Karna Parva, Adhyaya 43

एतस्मिन्नन्तरे कृष्णः पार्थं वचनमब्रवीत्

दर्शयन्निव कौन्तेयं धर्मराजं युधिष्ठिरम्

एष पाण्डव ते भ्राता धार्तराष्ट्रैर्महाबलैः

जिघांसुभिर्महेष्वासैर्द्रुतं पार्थानुसर्यते

तथानुयान्ति संरब्धाः पाञ्चाला युद्धदुर्मदाः

युधिष्ठिरं महात्मानं परीप्सन्तो महाजवाः

एष दुर्योधनः पार्थ रथानीकेन दंशितः

राजा सर्वस्य लोकस्य राजानमनुधावति

जिघांसुः पुरुषव्याघ्रं भ्रातृभिः सहितो बली

आशीविषसमस्पर्शैः सर्वयुद्धविशारदैः

एते जिघृक्षवो यान्ति द्विपाश्वरथपत्तयः

युधिष्ठिरं धार्तराष्ट्रा रत्नोत्तममिवार्थिनः

पश्य सात्वतभीमाभ्यां निरुद्धाधिष्ठितः प्रभुः

जिहीर्षवोऽमृतं दैत्याः शक्राग्निभ्यामिवावशाः

एते बहुत्वात्त्वरिताः पुनर्गच्छन्ति पाण्डवम्

समुद्रमिव वार्योघाः प्रावृट्काले महारथाः

नदन्तः सिंहनादांश्च धमन्तश्चापि वारिजान्

बलवन्तो महेष्वासा विधुन्वन्तो धनूंषि च

मृत्योर्मुखगतं मन्ये कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्

हुतमग्नौ च भद्रं ते दुर्योधनवशं गतम्

यथायुक्तमनीकं हि धार्तराष्ट्रस्य पाण्डव

नास्य शक्रोऽपि मुच्येत संप्राप्तो बाणगोचरम्

दुर्योधनस्य शूरस्य द्रौणेः शारद्वतस्य च

कर्णस्य चेषुवेगो वै पर्वतानपि दारयेत्

दुर्योधनस्य शूरस्य शरौघाञ्शीघ्रमस्यतः

संक्रुद्धस्यान्तकस्येव को वेगं संसहेद्रणे

कर्णेन च कृतो राजा विमुखः शत्रुतापनः

बलवाँल्लघुहस्तश्च कृती युद्धविशारदः

राधेयः पाण्डवश्रेष्ठं शक्तः पीडयितुं रणे

सहितो धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः शूरो महात्मभिः

तस्यैवं युध्यमानस्य संग्रामे संयतात्मनः

अन्यैरपि च पार्थस्य हृतं वर्म महारथैः

उपवासकृशो राजा भृशं भरतसत्तम

ब्राह्मे बले स्थितो ह्येष न क्षत्रेऽतिबले विभो

न जीवति महाराजो मन्ये पार्थ युधिष्ठिरः

यद्भीमसेनः सहते सिंहनादममर्षणः

नर्दतां धार्तराष्ट्राणां पुनः पुनररिंदम

धमतां च महाशङ्खान्संग्रामे जितकाशिनाम्

युधिष्ठिरं पाण्डवेयं हतेति भरतर्षभ

संचोदयत्यसौ कर्णो धार्तराष्ट्रान्महाबलान्

स्थूणाकर्णेन्द्रजालेन पार्थ पाशुपतेन च

प्रच्छादयन्तो राजानमनुयान्ति महारथाः

आतुरो मे मतो राजा संनिषेव्यश्च भारत

यथैनमनुवर्तन्ते पाञ्चालाः सह पाण्डवैः

त्वरमाणास्त्वराकाले सर्वशस्त्रभृतां वराः

मज्जन्तमिव पाताले बलिनोऽप्युज्जिहीर्षवः

न केतुर्दृश्यते राज्ञः कर्णेन निहतः शरैः

पश्यतोर्यमयोः पार्थ सात्यकेश्च शिखण्डिनः

धृष्टद्युम्नस्य भीमस्य शतानीकस्य वा विभो

पाञ्चालानां च सर्वेषां चेदीनां चैव भारत

एष कर्णो रणे पार्थ पाण्डवानामनीकिनीम्

शरैर्विध्वंसयति वै नलिनीमिव कुञ्जरः

एते द्रवन्ति रथिनस्त्वदीयाः पाण्डुनन्दन

पश्य पश्य यथा पार्थ गच्छन्त्येते महारथाः

एते भारत मातङ्गाः कर्णेनाभिहता रणे

आर्तनादान्विकुर्वाणा विद्रवन्ति दिशो दश

रथानां द्रवतां वृन्दं पश्य पार्थ समन्ततः

द्राव्यमाणं रणे चैव कर्णेनामित्रकर्शिना

हस्तिकक्ष्यां रणे पश्य चरन्तीं तत्र तत्र ह

रथस्थं सूतपुत्रस्य केतुं केतुमतां वर

असौ धावति राधेयो भीमसेनरथं प्रति

किरञ्शरशतानीव विनिघ्नंस्तव वाहिनीम्