Karna Parva, Adhyaya 35

सुदुष्करमिदं कर्म कृतं भीमेन संजय

येन कर्णो महाबाहू रथोपस्थे निपातितः

कर्णो ह्येको रणे हन्ता सृञ्जयान्पाण्डवैः सह

इति दुर्योधनः सूत प्राब्रवीन्मां मुहुर्मुहुः

पराजितं तु राधेयं दृष्ट्वा भीमेन संयुगे

ततः परं किमकरोत्पुत्रो दुर्योधनो मम

विभ्रान्तं प्रेक्ष्य राधेयं सूतपुत्रं महाहवे

महत्या सेनया राजन्सोदर्यान्समभाषत

शीघ्रं गच्छत भद्रं वो राधेयं परिरक्षत

भीमसेनभयागाधे मज्जन्तं व्यसनार्णवे

ते तु राज्ञा समादिष्टा भीमसेनजिघांसवः

अभ्यवर्तन्त संक्रुद्धाः पतंगा इव पावकम्

श्रुतायुर्दुर्धरः क्राथो विवित्सुर्विकटः समः

निषङ्गी कवची पाशी तथा नन्दोपनन्दकौ

दुष्प्रधर्षः सुबाहुश्च वातवेगसुवर्चसौ

धनुर्ग्राहो दुर्मदश्च तथा सत्त्वसमः सहः

एते रथैः परिवृता वीर्यवन्तो महाबलाः

भीमसेनं समासाद्य समन्तात्पर्यवारयन्

ते व्यमुञ्चञ्शरव्रातान्नानालिङ्गान्समन्ततः

स तैरभ्यर्द्यमानस्तु भीमसेनो महाबलः

तेषामापततां क्षिप्रं सुतानां ते नराधिप

रथैः पञ्चाशता सार्धं पञ्चाशन्न्यहनद्रथान्

विवित्सोस्तु ततः क्रुद्धो भल्लेनापाहरच्छिरः

सकुण्डलशिरस्त्राणं पूर्णचन्द्रोपमं तदा

भीमेन च महाराज स पपात हतो भुवि

तं दृष्ट्वा निहतं शूरं भ्रातरः सर्वतः प्रभो

अभ्यद्रवन्त समरे भीमं भीमपराक्रमम्

ततोऽपराभ्यां भल्लाभ्यां पुत्रयोस्ते महाहवे

जहार समरे प्राणान्भीमो भीमपराक्रमः

तौ धरामन्वपद्येतां वातरुग्णाविव द्रुमौ

विकटश्च समश्चोभौ देवगर्भसमौ नृप

ततस्तु त्वरितो भीमः क्राथं निन्ये यमक्षयम्

नाराचेन सुतीक्ष्णेन स हतो न्यपतद्भुवि

हाहाकारस्ततस्तीव्रः संबभूव जनेश्वर

वध्यमानेषु ते राजंस्तदा पुत्रेषु धन्विषु

तेषां संलुलिते सैन्ये भीमसेनो महाबलः

नन्दोपनन्दौ समरे प्रापयद्यमसादनम्

ततस्ते प्राद्रवन्भीताः पुत्रास्ते विह्वलीकृताः

भीमसेनं रणे दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम्

पुत्रांस्ते निहतान्दृष्ट्वा सूतपुत्रो महामनाः

हंसवर्णान्हयान्भूयः प्राहिणोद्यत्र पाण्डवः

ते प्रेषिता महाराज मद्रराजेन वाजिनः

भीमसेनरथं प्राप्य समसज्जन्त वेगिताः

स संनिपातस्तुमुलो घोररूपो विशां पते

आसीद्रौद्रो महाराज कर्णपाण्डवयोर्मृधे

दृष्ट्वा मम महाराज तौ समेतौ महारथौ

आसीद्बुद्धिः कथं नूनमेतदद्य भविष्यति

ततो मुहूर्ताद्राजेन्द्र नातिकृच्छ्राद्धसन्निव

विरथं भीमकर्माणं भीमं कर्णश्चकार ह

विरथो भरतश्रेष्ठः प्रहसन्ननिलोपमः

गदाहस्तो महाबाहुरपतत्स्यन्दनोत्तमात्

नागान्सप्तशतान्राजन्नीषादन्तान्प्रहारिणः

व्यधमत्सहसा भीमः क्रुद्धरूपः परंतपः

दन्तवेष्टेषु नेत्रेषु कम्भेषु स कटेषु च

मर्मस्वपि च मर्मज्ञो निनदन्व्यधमद्भृशम्

ततस्ते प्राद्रवन्भीताः प्रतीपं प्रहिताः पुनः

महामात्रैस्तमावव्रुर्मेघा इव दिवाकरम्

तान्स सप्तशतान्नागान्सारोहायुधकेतनान्

भूमिष्ठो गदया जघ्ने शरन्मेघानिवानिलः

ततः सुबलपुत्रस्य नागानतिबलान्पुनः

पोथयामास कौन्तेयो द्वापञ्चाशतमाहवे

तथा रथशतं साग्रं पत्तींश्च शतशोऽपरान्

न्यहनत्पाण्डवो युद्धे तापयंस्तव वाहिनीम्