Karna Parva, Adhyaya 30

ततः पुनर्महाराज मद्रराजमरिंदमम्

अभ्यभाषत राधेयः संनिवार्योत्तरं वचः

यत्त्वं निदर्शनार्थं मां शल्य जल्पितवानसि

नाहं शक्यस्त्वया वाचा विभीषयितुमाहवे

यदि मां देवताः सर्वा योधयेयुः सवासवाः

तथापि मे भयं न स्यात्किमु पार्थात्सकेशवात्

नाहं भीषयितुं शक्यो वाङ्मात्रेण कथंचन

अन्यं जानीहि यः शक्यस्त्वया भीषयितुं रणे

नीचस्य बलमेतावत्पारुष्यं यत्त्वमात्थ माम्

अशक्तोऽस्मद्गुणान्प्राप्तुं वल्गसे बहु दुर्मते

न हि कर्णः समुद्भूतो भयार्थमिह मारिष

विक्रमार्थमहं जातो यशोर्थं च तथैव च

इदं तु मे त्वमेकाग्रः शृणु मद्रजनाधिप

संनिधौ धृतराष्ट्रस्य प्रोच्यमानं मया श्रुतम्

देशांश्च विविधांश्चित्रान्पूर्ववृत्तांश्च पार्थिवान्

ब्राह्मणाः कथयन्तः स्म धृतराष्ट्रमुपासते

तत्र वृद्धः पुरावृत्ताः कथाः काश्चिद्द्विजोत्तमः

बाह्लीकदेशं मद्रांश्च कुत्सयन्वाक्यमब्रवीत्

बहिष्कृता हिमवता गङ्गया च तिरस्कृताः

सरस्वत्या यमुनया कुरुक्षेत्रेण चापि ये

पञ्चानां सिन्धुषष्ठानां नदीनां येऽन्तराश्रिताः

तान्धर्मबाह्यानशुचीन्बाह्लीकान्परिवर्जयेत्

गोवर्धनो नाम वटः सुभाण्डं नाम चत्वरम्

एतद्राजकुलद्वारमाकुमारः स्मराम्यहम्

कार्येणात्यर्थगाढेन बाह्लीकेषूषितं मया

तत एषां समाचारः संवासाद्विदितो मम

शाकलं नाम नगरमापगा नाम निम्नगा

जर्तिका नाम बाह्लीकास्तेषां वृत्तं सुनिन्दितम्

धानागौडासवे पीत्वा गोमांसं लशुनैः सह

अपूपमांसवाट्यानामाशिनः शीलवर्जिताः

हसन्ति गान्ति नृत्यन्ति स्त्रीभिर्मत्ता विवाससः

नगरागारवप्रेषु बहिर्माल्यानुलेपनाः

मत्तावगीतैर्विविधैः खरोष्ट्रनिनदोपमैः

आहुरन्योन्यमुक्तानि प्रब्रुवाणा मदोत्कटाः

हा हते हा हतेत्येव स्वामिभर्तृहतेति च

आक्रोशन्त्यः प्रनृत्यन्ति मन्दाः पर्वस्वसंयताः

तेषां किलावलिप्तानां निवसन्कुरुजाङ्गले

कश्चिद्बाह्लीकमुख्यानां नातिहृष्टमना जगौ

सा नूनं बृहती गौरी सूक्ष्मकम्बलवासिनी

मामनुस्मरती शेते बाह्लीकं कुरुवासिनम्

शतद्रुकनदीं तीर्त्वा तां च रम्यामिरावतीम्

गत्वा स्वदेशं द्रक्ष्यामि स्थूलशङ्खाः शुभाः स्त्रियः

मनःशिलोज्ज्वलापाङ्गा गौर्यस्त्रिककुदाञ्जनाः

केवलाजिनसंवीताः कूर्दन्त्यः प्रियदर्शनाः

मृदङ्गानकशङ्खानां मर्दलानां च निस्वनैः

खरोष्ट्राश्वतरैश्चैव मत्ता यास्यामहे सुखम्

शमीपीलुकरीराणां वनेषु सुखवर्त्मसु

अपूपान्सक्तुपिण्डीश्च खादन्तो मथितान्विताः

पथिषु प्रबला भूत्वा कदासमृदितेऽध्वनि

खलोपहारं कुर्वाणास्ताडयिष्याम भूयसः

एवं हीनेषु व्रात्येषु बाह्लीकेषु दुरात्मसु

कश्चेतयानो निवसेन्मुहूर्तमपि मानवः

ईदृशा ब्राह्मणेनोक्ता बाह्लीका मोघचारिणः

येषां षड्भागहर्ता त्वमुभयोः शुभपापयोः

इत्युक्त्वा ब्राह्मणः साधुरुत्तरं पुनरुक्तवान्

बाह्लीकेष्वविनीतेषु प्रोच्यमानं निबोधत

तत्र स्म राक्षसी गाति सदा कृष्णचतुर्दशीम्

नगरे शाकले स्फीते आहत्य निशि दुन्दुभिम्

कदा वा घोषिका गाथाः पुनर्गास्यन्ति शाकले

गव्यस्य तृप्ता मांसस्य पीत्वा गौडं महासवम्