Karna Parva, Adhyaya 24

भूय एव तु मद्रेश यत्ते वक्ष्यामि तच्छृणु

यथा पुरा वृत्तमिदं युद्धे देवासुरे विभो

यदुक्तवान्पितुर्मह्यं मार्कण्डेयो महानृषिः

तदशेषेण ब्रुवतो मम राजर्षिसत्तम

त्वं निबोध न चाप्यत्र कर्तव्या ते विचारणा

देवानामसुराणां च महानासीत्समागमः

बभूव प्रथमो राजन्संग्रामस्तारकामयः

निर्जिताश्च तदा दैत्या दैवतैरिति नः श्रुतम्

निर्जितेषु च दैत्येषु तारकस्य सुतास्त्रयः

ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली च पार्थिव

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः

तपसा कर्शयामासुर्देहान्स्वाञ्शत्रुतापन

दमेन तपसा चैव नियमेन च पार्थिव

तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरान्

अवध्यत्वं च ते राजन्सर्वभूतेषु सर्वदा

सहिता वरयामासुः सर्वलोकपितामहम्

तानब्रवीत्तदा देवो लोकानां प्रभुरीश्वरः

नास्ति सर्वामरत्वं हि निवर्तध्वमतोऽसुराः

वरमन्यं वृणीध्वं वै यादृशं संप्ररोचते

ततस्ते सहिता राजन्संप्रधार्यासकृद्बहु

सर्वलोकेश्वरं वाक्यं प्रणम्यैनमथाब्रुवन्

अस्माकं त्वं वरं देव प्रयच्छेमं पितामह

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम्

विचरिष्याम लोकेऽस्मिंस्त्वत्प्रसादपुरस्कृताः

ततो वर्षसहस्रे तु समेष्यामः परस्परम्

एकीभावं गमिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ

समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवंस्तदा

एकेषुणा देववरः स नो मृत्युर्भविष्यति

एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम्

ते तु लब्धवराः प्रीताः संप्रधार्य परस्परम्

पुरत्रयविसृष्ट्यर्थं मयं वव्रुर्महासुरम्

विश्वकर्माणमजरं दैत्यदानवपूजितम्

ततो मयः स्वतपसा चक्रे धीमान्पुराणि ह

त्रीणि काञ्चनमेकं तु रौप्यं कार्ष्णायसं तथा

काञ्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम्

आयसं चाभवद्भूमौ चक्रस्थं पृथिवीपते

एकैकं योजनशतं विस्तारायामसंमितम्

गृहाट्टाट्टालकयुतं बृहत्प्राकारतोरणम्

गुणप्रसवसंबाधमसंबाधमनामयम्

प्रासादैर्विविधैश्चैव द्वारैश्चाप्युपशोभितम्

पुरेषु चाभवन्राजन्राजानो वै पृथक्पृथक्

काञ्चनं तारकाक्षस्य चित्रमासीन्महात्मनः

राजतं कमलाक्षस्य विद्युन्मालिन आयसम्

त्रयस्ते दैत्यराजानस्त्रीँल्लोकानाशु तेजसा

आक्रम्य तस्थुर्वर्षाणां पूगान्नाम प्रजापतिः

तेषां दानवमुख्यानां प्रयुतान्यर्बुदानि च

कोट्यश्चाप्रतिवीराणां समाजग्मुस्ततस्ततः

महदैश्वर्यमिच्छन्तस्त्रिपुरं दुर्गमाश्रिताः

सर्वेषां च पुनस्तेषां सर्वयोगवहो मयः

तमाश्रित्य हि ते सर्वे अवर्तन्ताकुतोभयाः

यो हि यं मनसा कामं दध्यौ त्रिपुरसंश्रयः

तस्मै कामं मयस्तं तं विदधे मायया तदा

तारकाक्षसुतश्चासीद्धरिर्नाम महाबलः

तपस्तेपे परमकं येनातुष्यत्पितामहः

स तुष्टमवृणोद्देवं वापी भवतु नः पुरे

शस्त्रैर्विनिहता यत्र क्षिप्ताः स्युर्बलवत्तराः

स तु लब्ध्वा वरं वीरस्तारकाक्षसुतो हरिः

ससृजे तत्र वापीं तां मृतानां जीवनीं प्रभो

येन रूपेण दैत्यस्तु येन वेषेण चैव ह

मृतस्तस्यां परिक्षिप्तस्तादृशेनैव जज्ञिवान्

तां प्राप्य त्रैपुरस्थास्तु सर्वाँल्लोकान्बबाधिरे

महता तपसा सिद्धाः सुराणां भयवर्धनाः

न तेषामभवद्राजन्क्षयो युद्धे कथंचन

ततस्ते लोभमोहाभ्यामभिभूता विचेतसः

निर्ह्रीकाः संस्थितिं सर्वे स्थापितां समलूलुपन्

विद्राव्य सगणान्देवांस्तत्र तत्र तदा तदा

विचेरुः स्वेन कामेन वरदानेन दर्पिताः

देवारण्यानि सर्वाणि प्रियाणि च दिवौकसाम्

ऋषीणामाश्रमान्पुण्यान्यूपाञ्जनपदांस्तथा

व्यनाशयन्त मर्यादा दानवा दुष्टचारिणः