Karna Parva, Adhyaya 23

पुत्रस्तव महाराज मद्रराजमिदं वचः

विनयेनोपसंगम्य प्रणयाद्वाक्यमब्रवीत्

सत्यव्रत महाभाग द्विषतामघवर्धन

मद्रेश्वर रणे शूर परसैन्यभयंकर

श्रुतवानसि कर्णस्य ब्रुवतो वदतां वर

यथा नृपतिसिंहानां मध्ये त्वां वरयत्ययम्

तस्मात्पार्थविनाशार्थं हितार्थं मम चैव हि

सारथ्यं रथिनां श्रेष्ठ सुमनाः कर्तुमर्हसि

अस्याभीशुग्रहो लोके नान्योऽस्ति भवता समः

स पातु सर्वतः कर्णं भवान्ब्रह्मेव शंकरम्

पार्थस्य सचिवः कृष्णो यथाभीशुग्रहो वरः

तथा त्वमपि राधेयं सर्वतः परिपालय

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो भवान्भोजश्च वीर्यवान्

शकुनिः सौबलो द्रौणिरहमेव च नो बलम्

एषामेव कृतो भागो नवधा पृतनापते

नैव भागोऽत्र भीष्मस्य द्रोणस्य च महात्मनः

ताभ्यामतीत्य तौ भागौ निहता मम शत्रवः

वृद्धौ हि तौ नरव्याघ्रौ छलेन निहतौ च तौ

कृत्वा नसुकरं कर्म गतौ स्वर्गमितोऽनघ

तथान्ये पुरुषव्याघ्राः परैर्विनिहता युधि

अस्मदीयाश्च बहवः स्वर्गायोपगता रणे

त्यक्त्वा प्राणान्यथाशक्ति चेष्टाः कृत्वा च पुष्कलाः

कर्णो ह्येको महाबाहुरस्मत्प्रियहिते रतः

भवांश्च पुरुषव्याघ्र सर्वलोकमहारथः

तस्मिञ्जयाशा विपुला मम मद्रजनाधिप

पार्थस्य समरे कृष्णो यथाभीशुवरग्रहः

तेन युक्तो रणे पार्थो रक्ष्यमाणश्च पार्थिव

यानि कर्माणि कुरुते प्रत्यक्षाणि तथैव ते

पूर्वं न समरे ह्येवमवधीदर्जुनो रिपून्

अहन्यहनि मद्रेश द्रावयन्दृश्यते युधि

भागोऽवशिष्टः कर्णस्य तव चैव महाद्युते

तं भागं सह कर्णेन युगपन्नाशयाहवे

सूर्यारुणौ यथा दृष्ट्वा तमो नश्यति मारिष

तथा नश्यन्तु कौन्तेयाः सपाञ्चालाः ससृञ्जयाः

रथानां प्रवरः कर्णो यन्तॄणां प्रवरो भवान्

संनिपातः समो लोके भवतोर्नास्ति कश्चन

यथा सर्वास्ववस्थासु वार्ष्णेयः पाति पाण्डवम्

तथा भवान्परित्रातु कर्णं वैकर्तनं रणे

त्वया सारथिना ह्येष अप्रधृष्यो भविष्यति

देवतानामपि रणे सशक्राणां महीपते

किं पुनः पाण्डवेयानां मातिशङ्कीर्वचो मम

दुर्योधनवचः श्रुत्वा शल्यः क्रोधसमन्वितः

त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा धुन्वन्हस्तौ पुनः पुनः

क्रोधरक्ते महानेत्रे परिवर्त्य महाभुजः

कुलैश्वर्यश्रुतिबलैर्दृप्तः शल्योऽब्रवीदिदम्

अवमन्यसे मां गान्धारे ध्रुवं मां परिशङ्कसे

यन्मां ब्रवीषि विस्रब्धं सारथ्यं क्रियतामिति

अस्मत्तोऽभ्यधिकं कर्णं मन्यमानः प्रशंससि

न चाहं युधि राधेयं गणये तुल्यमात्मना

आदिश्यतामभ्यधिको ममांशः पृथिवीपते

तमहं समरे हत्वा गमिष्यामि यथागतम्

अथ वाप्येक एवाहं योत्स्यामि कुरुनन्दन

पश्य वीर्यं ममाद्य त्वं संग्रामे दहतो रिपून्

न चाभिकामान्कौरव्य विधाय हृदये पुमान्

अस्मद्विधः प्रवर्तेत मा मा त्वमतिशङ्किथाः

युधि चाप्यवमानो मे न कर्तव्यः कथंचन

पश्य हीमौ मम भुजौ वज्रसंहननोपमौ

धनुः पश्य च मे चित्रं शरांश्चाशीविषोपमान्

रथं पश्य च मे कॢप्तं सदश्वैर्वातवेगितैः

गदां च पश्य गान्धारे हेमपट्टविभूषिताम्

दारयेयं महीं क्रुद्धो विकिरेयं च पर्वतान्

शोषयेयं समुद्रांश्च तेजसा स्वेन पार्थिव

तन्मामेवंविधं जानन्समर्थमरिनिग्रहे

कस्माद्युनक्षि सारथ्ये न्यूनस्याधिरथेर्नृप

न नाम धुरि राजेन्द्र प्रयोक्तुं त्वमिहार्हसि

न हि पापीयसः श्रेयान्भूत्वा प्रेष्यत्वमुत्सहे