Karna Parva, Adhyaya 14

प्रत्यागत्य पुनर्जिष्णुरहन्संशप्तकान्बहून्

वक्रानुवक्रगमनादङ्गारक इव ग्रहः

पार्थबाणहता राजन्नराश्वरथकुञ्जराः

विचेलुर्बभ्रमुर्नेदुः पेतुर्मम्लुश्च मारिष

धुर्यं धुर्यतरान्सूतान्रथांश्च परिसंक्षिपन्

पाणीन्पाणिगतं शस्त्रं बाहूनपि शिरांसि च

भल्लैः क्षुरैरर्धचन्द्रैर्वत्सदन्तैश्च पाण्डवः

चिच्छेदामित्रवीराणां समरे प्रतियुध्यताम्

वाशितार्थे युयुत्सन्तो वृषभा वृषभं यथा

आपतन्त्यर्जुनं शूराः शतशोऽथ सहस्रशः

तेषां तस्य च तद्युद्धमभवल्लोमहर्षणम्

त्रैलोक्यविजये यादृग्दैत्यानां सह वज्रिणा

तमविध्यत्त्रिभिर्बाणैर्दन्दशूकैरिवाहिभिः

उग्रायुधस्ततस्तस्य शिरः कायादपाहरत्

तेऽर्जुनं सर्वतः क्रुद्धा नानाशस्त्रैरवीवृषन्

मरुद्भिः प्रेषिता मेघा हिमवन्तमिवोष्णगे

अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य द्विषतां सर्वतोऽर्जुनः

सम्यगस्तैः शरैः सर्वान्सहितानहनद्बहून्

छिन्नत्रिवेणुजङ्घेषान्निहतपार्ष्णिसारथीन्

संछिन्नरश्मियोक्त्राक्षान्व्यनुकर्षयुगान्रथान्

विध्वस्तसर्वसंनाहान्बाणैश्चक्रेऽर्जुनस्त्वरन्

ते रथास्तत्र विध्वस्ताः परार्ध्या भान्त्यनेकशः

धनिनामिव वेश्मानि हतान्यग्न्यनिलाम्बुभिः

द्विपाः संभिन्नमर्माणो वज्राशनिसमैः शरैः

पेतुर्गिर्यग्रवेश्मानि वज्रवाताग्निभिर्यथा

सारोहास्तुरगाः पेतुर्बहवोऽर्जुनताडिताः

निर्जिह्वान्त्राः क्षितौ क्षीणा रुधिरार्द्राः सुदुर्दृशः

नराश्वनागा नाराचैः संस्यूताः सव्यसाचिना

बभ्रमुश्चस्खलुः पेतुर्नेदुर्मम्लुश्च मारिष

अणकैश्च शिलाधौतैर्वज्राशनिविषोपमैः

शरैर्निजघ्निवान्पार्थो महेन्द्र इव दानवान्

महार्हवर्माभरणा नानारूपाम्बरायुधाः

सरथाः सध्वजा वीरा हताः पार्थेन शेरते

विजिताः पुण्यकर्माणो विशिष्टाभिजनश्रुताः

गताः शरीरैर्वसुधामूर्जितैः कर्मभिर्दिवम्

अथार्जुनरथं वीरास्त्वदीयाः समुपाद्रवन्

नानाजनपदाध्यक्षाः सगणा जातमन्यवः

उह्यमाना रथाश्वैस्ते पत्तयश्च जिघांसवः

समभ्यधावन्नस्यन्तो विविधं क्षिप्रमायुधम्

तदायुधमहावर्षं क्षिप्तं योधमहाम्बुदैः

व्यधमन्निशितैर्बाणैः क्षिप्रमर्जुनमारुतः

साश्वपत्तिद्विपरथं महाशस्त्रौघमप्लवम्

सहसा संतितीर्षन्तं पार्थं शस्त्रास्त्रसेतुना

अथाब्रवीद्वासुदेवः पार्थं किं क्रीडसेऽनघ

संशप्तकान्प्रमथ्यैतांस्ततः कर्णवधे त्वर

तथेत्युक्त्वार्जुनः क्षिप्रं शिष्टान्संशप्तकांस्तदा

आक्षिप्य शस्त्रेण बलाद्दैत्यानिन्द्र इवावधीत्

आदधत्संदधन्नेषून्दृष्टः कैश्चिद्रणेऽर्जुनः

विमुञ्चन्वा शराञ्शीघ्रं दृश्यते स्म हि कैरपि

आश्चर्यमिति गोविन्दो ब्रुवन्नश्वानचोदयत्

हंसांसगौरास्ते सेनां हंसाः सर इवाविशन्

ततः संग्रामभूमिं तां वर्तमाने जनक्षये

अवेक्षमाणो गोविन्दः सव्यसाचिनमब्रवीत्

एष पार्थ महारौद्रो वर्तते भरतक्षयः

पृथिव्यां पार्थिवानां वै दुर्योधनकृते महान्

पश्य भारत चापानि रुक्मपृष्ठानि धन्विनाम्

महतामपविद्धानि कलापानिषुधीस्तथा

जातरूपमयैः पुङ्खैः शरांश्च नतपर्वणः

तैलधौतांश्च नाराचान्निर्मुक्तानिव पन्नगान्

हस्तिदन्तत्सरून्खड्गाञ्जातरूपपरिष्कृतान्

आकीर्णांस्तोमरांश्चापांश्चित्रान्हेमविभूषितान्