Drona Parva, Adhyaya 163

ततो दुःशासनः क्रुद्धः सहदेवमुपाद्रवत्

रथवेगेन तीव्रेण कम्पयन्निव मेदिनीम्

तस्यापतत एवाशु भल्लेनामित्रकर्शनः

माद्रीसुतः शिरो यन्तुः सशिरस्त्राणमच्छिनत्

नैनं दुःशासनः सूतं नापि कश्चन सैनिकः

हृतोत्तमाङ्गमाशुत्वात्सहदेवेन बुद्धवान्

यदा त्वसंगृहीतत्वात्प्रयान्त्यश्वा यथासुखम्

ततो दुःशासनः सूतं बुद्धवान्गतचेतसम्

स हयान्संनिगृह्याजौ स्वयं हयविशारदः

युयुधे रथिनां श्रेष्ठश्चित्रं लघु च सुष्ठु च

तदस्यापूजयन्कर्म स्वे परे चैव संयुगे

हतसूतरथेनाजौ व्यचरद्यदभीतवत्

सहदेवस्तु तानश्वांस्तीक्ष्णैर्बाणैरवाकिरत्

पीड्यमानाः शरैश्चाशु प्राद्रवंस्ते ततस्ततः

स रश्मिषु विषक्तत्वादुत्ससर्ज शरासनम्

धनुषा कर्म कुर्वंस्तु रश्मीन्स पुनरुत्सृजत्

छिद्रेषु तेषु तं बाणैर्माद्रीपुत्रोऽभ्यवाकिरत्

परीप्संस्त्वत्सुतं कर्णस्तदन्तरमवापतत्

वृकोदरस्ततः कर्णं त्रिभिर्भल्लैः समाहितैः

आकर्णपूर्णैरभ्यघ्नन्बाह्वोरुरसि चानदत्

संन्यवर्तत तं कर्णः संघट्टित इवोरगः

तदभूत्तुमुलं युद्धं भीमराधेययोस्तदा

तौ वृषाविव संक्रुद्धौ विवृत्तनयनावुभौ

वेगेन महतान्योन्यं संरब्धावभिपेततुः

अभिसंश्लिष्टयोस्तत्र तयोराहवशौण्डयोः

अभिन्नशरपातत्वाद्गदायुद्धमवर्तत

गदया भीमसेनस्तु कर्णस्य रथकूबरम्

बिभेदाशु तदा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत्

ततो भीमस्य राधेयो गदामादाय वीर्यवान्

अवासृजद्रथे तां तु बिभेद गदया गदाम्

ततो भीमः पुनर्गुर्वीं चिक्षेपाधिरथेर्गदाम्

तां शरैर्दशभिः कर्णः सुपुङ्खैः सुसमाहितैः

प्रत्यविध्यत्पुनश्चान्यैः सा भीमं पुनराव्रजत्

तस्याः प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वजः

पपात सारथिश्चास्य मुमोह गदया हतः

स कर्णे सायकानष्टौ व्यसृजत्क्रोधमूर्छितः

ध्वजे शरासने चैव शरावापे च भारत

ततः पुनस्तु राधेयो हयानस्य रथेषुभिः

ऋष्यवर्णाञ्जघानाशु तथोभौ पार्ष्णिसारथी

स विपन्नरथो भीमो नकुलस्याप्लुतो रथम्

हरिर्यथा गिरेः शृङ्गं समाक्रामदरिंदमः

तथा द्रोणार्जुनौ चित्रमयुध्येतां महारथौ

आचार्यशिष्यौ राजेन्द्र कृतप्रहरणौ युधि

लघुसंधानयोगाभ्यां रथयोश्च रणेन च

मोहयन्तौ मनुष्याणां चक्षूंषि च मनांसि च

उपारमन्त ते सर्वे योधास्माकं परे तथा

अदृष्टपूर्वं पश्यन्तस्तद्युद्धं गुरुशिष्ययोः

विचित्रान्पृतनामध्ये रथमार्गानुदीर्यतः

अन्योन्यमपसव्यं च कर्तुं वीरौ तदैषतुः

पराक्रमं तयोर्योधा ददृशुस्तं सुविस्मिताः

तयोः समभवद्युद्धं द्रोणपाण्डवयोर्महत्

आमिषार्थं महाराज गगने श्येनयोरिव

यद्यच्चकार द्रोणस्तु कुन्तीपुत्रजिगीषया

तत्तत्प्रतिजघानाशु प्रहसंस्तस्य पाण्डवः

यदा द्रोणो न शक्नोति पाण्डवस्य विशेषणे

ततः प्रादुश्चकारास्त्रमस्त्रमार्गविशारदः

ऐन्द्रं पाशुपतं त्वाष्ट्रं वायव्यमथ वारुणम्

मुक्तं मुक्तं द्रोणचापात्तज्जघान धनंजयः

अस्त्राण्यस्त्रैर्यदा तस्य विधिवद्धन्ति पाण्डवः

ततोऽस्त्रैः परमैर्दिव्यैर्द्रोणः पार्थमवाकिरत्

यद्यदस्त्रं स पार्थाय प्रयुङ्क्ते विजिगीषया

तस्यास्त्रस्य विघातार्थं तत्तत्स कुरुतेऽर्जुनः