Drona Parva, Adhyaya 159

घटोत्कचे तु निहते सूतपुत्रेण तां निशाम्

दुःखामर्षवशं प्राप्तो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

दृष्ट्व भीमेन महतीं वार्यमाणां चमूं तव

धृष्टद्युम्नमुवाचेदं कुम्भयोनिं निवारय

त्वं हि द्रोणविनाशाय समुत्पन्नो हुताशनात्

सशरः कवची खड्गी धन्वी च परतापनः

अभिद्रव रणे हृष्टो न च ते भीः कथंचन

जनमेजयः शिखण्डी च दौर्मुखिश्च यशोधनः

अभिद्रवन्तु संहृष्टाः कुम्भयोनिं समन्ततः

नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाः प्रभद्रकाः

द्रुपदश्च विराटश्च पुत्रभ्रातृसमन्वितौ

सात्यकिः केकयाश्चैव पाण्डवश्च धनंजयः

अभिद्रवन्तु वेगेन भारद्वाजवधेप्सया

तथैव रथिनः सर्वे हस्त्यश्वं यच्च किंचन

पादाताश्च रणे द्रोणं प्रापयन्तु महारथम्

तथाज्ञप्तास्तु ते सर्वे पाण्डवेन महात्मना

अभ्यद्रवन्त वेगेन कुम्भयोनिं युयुत्सया

आगच्छतस्तान्सहसा सर्वोद्योगेन पाण्डवान्

प्रतिजग्राह समरे द्रोणः शस्त्रभृतां वरः

ततो दुर्योधनो राजा सर्वोद्योगेन पाण्डवान्

अभ्यद्रवत्सुसंक्रुद्ध इच्छन्द्रोणस्य जीवितम्

ततः प्रववृते युद्धं श्रान्तवाहनसैनिकम्

पाण्डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम्

निद्रान्धास्ते महाराज परिश्रान्ताश्च संयुगे

नाभ्यपद्यन्त समरे कांचिच्चेष्टां महारथाः

त्रियामा रजनी चैषा घोररूपा भयानका

सहस्रयामप्रतिमा बभूव प्राणहारिणी

वध्यतां च तथा तेषां क्षतानां च विशेषतः

अहो रात्रिः समाजज्ञे निद्रान्धानां विशेषतः

सर्वे ह्यासन्निरुत्साहाः क्षत्रिया दीनचेतसः

तव चैव परेषां च गतास्त्रा विगतेषवः

ते तथा पारयन्तश्च ह्रीमन्तश्च विशेषतः

स्वधर्ममनुपश्यन्तो न जहुः स्वामनीकिनीम्

शस्त्राण्यन्ये समुत्सृज्य निद्रान्धाः शेरते जनाः

गजेष्वन्ये रथेष्वन्ये हयेष्वन्ये च भारत

निद्रान्धा नो बुबुधिरे कांचिच्चेष्टां नराधिपाः

तेऽन्योन्यं समरे योधाः प्रेषयन्त यमक्षयम्

स्वप्नायमानास्त्वपरे परानिति विचेतसः

आत्मानं समरे जघ्नुः स्वानेव च परानपि

नानावाचो विमुञ्चन्तो निद्रान्धास्ते महारणे

योद्धव्यमिति तिष्ठन्तो निद्रासंसक्तलोचनाः

संमर्द्यान्ये रणे केचिन्निद्रान्धाश्च परस्परम्

जघ्नुः शूरा रणे राजंस्तस्मिंस्तमसि दारुणे

हन्यमानं तथात्मानं परेभ्यो बहवो जनाः

नाभ्यजानन्त समरे निद्रया मोहिता भृशम्

तेषामेतादृशीं चेष्टां विज्ञाय पुरुषर्षभः

उवाच वाक्यं बीभत्सुरुच्चैः संनादयन्दिशः

श्रान्ता भवन्तो निद्रान्धाः सर्व एव सवाहनाः

तमसा चावृते सैन्ये रजसा बहुलेन च

ते यूयं यदि मन्यध्वमुपारमत सैनिकाः

निमीलयत चात्रैव रणभूमौ मुहूर्तकम्

ततो विनिद्रा विश्रान्ताश्चन्द्रमस्युदिते पुनः

संसाधयिष्यथान्योन्यं स्वर्गाय कुरुपाण्डवाः

तद्वचः सर्वधर्मज्ञा धार्मिकस्य निशम्य ते

अरोचयन्त सैन्यानि तथा चान्योन्यमब्रुवन्

चुक्रुशुः कर्ण कर्णेति राजन्दुर्योधनेति च

उपारमत पाण्डूनां विरता हि वरूथिनी

तथा विक्रोशमानस्य फल्गुनस्य ततस्ततः

उपारमत पाण्डूनां सेना तव च भारत

तामस्य वाचं देवाश्च ऋषयश्च महात्मनः

सर्वसैन्यानि चाक्षुद्राः प्रहृष्टाः प्रत्यपूजयन्

तत्संपूज्य वचोऽक्रूरं सर्वसैन्यानि भारत

मुहूर्तमस्वपन्राजञ्श्रान्तानि भरतर्षभ