Drona Parva, Adhyaya 154

निहत्यालायुधं रक्षः प्रहृष्टात्मा घटोत्कचः

ननाद विविधान्नादान्वाहिन्याः प्रमुखे स्थितः

तस्य तं तुमुलं शब्दं श्रुत्वा कुञ्जरकम्पनम्

तावकानां महाराज भयमासीत्सुदारुणम्

अलायुधविषक्तं तु भैमसेनिं महाबलम्

दृष्ट्वा कर्णो महाबाहुः पाञ्चालान्समुपाद्रवत्

दशभिर्दशभिर्बाणैर्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ

दृढैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्बिभेद नतपर्वभिः

ततः परमनाराचैर्युधामन्यूत्तमौजसौ

सात्यकिं च रथोदारं कम्पयामास मार्गणैः

तेषामभ्यस्यतां तत्र सर्वेषां सव्यदक्षिणम्

मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप

तेषां ज्यातलनिर्घोषो रथनेमिस्वनश्च ह

मेघानामिव घर्मान्ते बभूव तुमुलो निशि

ज्यानेमिघोषस्तनयित्नुमान्वै; धनुस्तडिन्मण्डलकेतुशृङ्गः

शरौघवर्षाकुलवृष्टिमांश्च; संग्राममेघः स बभूव राजन्

तदुद्धतं शैल इवाप्रकम्प्यो; वर्षं महच्छैलसमानसारः

विध्वंसयामास रणे नरेन्द्र; वैकर्तनः शत्रुगणावमर्दी

ततोऽतुलैर्वज्रनिपातकल्पैः; शितैः शरैः काञ्चनचित्रपुङ्खैः

शत्रून्व्यपोहत्समरे महात्मा; वैकर्तनः पुत्रहिते रतस्ते

संछिन्नभिन्नध्वजिनश्च केचि;त्केचिच्छरैरर्दितभिन्नदेहाः

केचिद्विसूता विहयाश्च केचि;द्वैकर्तनेनाशु कृता बभूवुः

अविन्दमानास्त्वथ शर्म संख्ये; यौधिष्ठिरं ते बलमन्वपद्यन्

तान्प्रेक्ष्य भग्नान्विमुखीकृतांश्च; घटोत्कचो रोषमतीव चक्रे

आस्थाय तं काञ्चनरत्नचित्रं; रथोत्तमं सिंह इवोन्ननाद

वैकर्तनं कर्णमुपेत्य चापि; विव्याध वज्रप्रतिमैः पृषत्कैः

तौ कर्णिनाराचशिलीमुखैश्च; नालीकदण्डैश्च सवत्सदन्तैः

वराहकर्णैः सविषाणशृङ्गैः; क्षुरप्रवर्षैश्च विनेदतुः खम्

तद्बाणधारावृतमन्तरिक्षं; तिर्यग्गताभिः समरे रराज

सुवर्णपुङ्खज्वलितप्रभाभि;र्विचित्रपुष्पाभिरिव स्रजाभिः

समं हि तावप्रतिमप्रभावा;वन्योन्यमाजघ्नतुरुत्तमास्त्रैः

तयोर्हि वीरोत्तमयोर्न कश्चि;द्ददर्श तस्मिन्समरे विशेषम्

अतीव तच्चित्रमतीव रूपं; बभूव युद्धं रविभीमसून्वोः

समाकुलं शस्त्रनिपातघोरं; दिवीव राह्वंशुमतोः प्रतप्तम्

घटोत्कचो यदा कर्णं न विशेषयते नृप

तदा प्रादुश्चकारोग्रमस्त्रमस्त्रविदां वरः

तेनास्त्रेण हयान्पूर्वं हत्वा कर्णस्य राक्षसः

सारथिं चैव हैडिम्बः क्षिप्रमन्तरधीयत

तथा ह्यन्तर्हिते तस्मिन्कूटयोधिनि राक्षसे

मामकैः प्रतिपन्नं यत्तन्ममाचक्ष्व संजय

अन्तर्हितं राक्षसं तं विदित्वा; संप्राक्रोशन्कुरवः सर्व एव

कथं नायं राक्षसः कूटयोधी; हन्यात्कर्णं समरेऽदृश्यमानः

ततः कर्णो लघुचित्रास्त्रयोधी; सर्वा दिशो व्यावृणोद्बाणजालैः

न वै किंचिद्व्यापतत्तत्र भूतं; तमोभूते सायकैरन्तरिक्षे

न चाददानो न च संदधानो; न चेषुधी स्पृशमानः कराग्रैः

अदृश्यद्वै लाघवात्सूतपुत्रः; सर्वं बाणैश्छादयानोऽन्तरिक्षम्

ततो मायां विहितामन्तरिक्षे; घोरां भीमां दारुणां राक्षसेन

संपश्यामो लोहिताभ्रप्रकाशां; देदीप्यन्तीमग्निशिखामिवोग्राम्

ततस्तस्या विद्युतः प्रादुरास;न्नुल्काश्चापि ज्वलिताः कौरवेन्द्र

घोषश्चान्यः प्रादुरासीत्सुघोरः; सहस्रशो नदतां दुन्दुभीनाम्

ततः शराः प्रापतन्रुक्मपुङ्खाः; शक्त्यः प्रासा मुसलान्यायुधानि

परश्वधास्तैलधौताश्च खड्गाः; प्रदीप्ताग्राः पट्टिशास्तोमराश्च

मयूखिनः परिघा लोहबद्धा; गदाश्चित्राः शितधाराश्च शूलाः

गुर्व्यो गदा हेमपट्टावनद्धाः; शतघ्न्यश्च प्रादुरासन्समन्तात्

महाशिलाश्चापतंस्तत्र तत्र; सहस्रशः साशनयः सवज्राः

चक्राणि चानेकशतक्षुराणि; प्रादुर्बभूवुर्ज्वलनप्रभाणि

तां शक्तिपाषाणपरश्वधानां; प्रासासिवज्राशनिमुद्गराणाम्

वृष्टिं विशालां ज्वलितां पतन्तीं; कर्णः शरौघैर्न शशाक हन्तुम्

शराहतानां पततां हयानां; वज्राहतानां पततां गजानाम्

शिलाहतानां च महारथानां; महान्निनादः पततां बभूव