Drona Parva, Adhyaya 152

तमागतमभिप्रेक्ष्य भीमकर्माणमाहवे

हर्षमाहारयां चक्रुः कुरवः सर्व एव ते

तथैव तव पुत्रास्ते दुर्योधनपुरोगमाः

अप्लवाः प्लवमासाद्य तर्तुकामा इवार्णवम्

पुनर्जातमिवात्मानं मन्वानाः पार्थिवास्तदा

अलायुधं राक्षसेन्द्रं स्वागतेनाभ्यपूजयन्

तस्मिंस्त्वमानुषे युद्धे वर्तमाने भयावहे

कर्णराक्षसयोर्नक्तं दारुणप्रतिदर्शने

उपप्रैक्षन्त पाञ्चालाः स्मयमानाः सराजकाः

तथैव तावका राजन्घूर्णमानास्ततस्ततः

चुक्रुशुर्नेदमस्तीति द्रोणद्रौणिकृपादयः

तत्कर्म दृष्ट्वा संभ्रान्ता हैडिम्बस्य रणाजिरे

सर्वमाविग्नमभवद्धाहाभूतमचेतनम्

तव सैन्यं महाराज निराशं कर्णजीविते

दुर्योधनस्तु संप्रेक्ष्य कर्णमार्तिं परां गतम्

अलायुधं राक्षसेन्द्रमाहूयेदमथाब्रवीत्

एष वैकर्तनः कर्णो हैडिम्बेन समागतः

कुरुते कर्म सुमहद्यदस्यौपयिकं मृधे

पश्यैतान्पार्थिवाञ्शूरान्निहतान्भैमसेनिना

नानाशस्त्रैरभिहतान्पादपानिव दन्तिना

तवैष भागः समरे राजमध्ये मया कृतः

तवैवानुमते वीर तं विक्रम्य निबर्हय

पुरा वैकर्तनं कर्णमेष पापो घटोत्कचः

मायाबलमुपाश्रित्य कर्शयत्यरिकर्शनः

एवमुक्तः स राज्ञा तु राक्षसस्तीव्रविक्रमः

तथेत्युक्त्वा महाबाहुर्घटोत्कचमुपाद्रवत्

ततः कर्णं समुत्सृज्य भैमसेनिरपि प्रभो

प्रत्यमित्रमुपायान्तं मर्दयामास मार्गणैः

तयोः समभवद्युद्धं क्रुद्धयो राक्षसेन्द्रयोः

मत्तयोर्वाशिताहेतोर्द्विपयोरिव कानने

रक्षसा विप्रमुक्तस्तु कर्णोऽपि रथिनां वरः

अभ्यद्रवद्भीमसेनं रथेनादित्यवर्चसा

तमायान्तमनादृत्य दृष्ट्वा ग्रस्तं घटोत्कचम्

अलायुधेन समरे सिंहेनेव गवां पतिम्

रथेनादित्यवपुषा भीमः प्रहरतां वरः

किरञ्शरौघान्प्रययावलायुधरथं प्रति

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य स तदालायुधः प्रभो

घटोत्कचं समुत्सृज्य भीमसेनं समाह्वयत्

तं भीमः सहसाभ्येत्य राक्षसान्तकरः प्रभो

सगणं राक्षसेन्द्रं तं शरवर्षैरवाकिरत्

तथैवालायुधो राजञ्शिलाधौतैरजिह्मगैः

अभ्यवर्षत कौन्तेयं पुनः पुनररिंदमः

तथा ते राक्षसाः सर्वे भीमसेनमुपाद्रवन्

नानाप्रहरणा भीमास्त्वत्सुतानां जयैषिणः

स ताड्यमानो बलिभिर्भीमसेनो महाबलः

पञ्चभिः पञ्चभिः सर्वांस्तानविध्यच्छितैः शरैः

ते वध्यमाना भीमेन राक्षसाः खरयोनयः

विनेदुस्तुमुलान्नादान्दुद्रुवुश्च दिशो दश

तांस्त्रास्यमानान्भीमेन दृष्ट्वा रक्षो महाबलम्

अभिदुद्राव वेगेन शरैश्चैनमवाकिरत्

तं भीमसेनः समरे तीक्ष्णाग्रैरक्षिणोच्छरैः

अलायुधस्तु तानस्तान्भीमेन विशिखान्रणे

चिच्छेद कांश्चित्समरे त्वरया कांश्चिदग्रहीत्

स तं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं भीमो भीमपराक्रमः

गदां चिक्षेप वेगेन वज्रपातोपमां तदा

तामापतन्तीं वेगेन गदां ज्वालाकुलां ततः

गदया ताडयामास सा गदा भीममाव्रजत्

स राक्षसेन्द्रं कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत्

तानप्यस्याकरोन्मोघान्राक्षसो निशितैः शरैः

ते चापि राक्षसाः सर्वे सैनिका भीमरूपिणः

शासनाद्राक्षसेन्द्रस्य निजघ्नू रथकुञ्जरान्