Drona Parva, Adhyaya 150

यत्र वैकर्तनः कर्णो राक्षसश्च घटोत्कचः

निशीथे समसज्जेतां तद्युद्धमभवत्कथम्

कीदृशं चाभवद्युद्धं तस्य घोरस्य रक्षसः

रथश्च कीदृशस्तस्य मायाः सर्वायुधानि च

किंप्रमाणा हयास्तस्य रथकेतुर्धनुस्तथा

कीदृशं वर्म चैवास्य कण्ठत्राणं च कीदृशम्

पृष्टस्त्वमेतदाचक्ष्व कुशलो ह्यसि संजय

लोहिताक्षो महाकायस्ताम्रास्यो निम्नितोदरः

ऊर्ध्वरोमा हरिश्मश्रुः शङ्कुकर्णो महाहनुः

आकर्णाद्दारितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रः करालवान्

सुदीर्घताम्रजिह्वोष्ठो लम्बभ्रूः स्थूलनासिकः

नीलाङ्गो लोहितग्रीवो गिरिवर्ष्मा भयंकरः

महाकायो महाबाहुर्महाशीर्षो महाबलः

विकचः परुषस्पर्शो विकटोद्बद्धपिण्डिकः

स्थूलस्फिग्गूढनाभिश्च शिथिलोपचयो महान्

तथैव हस्ताभरणी महामायोऽङ्गदी तथा

उरसा धारयन्निष्कमग्निमालां यथाचलः

तस्य हेममयं चित्रं बहुरूपाङ्गशोभितम्

तोरणप्रतिमं शुभ्रं किरीटं मूर्ध्न्यशोभत

कुण्डले बालसूर्याभे मालां हेममयीं शुभाम्

धारयन्विपुलं कांस्यं कवचं च महाप्रभम्

किङ्किणीशतनिर्घोषं रक्तध्वजपताकिनम्

ऋक्षचर्मावनद्धाङ्गं नल्वमात्रं महारथम्

सर्वायुधवरोपेतमास्थितो ध्वजमालिनम्

अष्टचक्रसमायुक्तं मेघगम्भीरनिस्वनम्

तत्र मातङ्गसंकाशा लोहिताक्षा विभीषणाः

कामवर्णजवा युक्ता बलवन्तोऽवहन्हयाः

राक्षसोऽस्य विरूपाक्षः सूतो दीप्तास्यकुण्डलः

रश्मिभिः सूर्यरश्म्याभैः संजग्राह हयान्रणे

स तेन सहितस्तस्थावरुणेन यथा रविः

संसक्त इव चाभ्रेण यथाद्रिर्महता महान्

दिवस्पृक्सुमहान्केतुः स्यन्दनेऽस्य समुच्छ्रितः

रक्तोत्तमाङ्गः क्रव्यादो गृध्रः परमभीषणः

वासवाशनिनिर्घोषं दृढज्यमभिविक्षिपन्

व्यक्तं किष्कुपरीणाहं द्वादशारत्नि कार्मुकम्

रथाक्षमात्रैरिषुभिः सर्वाः प्रच्छादयन्दिशः

तस्यां वीरापहारिण्यां निशायां कर्णमभ्ययात्

तस्य विक्षिपतश्चापं रथे विष्टभ्य तिष्ठतः

अश्रूयत धनुर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः

तेन वित्रास्यमानानि तव सैन्यानि भारत

समकम्पन्त सर्वाणि सिन्धोरिव महोर्मयः

तमापतन्तं संप्रेक्ष्य विरूपाक्षं विभीषणम्

उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणोऽभ्यवारयत्

ततः कर्णोऽभ्ययादेनमस्यन्नस्यन्तमन्तिकात्

मातङ्ग इव मातङ्गं यूथर्षभ इवर्षभम्

स संनिपातस्तुमुलस्तयोरासीद्विशां पते

कर्णराक्षसयो राजन्निन्द्रशम्बरयोरिव

तौ प्रगृह्य महावेगे धनुषी भीमनिस्वने

प्राच्छादयेतामन्योन्यं तक्षमाणौ महेषुभिः

ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैः संनतपर्वभिः

न्यवारयेतामन्योन्यं कांस्ये निर्भिद्य वर्मणी

तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ

रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्च ततक्षतुः

संछिन्दन्तौ हि गात्राणि संदधानौ च सायकान्

धक्ष्यमाणौ शरव्रातैर्नोदीक्षितुमशक्नुताम्

तौ तु विक्षतसर्वाङ्गौ रुधिरौघपरिप्लुतौ

व्यभ्राजेतां यथा वारिप्रस्रुतौ गैरिकाचलौ

तौ शराग्रविभिन्नाङ्गौ निर्भिन्दन्तौ परस्परम्

नाकम्पयेतामन्योन्यं यतमानौ महाद्युती

तत्प्रवृत्तं निशायुद्धं चिरं सममिवाभवत्

प्राणयोर्दीव्यतो राजन्कर्णराक्षसयोर्मृधे

तस्य संदधतस्तीक्ष्णाञ्शरांश्चासक्तमस्यतः

धनुर्घोषेण वित्रस्ताः स्वे परे च तदाभवन्

घटोत्कचं यदा कर्णो विशेषयति नो नृप