Drona Parva, Adhyaya 145

तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे

धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणमेवाभ्यवर्तत

संमृजानो धनुः श्रेष्ठं ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः

अभ्यवर्तत द्रोणस्य रथं रुक्मविभूषितम्

धृष्टद्युम्नं तदायान्तं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया

परिवव्रुर्महाराज पाञ्चालाः पाण्डवैः सह

तथा परिवृतं दृष्ट्वा द्रोणमाचार्यसत्तमम्

पुत्रास्ते सर्वतो यत्ता ररक्षुर्द्रोणमाहवे

बलार्णवौ ततस्तौ तु समेयातां निशामुखे

वातोद्धूतौ क्षुब्धसत्त्वौ भैरवौ सागराविव

ततो द्रोणं महाराज पाञ्चाल्यः पञ्चभिः शरैः

विव्याध हृदये तूर्णं सिंहनादं ननाद च

तं द्रोणः पञ्चविंशत्या विद्ध्वा भारत संयुगे

चिच्छेदान्येन भल्लेन धनुरस्य महाप्रभम्

धृष्टद्युम्नस्तु निर्विद्धो द्रोणेन भरतर्षभ

उत्ससर्ज धनुस्तूर्णं संदश्य दशनच्छदम्

ततः क्रुद्धो महाराज धृष्टद्युम्नः प्रतापवान्

आददेऽन्यद्धनुः श्रेष्ठं द्रोणस्यान्तचिकीर्षया

विकृष्य च धनुश्चित्रमाकर्णात्परवीरहा

द्रोणस्यान्तकरं घोरं व्यसृजत्सायकं ततः

स विसृष्टो बलवता शरो घोरो महामृधे

भासयामास तत्सैन्यं दिवाकर इवोदितः

तं दृष्ट्वा तु शरं घोरं देवगन्धर्वमानवाः

स्वस्त्यस्तु समरे राजन्द्रोणायेत्यब्रुवन्वचः

तं तु सायकमप्राप्तमाचार्यस्य रथं प्रति

कर्णो द्वादशधा राजंश्चिच्छेद कृतहस्तवत्

स छिन्नो बहुधा राजन्सूतपुत्रेण मारिष

निपपात शरस्तूर्णं निकृत्तः कर्णसायकैः

छित्त्वा तु समरे बाणं शरैः संनतपर्वभिः

धृष्टद्युम्नं रणे कर्णो विव्याध दशभिः शरैः

पञ्चभिर्द्रोणपुत्रस्तु स्वयं द्रोणश्च सप्तभिः

शल्यश्च नवभिर्बाणैस्त्रिभिर्दुःशासनस्तथा

दुर्योधनश्च विंशत्या शकुनिश्चापि पञ्चभिः

पाञ्चाल्यं त्वरिताविध्यन्सर्व एव महारथाः

स विद्धः सप्तभिर्वीरैर्द्रोणत्राणार्थमाहवे

सर्वानसंभ्रमाद्राजन्प्रत्यविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः

द्रोणं द्रौणिं च कर्णं च विव्याध तव चात्मजम्

ते विद्ध्वा धन्विना तेन धृष्टद्युम्नं पुनर्मृधे

विव्यधुः पञ्चभिस्तूर्णमेकैको रथिनां वरः

द्रुमसेनस्तु संक्रुद्धो राजन्विव्याध पत्रिणा

त्रिभिश्चान्यैः शरैस्तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्

स तु तं प्रतिविव्याध त्रिभिस्तीक्ष्णैरजिह्मगैः

स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैः प्राणान्तकरणैर्युधि

भल्लेनान्येन तु पुनः सुवर्णोज्ज्वलकुण्डलम्

उन्ममाथ शिरः कायाद्द्रुमसेनस्य वीर्यवान्

तच्छिरो न्यपतद्भूमौ संदष्टौष्ठपुटं रणे

महावातसमुद्धूतं पक्वं तालफलं यथा

तांश्च विद्ध्वा पुनर्वीरान्वीरः सुनिशितैः शरैः

राधेयस्याच्छिनद्भल्लैः कार्मुकं चित्रयोधिनः

न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा

निकर्तनमिवात्युग्रो लाङ्गूलस्य यथा हरिः

सोऽन्यद्धनुः समादाय क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन्

अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं धृष्टद्युम्नं महाबलम्

दृष्ट्वा तु कर्णं संरब्धं ते वीराः षड्रथर्षभाः

पाञ्चाल्यपुत्रं त्वरिताः परिवव्रुर्जिघांसया

षण्णां योधप्रवीराणां तावकानां पुरस्कृतम्

मृत्योरास्यमनुप्राप्तं धृष्टद्युम्नममंस्महि

एतस्मिन्नेव काले तु दाशार्हो विकिरञ्शरान्

धृष्टद्युम्नं पराक्रान्तं सात्यकिः प्रत्यपद्यत

तमायान्तं महेष्वासं सात्यकिं युद्धदुर्मदम्

राधेयो दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यदजिह्मगैः