Drona Parva, Adhyaya 124

ततो युधिष्ठिरो राजा रथादाप्लुत्य भारत

पर्यष्वजत्तदा कृष्णावानन्दाश्रुपरिप्लुतः

प्रमृज्य वदनं शुभ्रं पुण्डरीकसमप्रभम्

अब्रवीद्वासुदेवं च पाण्डवं च धनंजयम्

दिष्ट्या पश्यामि संग्रामे तीर्णभारौ महारथौ

दिष्ट्या च निहतः पापः सैन्धवः पुरुषाधमः

कृष्ण दिष्ट्या मम प्रीतिर्महती प्रतिपादिता

दिष्ट्या शत्रुगणाश्चैव निमग्नाः शोकसागरे

न तेषां दुष्करं किंचित्त्रिषु लोकेषु विद्यते

सर्वलोकगुरुर्येषां त्वं नाथो मधुसूदन

तव प्रसादाद्गोविन्द वयं जेष्यामहे रिपून्

यथा पूर्वं प्रसादात्ते दानवान्पाकशासनः

पृथिवीविजयो वापि त्रैलोक्यविजयोऽपि वा

ध्रुवो हि तेषां वार्ष्णेय येषां तुष्टोऽसि माधव

न तेषां विद्यते पापं संग्रामे वा पराजयः

त्रिदशेश्वरनाथस्त्वं येषां तुष्टोऽसि माधव

त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश शक्रः सुरगणेश्वरः

त्रैलोक्यविजयं श्रीमान्प्राप्तवान्रणमूर्धनि

तव चैव प्रसादेन त्रिदशास्त्रिदशेश्वर

अमरत्वं गताः कृष्ण लोकांश्चाश्नुवतेऽक्षयान्

त्वत्प्रसादसमुत्थेन विक्रमेणारिसूदन

सुरेशत्वं गतः शक्रो हत्वा दैत्यान्सहस्रशः

त्वत्प्रसादाद्धृषीकेश जगत्स्थावरजङ्गमम्

स्ववर्त्मनि स्थितं वीर जपहोमेषु वर्तते

एकार्णवमिदं पूर्वं सर्वमासीत्तमोमयम्

त्वत्प्रसादात्प्रकाशत्वं जगत्प्राप्तं नरोत्तम

स्रष्टारं सर्वलोकानां परमात्मानमच्युतम्

ये प्रपन्ना हृषीकेशं न ते मुह्यन्ति कर्हिचित्

अनादिनिधनं देवं लोककर्तारमव्ययम्

त्वां भक्ता ये हृषीकेश दुर्गाण्यतितरन्ति ते

परं पुराणं पुरुषं पुराणानां परं च यत्

प्रपद्यतस्तं परमं परा भूतिर्विधीयते

योऽगात चतुरो वेदान्यश्च वेदेषु गीयते

तं प्रपद्य महात्मानं भूतिमाप्नोत्यनुत्तमाम्

धनंजयसखा यश्च धनंजयहितश्च यः

तं धनंजयगोप्तारं प्रपद्य सुखमेधते

इत्युक्तौ तौ महात्मानावुभौ केशवपाण्डवौ

तावब्रूतां तदा हृष्टौ राजानं पृथिवीपतिम्

तव कोपाग्निना दग्धः पापो राजा जयद्रथः

उदीर्णं चापि सुमहद्धार्तराष्ट्रबलं रणे

हन्यते निहतं चैव विनङ्क्ष्यति च भारत

तव क्रोधहता ह्येते कौरवाः शत्रुसूदन

त्वां हि चक्षुर्हणं वीरं कोपयित्वा सुयोधनः

समित्रबन्धुः समरे प्राणांस्त्यक्ष्यति दुर्मतिः

तव क्रोधहतः पूर्वं देवैरपि सुदुर्जयः

शरतल्पगतः शेते भीष्मः कुरुपितामहः

दुर्लभो हि जयस्तेषां संग्रामे रिपुसूदन

याता मृत्युवशं ते वै येषां क्रुद्धोऽसि पाण्डव

राज्यं प्राणाः प्रियाः पुत्राः सौख्यानि विविधानि च

अचिरात्तस्य नश्यन्ति येषां क्रुद्धोऽसि मानद

विनष्टान्कौरवान्मन्ये सपुत्रपशुबान्धवान्

राजधर्मपरे नित्यं त्वयि क्रुद्धे युधिष्ठिर

ततो भीमो महाबाहुः सात्यकिश्च महारथः

अभिवाद्य गुरुं ज्येष्ठं मार्गणैः क्षतविक्षतौ

स्थितावास्तां महेष्वासौ पाञ्चाल्यैः परिवारितौ

तौ दृष्ट्व मुदितौ वीरौ प्राञ्जली चाग्रतः स्थितौ

अभ्यनन्दत कौन्तेयस्तावुभौ भीमसात्यकी

दिष्ट्या पश्यामि वां वीरौ विमुक्तौ सैन्यसागरात्

द्रोणग्राहाद्दुराधर्षाद्धार्दिक्यमकरालयात्

दिष्ट्या च निर्जिताः संख्ये पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः

युवां विजयिनौ चापि दिष्ट्या पश्यामि संयुगे

दिष्ट्या द्रोणो जितः संख्ये हार्दिक्यश्च महाबलः