Drona Parva, Adhyaya 120

तदवस्थे हते तस्मिन्भूरिश्रवसि कौरवे

यथा भूयोऽभवद्युद्धं तन्ममाचक्ष्व संजय

भूरिश्रवसि संक्रान्ते परलोकाय भारत

वासुदेवं महाबाहुरर्जुनः समचूचुदत्

चोदयाश्वान्भृशं कृष्ण यतो राजा जयद्रथः

अस्तमेति महाबाहो त्वरमाणो दिवाकरः

एतद्धि पुरुषव्याघ्र महदभ्युद्यतं मया

कार्यं संरक्ष्यते चैष कुरुसेनामहारथैः

नास्तमेति यथा सूर्यो यथा सत्यं भवेद्वचः

चोदयाश्वांस्तथा कृष्ण यथा हन्यां जयद्रथम्

ततः कृष्णो महाबाहू रजतप्रतिमान्हयान्

हयज्ञश्चोदयामास जयद्रथरथं प्रति

तं प्रयान्तममोघेषुमुत्पतद्भिरिवाशुगैः

त्वरमाणा महाराज सेनामुख्याः समाव्रजन्

दुर्योधनश्च कर्णश्च वृषसेनोऽथ मद्रराट्

अश्वत्थामा कृपश्चैव स्वयमेव च सैन्धवः

समासाद्य तु बीभत्सुः सैन्धवं प्रमुखे स्थितम्

नेत्राभ्यां क्रोधदीप्ताभ्यां संप्रैक्षन्निर्दहन्निव

ततो दुर्योधनो राजा राधेयं त्वरितोऽब्रवीत्

अर्जुनं वीक्ष्य संयान्तं जयद्रथरथं प्रति

अयं स वैकर्तन युद्धकालो; विदर्शयस्वात्मबलं महात्मन्

यथा न वध्येत रणेऽर्जुनेन; जयद्रथः कर्ण तथा कुरुष्व

अल्पावशिष्टं दिवसं नृवीर; विघातयस्वाद्य रिपुं शरौघैः

दिनक्षयं प्राप्य नरप्रवीर; ध्रुवं हि नः कर्ण जयो भविष्यति

सैन्धवे रक्ष्यमाणे तु सूर्यस्यास्तमयं प्रति

मिथ्याप्रतिज्ञः कौन्तेयः प्रवेक्ष्यति हुताशनम्

अनर्जुनायां च भुवि मुहूर्तमपि मानद

जीवितुं नोत्सहेरन्वै भ्रातरोऽस्य सहानुगाः

विनष्टैः पाण्डवेयैश्च सशैलवनकाननाम्

वसुंधरामिमां कर्ण भोक्ष्यामो हतकण्टकाम्

दैवेनोपहतः पार्थो विपरीतश्च मानद

कार्याकार्यमजानन्वै प्रतिज्ञां कृतवान्रणे

नूनमात्मविनाशाय पाण्डवेन किरीटिना

प्रतिज्ञेयं कृता कर्ण जयद्रथवधं प्रति

कथं जीवति दुर्धर्षे त्वयि राधेय फल्गुनः

अनस्तंगत आदित्ये हन्यात्सैन्धवकं नृपम्

रक्षितं मद्रराजेन कृपेण च महात्मना

जयद्रथं रणमुखे कथं हन्याद्धनंजयः

द्रौणिना रक्ष्यमाणं च मया दुःशासनेन च

कथं प्राप्स्यति बीभत्सुः सैन्धवं कालचोदितः

युध्यन्ते बहवः शूरा लम्बते च दिवाकरः

शङ्के जयद्रथं पार्थो नैव प्राप्स्यति मानद

स त्वं कर्ण मया सार्धं शूरैश्चान्यैर्महारथैः

युध्यस्व यत्नमास्थाय परं पार्थेन संयुगे

एवमुक्तस्तु राधेयस्तव पुत्रेण मारिष

दुर्योधनमिदं वाक्यं प्रत्युवाच कुरूत्तमम्

दृढलक्ष्येण शूरेण भीमसेनेन धन्विना

भृशमुद्वेजितः संख्ये शरजालैरनेकशः

स्थातव्यमिति तिष्ठामि रणे संप्रति मानद

नैवाङ्गमिङ्गति किंचिन्मे संतप्तस्य रणेषुभिः

योत्स्यामि तु तथा राजञ्शक्त्याहं परया रणे

यथा पाण्डवमुख्योऽसौ न हनिष्यति सैन्धवम्

न हि मे युध्यमानस्य सायकांश्चास्यतः शितान्

सैन्धवं प्राप्स्यते वीरः सव्यसाची धनंजयः

यत्तु शक्तिमता कार्यं सततं हितकारिणा

तत्करिष्यामि कौरव्य जयो दैवे प्रतिष्ठितः

अद्य योत्स्येऽर्जुनमहं पौरुषं स्वं व्यपाश्रितः

त्वदर्थं पुरुषव्याघ्र जयो दैवे प्रतिष्ठितः

अद्य युद्धं कुरुश्रेष्ठ मम पार्थस्य चोभयोः

पश्यन्तु सर्वभूतानि दारुणं लोमहर्षणम्