Drona Parva, Adhyaya 117

तमापतन्तं संप्रेक्ष्य सात्वतं युद्धदुर्मदम्

क्रोधाद्भूरिश्रवा राजन्सहसा समुपाद्रवत्

तमब्रवीन्महाबाहुः कौरव्यः शिनिपुंगवम्

अद्य प्राप्तोऽसि दिष्ट्या मे चक्षुर्विषयमित्युत

चिराभिलषितं काममद्य प्राप्स्यामि संयुगे

न हि मे मोक्ष्यसे जीवन्यदि नोत्सृजसे रणम्

अद्य त्वां समरे हत्वा नित्यं शूराभिमानिनम्

नन्दयिष्यामि दाशार्ह कुरुराजं सुयोधनम्

अद्य मद्बाणनिर्दग्धं पतितं धरणीतले

द्रक्ष्यतस्त्वां रणे वीरौ सहितौ केशवार्जुनौ

अद्य धर्मसुतो राजा श्रुत्वा त्वां निहतं मया

सव्रीडो भविता सद्यो येनासीह प्रवेशितः

अद्य मे विक्रमं पार्थो विज्ञास्यति धनंजयः

त्वयि भूमौ विनिहते शयाने रुधिरोक्षिते

चिराभिलषितो ह्यद्य त्वया सह समागमः

पुरा देवासुरे युद्धे शक्रस्य बलिना यथा

अद्य युद्धं महाघोरं तव दास्यामि सात्वत

ततो ज्ञास्यसि तत्त्वेन मद्वीर्यबलपौरुषम्

अद्य संयमनीं याता मया त्वं निहतो रणे

यथा रामानुजेनाजौ रावणिर्लक्ष्मणेन वै

अद्य कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजश्च माधव

हते त्वयि निरुत्साहा रणं त्यक्ष्यन्त्यसंशयम्

अद्य तेऽपचितिं कृत्वा शितैर्माधव सायकैः

तत्स्त्रियो नन्दयिष्यामि ये त्वया निहता रणे

चक्षुर्विषयसंप्राप्तो न त्वं माधव मोक्ष्यसे

सिंहस्य विषयं प्राप्तो यथा क्षुद्रमृगस्तथा

युयुधानस्तु तं राजन्प्रत्युवाच हसन्निव

कौरवेय न संत्रासो विद्यते मम संयुगे

स मां निहन्यात्संग्रामे यो मां कुर्यान्निरायुधम्

समास्तु शाश्वतीर्हन्याद्यो मां हन्याद्धि संयुगे

किं मृषोक्तेन बहुना कर्मणा तु समाचर

शारदस्येव मेघस्य गर्जितं निष्फलं हि ते

श्रुत्वैतद्गर्जितं वीर हास्यं हि मम जायते

चिरकालेप्सितं लोके युद्धमद्यास्तु कौरव

त्वरते मे मतिस्तात त्वयि युद्धाभिकाङ्क्षिणि

नाहत्वा संनिवर्तिष्ये त्वामद्य पुरुषाधम

अन्योन्यं तौ तदा वाग्भिस्तक्षन्तौ नरपुंगवौ

जिघांसू परमक्रुद्धावभिजघ्नतुराहवे

समेतौ तौ नरव्याघ्रौ शुष्मिणौ स्पर्धिनौ रणे

द्विरदाविव संक्रुद्धौ वाशितार्थे मदोत्कटौ

भूरिश्रवाः सात्यकिश्च ववर्षतुररिंदमौ

शरवर्षाणि भीमानि मेघाविव परस्परम्

सौमदत्तिस्तु शैनेयं प्रच्छाद्येषुभिराशुगैः

जिघांसुर्भरतश्रेष्ठ विव्याध निशितैः शरैः

दशभिः सात्यकिं विद्ध्वा सौमदत्तिरथापरान्

मुमोच निशितान्बाणाञ्जिघांसुः शिनिपुंगवम्

तानस्य विशिखांस्तीक्ष्णानन्तरिक्षे विशां पते

अप्राप्तानस्त्रमायाभिरग्रसत्सात्यकिः प्रभो

तौ पृथक्शरवर्षाभ्यामवर्षेतां परस्परम्

उत्तमाभिजनौ वीरौ कुरुवृष्णियशस्करौ

तौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महाद्विपौ

रथशक्तिभिरन्योन्यं विशिखैश्चाप्यकृन्तताम्

निर्भिदन्तौ हि गात्राणि विक्षरन्तौ च शोणितम्

व्यष्टम्भयेतामन्योन्यं प्राणद्यूताभिदेविनौ

एवमुत्तमकर्माणौ कुरुवृष्णियशस्करौ

परस्परमयुध्येतां वारणाविव यूथपौ

तावदीर्घेण कालेन ब्रह्मलोकपुरस्कृतौ

जिगीषन्तौ परं स्थानमन्योन्यमभिजघ्नतुः

सात्यकिः सौमदत्तिश्च शरवृष्ट्या परस्परम्

हृष्टवद्धार्तराष्ट्राणां पश्यतामभ्यवर्षताम्