Drona Parva, Adhyaya 114

ततः कर्णो महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः

मुमोच शरवर्षाणि चित्राणि च बहूनि च

वध्यमानो महाराज सूतपुत्रेण पाण्डवः

न विव्यथे भीमसेनो भिद्यमान इवाचलः

स कर्णं कर्णिना कर्णे पीतेन निशितेन च

विव्याध युधि राजेन्द्र भीमसेनः पतत्रिणा

स कुण्डलं महत्कर्णात्कर्णस्यापातयद्भुवि

तपनीयं महाराज दीप्तं ज्योतिरिवाम्बरात्

अथापरेण भल्लेन सूतपुत्रं स्तनान्तरे

आजघान भृशं भीमः स्मयन्निव महाबलः

पुनरस्य त्वरन्भीमो नाराचान्दश भारत

रणे प्रैषीन्महावेगान्यमदण्डोपमांस्तथा

ते ललाटं समासाद्य सूतपुत्रस्य मारिष

विविशुश्चोदितास्तेन वल्मीकमिव पन्नगाः

ललाटस्थैस्तु तैर्बाणैः सूतपुत्रो व्यरोचत

नीलोत्पलमयीं मालां धारयन्स पुरा यथा

ततः क्रुद्धो रणे कर्णः पीडितो दृढधन्वना

वेगं चक्रे महावेगो भीमसेनवधं प्रति

तस्मै कर्णः शतं राजन्निषूणां गार्ध्रवाससाम्

अमर्षी बलवान्क्रुद्धः प्रेषयामास भारत

ततः प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः

समरे तमनादृत्य नास्य वीर्यमचिन्तयत्

ततः कर्णो महाराज पाण्डवं निशितैः शरैः

आजघानोरसि क्रुद्धः क्रुद्धरूपं परंतपः

जीमूताविव चान्योन्यं तौ ववर्षतुराहवे

तलशब्दरवैश्चैव त्रासयन्तौ परस्परम्

शरजालैश्च विविधैश्छादयामासतुर्मृधे

अन्योन्यं समरे क्रुद्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ

ततो भीमो महाबाहू राधेयस्य महात्मनः

क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा कर्णं विव्याध पत्रिणा

तदपास्य धनुश्छिन्नं सूतपुत्रो महामनाः

अन्यत्कार्मुकमादत्त वेगघ्नं भारसाधनम्

दृष्ट्वा च कुरुसौवीरसैन्धवानां बलक्षयम्

सवर्मध्वजशस्त्रैश्च पतितैः संवृतां महीम्

हस्त्यश्वनरदेहांश्च गतासून्प्रेक्ष्य सर्वतः

सूतपुत्रस्य संरम्भाद्दीप्तं वपुरजायत

स विस्फार्य महच्चापं कार्तस्वरविभूषितम्

भीमं प्रैक्षत राधेयो राजन्घोरेण चक्षुषा

ततः क्रुद्धः शरानस्यन्सूतपुत्रो व्यरोचत

मध्यंदिनगतोऽर्चिष्माञ्शरदीव दिवाकरः

मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः

आसीदाधिरथेर्घोरं वपुः शरशतार्चिषः

कराभ्यामाददानस्य संदधानस्य चाशुगान्

विकर्षतो मुञ्चतो वा नान्तरं ददृशू रणे

अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमायुधम्

कर्णस्यासीन्महाराज सव्यदक्षिणमस्यतः

स्वर्णपुङ्खाः सुनिशिताः कर्णचापच्युताः शराः

प्राच्छादयन्महाराज दिशः सूर्यस्य च प्रभाम्

ततः कनकपुङ्खानां शराणां नतपर्वणाम्

धनुश्च्युतानां वियति ददृशे बहुधा व्रजः

शरासनादाधिरथेः प्रभवन्तः स्म सायकाः

श्रेणीकृता व्यराजन्त राजन्क्रौञ्चा इवाम्बरे

गार्ध्रपत्राञ्शिलाधौतान्कार्तस्वरविभूषितान्

महावेगान्प्रदीप्ताग्रान्मुमोचाधिरथिः शरान्

ते तु चापबलोद्धूताः शातकुम्भविभूषिताः

अजस्रमन्वकीर्यन्त शराः पार्थरथं प्रति

ते व्योम्नि रत्नविकृता व्यकाशन्त सहस्रशः

शलभानामिव व्राताः शराः कर्णसमीरिताः

चापादाधिरथेर्मुक्ताः प्रपतन्तः स्म सायकाः

एको दीर्घ इव प्रांशुः प्रभवन्दृश्यते शरः