Drona Parva, Adhyaya 108

अत्यद्भुतमहं मन्ये भीमसेनस्य विक्रमम्

यत्कर्णं योधयामास समरे लघुविक्रमम्

त्रिदशानपि चोद्युक्तान्सर्वशस्त्रधरान्युधि

वारयेद्यो रणे कर्णः सयक्षासुरमानवान्

स कथं पाण्डवं युद्धे भ्राजमानमिव श्रिया

नातरत्संयुगे तात तन्ममाचक्ष्व संजय

कथं च युद्धं भूयोऽभूत्तयोः प्राणदुरोदरे

अत्र मन्ये समायत्तो जयो वाजय एव वा

कर्णं प्राप्य रणे सूत मम पुत्रः सुयोधनः

जेतुमुत्सहते पार्थान्सगोविन्दान्ससात्वतान्

श्रुत्वा तु निर्जितं कर्णमसकृद्भीमकर्मणा

भीमसेनेन समरे मोह आविशतीव माम्

विनष्टान्कौरवान्मन्ये मम पुत्रस्य दुर्नयैः

न हि कर्णो महेष्वासान्पार्थाञ्जेष्यति संजय

कृतवान्यानि युद्धानि कर्णः पाण्डुसुतैः सह

सर्वत्र पाण्डवाः कर्णमजयन्त रणाजिरे

अजय्याः पाण्डवास्तात देवैरपि सवासवैः

न च तद्बुध्यते मन्दः पुत्रो दुर्योधनो मम

धनं धनेश्वरस्येव हृत्वा पार्थस्य मे सुतः

मधुप्रेप्सुरिवाबुद्धिः प्रपातं नावबुध्यते

निकृत्या निकृतिप्रज्ञो राज्यं हृत्वा महात्मनाम्

जितानित्येव मन्वानः पाण्डवानवमन्यते

पुत्रस्नेहाभिभूतेन मया चाप्यकृतात्मना

धर्मे स्थिता महात्मानो निकृताः पाण्डुनन्दनाः

शमकामः सदा पार्थो दीर्घप्रेक्षी युधिष्ठिरः

अशक्त इति मन्वानैः पुत्रैर्मम निराकृतः

तानि दुःखान्यनेकानि विप्रकारांश्च सर्वशः

हृदि कृत्वा महाबाहुर्भीमोऽयुध्यत सूतजम्

तस्मान्मे संजय ब्रूहि कर्णभीमौ यथा रणे

अयुध्येतां युधि श्रेष्ठौ परस्परवधैषिणौ

शृणु राजन्यथा वृत्तः संग्रामः कर्णभीमयोः

परस्परवधप्रेप्स्वोर्वने कुञ्जरयोरिव

राजन्वैकर्तनो भीमं क्रुद्धः क्रुद्धमरिंदमम्

पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरैः

महावेगैः प्रसन्नाग्रैः शातकुम्भपरिष्कृतैः

आहनद्भरतश्रेष्ठ भीमं वैकर्तनः शरैः

तस्यास्यतो धनुर्भीमश्चकर्त निशितैस्त्रिभिः

रथनीडाच्च यन्तारं भल्लेनापातयत्क्षितौ

स काङ्क्षन्भीमसेनस्य वधं वैकर्तनो वृषः

शक्तिं कनकवैडूर्यचित्रदण्डां परामृशत्

प्रगृह्य च महाशक्तिं कालशक्तिमिवापराम्

समुत्क्षिप्य च राधेयः संधाय च महाबलः

चिक्षेप भीमसेनाय जीवितान्तकरीमिव

शक्तिं विसृज्य राधेयः पुरंदर इवाशनिम्

ननाद सुमहानादं बलवान्सूतनन्दनः

तं च नादं ततः श्रुत्वा पुत्रास्ते हृषिताभवन्

तां कर्णभुजनिर्मुक्तामर्कवैश्वानरप्रभाम्

शक्तिं वियति चिच्छेद भीमः सप्तभिराशुगैः

छित्त्वा शक्तिं ततो भीमो निर्मुक्तोरगसंनिभाम्

मार्गमाण इव प्राणान्सूतपुत्रस्य मारिष

प्राहिणोन्नव संरब्धः शरान्बर्हिणवाससः

स्वर्णपुङ्खाञ्शिलाधौतान्यमदण्डोपमान्मृधे

कर्णोऽप्यन्यद्धनुर्गृह्य हेमपृष्ठं दुरासदम्

विकृष्य च महातेजा व्यसृजत्सायकान्नव

तान्पाण्डुपुत्रश्चिच्छेद नवभिर्नतपर्वभिः

वसुषेणेन निर्मुक्तान्नव राजन्महाशरान्

छित्त्वा भीमो महाराज नादं सिंह इवानदत्

तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वाशितान्तरे

शार्दूलाविव चान्योन्यमत्यर्थं च ह्यगर्जताम्

अन्योन्यं प्रजिहीर्षन्तावन्योन्यस्यान्तरैषिणौ

अन्योन्यमभिवीक्षन्तौ गोष्ठेष्विव महर्षभौ

महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम्

शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः