Drona Parva, Adhyaya 88

प्रयाते तव सैन्यं तु युयुधाने युयुत्सया

धर्मराजो महाराज स्वेनानीकेन संवृतः

प्रायाद्द्रोणरथप्रेप्सुर्युयुधानस्य पृष्ठतः

ततः पाञ्चालराजस्य पुत्रः समरदुर्मदः

प्राक्रोशत्पाण्डवानीके वसुदानश्च पार्थिवः

आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत

यथा सुखेन गच्छेत सात्यकिर्युद्धदुर्मदः

महारथा हि बहवो यतिष्यन्त्यस्य निर्जये

इति ब्रुवन्तो वेगेन समापेतुर्बलं तव

वयं प्रतिजिगीषन्तस्तत्र तान्समभिद्रुताः

ततः शब्दो महानासीद्युयुधानरथं प्रति

प्रकम्प्यमाना महती तव पुत्रस्य वाहिनी

सात्वतेन महाराज शतधाभिव्यदीर्यत

तस्यां विदीर्यमाणायां शिनेः पौत्रो महारथः

सप्त वीरान्महेष्वासानग्रानीके व्यपोथयत्

ते भीता मृद्यमानाश्च प्रमृष्टा दीर्घबाहुना

आयोधनं जहुर्वीरा दृष्ट्वा तमतिमानुषम्

रथैर्विमथिताक्षैश्च भग्ननीडैश्च मारिष

चक्रैर्विमथितैश्छिन्नैर्ध्वजैश्च विनिपातितैः

अनुकर्षैः पताकाभिः शिरस्त्राणैः सकाञ्चनैः

बाहुभिश्चन्दनादिग्धैः साङ्गदैश्च विशां पते

हस्तिहस्तोपमैश्चापि भुजगाभोगसंनिभैः

ऊरुभिः पृथिवी छन्ना मनुजानां नरोत्तम

शशाङ्कसंनिकाशैश्च वदनैश्चारुकुण्डलैः

पतितैर्वृषभाक्षाणां बभौ भारत मेदिनी

गजैश्च बहुधा छिन्नैः शयानैः पर्वतोपमैः

रराजातिभृशं भूमिर्विकीर्णैरिव पर्वतैः

तपनीयमयैर्योक्त्रैर्मुक्ताजालविभूषितैः

उरश्छदैर्विचित्रैश्च व्यशोभन्त तुरंगमाः

गतसत्त्वा महीं प्राप्य प्रमृष्टा दीर्घबाहुना

नानाविधानि सैन्यानि तव हत्वा तु सात्वतः

प्रविष्टस्तावकं सैन्यं द्रावयित्वा चमूं भृशम्

ततस्तेनैव मार्गेण येन यातो धनंजयः

इयेष सात्यकिर्गन्तुं ततो द्रोणेन वारितः

भरद्वाजं समासाद्य युयुधानस्तु मारिष

नाभ्यवर्तत संक्रुद्धो वेलामिव जलाशयः

निवार्य तु रणे द्रोणो युयुधानं महारथम्

विव्याध निशितैर्बाणैः पञ्चभिर्मर्मभेदिभिः

सात्यकिस्तु रणे द्रोणं राजन्विव्याध सप्तभिः

हेमपुङ्खैः शिलाधौतैः कङ्कबर्हिणवाजितैः

तं षड्भिः सायकैर्द्रोणः साश्वयन्तारमार्दयत्

स तं न ममृषे द्रोणं युयुधानो महारथः

सिंहनादं ततः कृत्वा द्रोणं विव्याध सात्यकिः

दशभिः सायकैश्चान्यैः षड्भिरष्टाभिरेव च

युयुधानः पुनर्द्रोणं विव्याध दशभिः शरैः

एकेन सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान्

ध्वजमेकेन बाणेन विव्याध युधि मारिष

तं द्रोणः साश्वयन्तारं सरथध्वजमाशुगैः

त्वरन्प्राच्छादयद्बाणैः शलभानामिव व्रजैः

तथैव युयुधानोऽपि द्रोणं बहुभिराशुगैः

प्राच्छादयदसंभ्रान्तस्ततो द्रोण उवाच ह

तवाचार्यो रणं हित्वा गतः कापुरुषो यथा

युध्यमानं हि मां हित्वा प्रदक्षिणमवर्तत

त्वं हि मे युध्यतो नाद्य जीवन्मोक्ष्यसि माधव

यदि मां त्वं रणे हित्वा न यास्याचार्यवद्द्रुतम्

धनंजयस्य पदवीं धर्मराजस्य शासनात्

गच्छामि स्वस्ति ते ब्रह्मन्न मे कालात्ययो भवेत्

एतावदुक्त्वा शैनेय आचार्यं परिवर्जयन्

प्रयातः सहसा राजन्सारथिं चेदमब्रवीत्

द्रोणः करिष्यते यत्नं सर्वथा मम वारणे

यत्तो याहि रणे सूत शृणु चेदं वचः परम्

एतदालोक्यते सैन्यमावन्त्यानां महाप्रभम्

अस्यानन्तरतस्त्वेतद्दाक्षिणात्यं महाबलम्