Drona Parva, Adhyaya 86

प्रीतियुक्तं च हृद्यं च मधुराक्षरमेव च

कालयुक्तं च चित्रं च स्वतया चाभिभाषितम्

धर्मराजस्य तद्वाक्यं निशम्य शिनिपुंगवः

सात्यकिर्भरतश्रेष्ठ प्रत्युवाच युधिष्ठिरम्

श्रुतं ते गदतो वाक्यं सर्वमेतन्मयाच्युत

न्याययुक्तं च चित्रं च फल्गुनार्थे यशस्करम्

एवंविधे तथा काले मादृशं प्रेक्ष्य संमतम्

वक्तुमर्हसि राजेन्द्र यथा पार्थं तथैव माम्

न मे धनंजयस्यार्थे प्राणा रक्ष्याः कथंचन

त्वत्प्रयुक्तः पुनरहं किं न कुर्यां महाहवे

लोकत्रयं योधयेयं सदेवासुरमानुषम्

त्वत्प्रयुक्तो नरेन्द्रेह किमुतैतत्सुदुर्बलम्

सुयोधनबलं त्वद्य योधयिष्ये समन्ततः

विजेष्ये च रणे राजन्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

कुशल्यहं कुशलिनं समासाद्य धनंजयम्

हते जयद्रथे राजन्पुनरेष्यामि तेऽन्तिकम्

अवश्यं तु मया सर्वं विज्ञाप्यस्त्वं नराधिप

वासुदेवस्य यद्वाक्यं फल्गुनस्य च धीमतः

दृढं त्वभिपरीतोऽहमर्जुनेन पुनः पुनः

मध्ये सर्वस्य सैन्यस्य वासुदेवस्य शृण्वतः

अद्य माधव राजानमप्रमत्तोऽनुपालय

आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा यावद्धन्मि जयद्रथम्

त्वयि वाहं महाबाहो प्रद्युम्ने वा महारथे

नृपं निक्षिप्य गच्छेयं निरपेक्षो जयद्रथम्

जानीषे हि रणे द्रोणं रभसं श्रेष्ठसंमतम्

प्रतिज्ञा चापि ते नित्यं श्रुता द्रोणस्य माधव

ग्रहणं धर्मराजस्य भारद्वाजोऽनुगृध्यति

शक्तश्चापि रणे द्रोणो निगृहीतुं युधिष्ठिरम्

एवं त्वयि समाधाय धर्मराजं नरोत्तमम्

अहमद्य गमिष्यामि सैन्धवस्य वधाय हि

जयद्रथमहं हत्वा ध्रुवमेष्यामि माधव

धर्मराजं यथा द्रोणो निगृह्णीयाद्रणे बलात्

निगृहीते नरश्रेष्ठे भारद्वाजेन माधव

सैन्धवस्य वधो न स्यान्ममाप्रीतिस्तथा भवेत्

एवं गते नरश्रेष्ठ पाण्डवे सत्यवादिनि

अस्माकं गमनं व्यक्तं वनं प्रति भवेत्पुनः

सोऽयं मम जयो व्यक्तं व्यर्थ एव भविष्यति

यदि द्रोणो रणे क्रुद्धो निगृह्णीयाद्युधिष्ठिरम्

स त्वमद्य महाबाहो प्रियार्थं मम माधव

जयार्थं च यशोर्थं च रक्ष राजानमाहवे

स भवान्मयि निक्षेपो निक्षिप्तः सव्यसाचिना

भारद्वाजाद्भयं नित्यं पश्यमानेन ते प्रभो

तस्यापि च महाबाहो नित्यं पश्यति संयुगे

नान्यं हि प्रतियोद्धारं रौक्मिणेयादृते प्रभो

मां वापि मन्यते युद्धे भारद्वाजस्य धीमतः

सोऽहं संभावनां चैतामाचार्यवचनं च तत्

पृष्ठतो नोत्सहे कर्तुं त्वां वा त्यक्तुं महीपते

आचार्यो लघुहस्तत्वादभेद्यकवचावृतः

उपलभ्य रणे क्रीडेद्यथा शकुनिना शिशुः

यदि कार्ष्णिर्धनुष्पाणिरिह स्यान्मकरध्वजः

तस्मै त्वां विसृजेयं वै स त्वां रक्षेद्यथार्जुनः

कुरु त्वमात्मनो गुप्तिं कस्ते गोप्ता गते मयि

यः प्रतीयाद्रणे द्रोणं यावद्गच्छामि पाण्डवम्

मा च ते भयमद्यास्तु राजन्नर्जुनसंभवम्

न स जातु महाबाहुर्भारमुद्यम्य सीदति

ये च सौवीरका योधास्तथा सैन्धवपौरवाः

उदीच्या दाक्षिणात्याश्च ये चान्येऽपि महारथाः

ये च कर्णमुखा राजन्रथोदाराः प्रकीर्तिताः

एतेऽर्जुनस्य क्रुद्धस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

उद्युक्ता पृथिवी सर्वा ससुरासुरमानुषा

सराक्षसगणा राजन्सकिंनरमहोरगा