Drona Parva, Adhyaya 81

अर्जुने सैन्धवं प्राप्ते भारद्वाजेन संवृताः

पाञ्चालाः कुरुभिः सार्धं किमकुर्वत संजय

अपराह्णे महाराज संग्रामे लोमहर्षणे

पाञ्चालानां कुरूणां च द्रोणे द्यूतमवर्तत

पाञ्चाला हि जिघांसन्तो द्रोणं संहृष्टचेतसः

अभ्यवर्षन्त गर्जन्तः शरवर्षाणि मारिष

ततः सुतुमुलस्तेषां संग्रामोऽवर्तताद्भुतः

पाञ्चालानां कुरूणां च घोरो देवासुरोपमः

सर्वे द्रोणरथं प्राप्य पाञ्चालाः पाण्डवैः सह

तदनीकं बिभित्सन्तो महास्त्राणि व्यदर्शयन्

द्रोणस्य रथपर्यन्तं रथिनो रथमास्थिताः

कम्पयन्तोऽभ्यवर्तन्त वेगमास्थाय मध्यमम्

तमभ्यगाद्बृहत्क्षत्रः केकयानां महारथः

प्रवपन्निशितान्बाणान्महेन्द्राशनिसंनिभान्

तं तु प्रत्युदियाच्छीघ्रं क्षेमधूर्तिर्महायशाः

विमुञ्चन्निशितान्बाणाञ्शतशोऽथ सहस्रशः

धृष्टकेतुश्च चेदीनामृषभोऽतिबलोदितः

त्वरितोऽभ्यद्रवद्द्रोणं महेन्द्र इव शम्बरम्

तमापतन्तं सहसा व्यादितास्यमिवान्तकम्

वीरधन्वा महेष्वासस्त्वरमाणः समभ्ययात्

युधिष्ठिरं महाराज जिगीषुं समवस्थितम्

सहानीकं ततो द्रोणो न्यवारयत वीर्यवान्

नकुलं कुशलं युद्धे पराक्रान्तं पराक्रमी

अभ्यगच्छत्समायान्तं विकर्णस्ते सुतः प्रभो

सहदेवं तथायान्तं दुर्मुखः शत्रुकर्शनः

शरैरनेकसाहस्रैः समवाकिरदाशुगैः

सात्यकिं तु नरव्याघ्रं व्याघ्रदत्तस्त्ववारयत्

शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैः कम्पयन्वै मुहुर्मुहुः

द्रौपदेयान्नरव्याघ्रान्मुञ्चतः सायकोत्तमान्

संरब्धान्रथिनां श्रेष्ठान्सौमदत्तिरवारयत्

भीमसेनं तथा क्रुद्धं भीमरूपो भयानकम्

प्रत्यवारयदायान्तमार्ष्यशृङ्गिर्महारथः

तयोः समभवद्युद्धं नरराक्षसयोर्मृधे

यादृगेव पुरा वृत्तं रामरावणयोर्नृप

ततो युधिष्ठिरो द्रोणं नवत्या नतपर्वणाम्

आजघ्ने भरतश्रेष्ठ सर्वमर्मसु भारत

तं द्रोणः पञ्चविंशत्या निजघान स्तनान्तरे

रोषितो भरतश्रेष्ठ कौन्तेयेन यशस्विना

भूय एव तु विंशत्या सायकानां समाचिनोत्

साश्वसूतध्वजं द्रोणः पश्यतां सर्वधन्विनाम्

ताञ्शरान्द्रोणमुक्तांस्तु शरवर्षेण पाण्डवः

अवारयत धर्मात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम्

ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य संयुगे

चिच्छेद सहसा धन्वी धनुस्तस्य महात्मनः

अथैनं छिन्नधन्वानं त्वरमाणो महारथः

शरैरनेकसाहस्रैः पुरयामास सर्वतः

अदृश्यं दृश्य राजानं भारद्वाजस्य सायकैः

सर्वभूतान्यमन्यन्त हतमेव युधिष्ठिरम्

केचिच्चैनममन्यन्त तथा वै विमुखीकृतम्

हृतो राजेति राजेन्द्र ब्राह्मणेन यशस्विना

स कृच्छ्रं परमं प्राप्तो धर्मराजो युधिष्ठिरः

त्यक्त्वा तत्कार्मुकं छिन्नं भारद्वाजेन संयुगे

आददेऽन्यद्धनुर्दिव्यं भारघ्नं वेगवत्तरम्

ततस्तान्सायकान्सर्वान्द्रोणमुक्तान्सहस्रशः

चिच्छेद समरे वीरस्तदद्भुतमिवाभवत्

छित्त्वा च ताञ्शरान्राजा क्रोधसंरक्तलोचनः

शक्तिं जग्राह समरे गिरीणामपि दारणीम्

स्वर्णदण्डां महाघोरामष्टघण्टां भयावहाम्

समुत्क्षिप्य च तां हृष्टो ननाद बलवद्बली

नादेन सर्वभूतानि त्रासयन्निव भारत

शक्तिं समुद्यतां दृष्ट्वा धर्मराजेन संयुगे

स्वस्ति द्रोणाय सहसा सर्वभूतान्यथाब्रुवन्