Drona Parva, Adhyaya 45

यथा वदसि मे सूत एकस्य बहुभिः सह

संग्रामं तुमुलं घोरं जयं चैव महात्मनः

अश्रद्धेयमिवाश्चर्यं सौभद्रस्याथ विक्रमम्

किं तु नात्यद्भुतं तेषां येषां धर्मो व्यपाश्रयः

दुर्योधनेऽथ विमुखे राजपुत्रशते हते

सौभद्रे प्रतिपत्तिं कां प्रत्यपद्यन्त मामकाः

संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना लोमहर्षिणः

पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये

हतान्भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्सुहृत्संबन्धिबान्धवान्

उत्सृज्योत्सृज्य समियुस्त्वरयन्तो हयद्विपान्

तान्प्रभग्नांस्तथा दृष्ट्वा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्बलः

कृपो दुर्योधनः कर्णः कृतवर्माथ सौबलः

अभिद्रुताः सुसंक्रुद्धाः सौभद्रमपराजितम्

तेऽपि पौत्रेण ते राजन्प्रायशो विमुखीकृताः

एकस्तु सुखसंवृद्धो बाल्याद्दर्पाच्च निर्भयः

इष्वस्त्रविन्महातेजा लक्ष्मणोऽऽर्जुनिमभ्ययात्

तमन्वगेवास्य पिता पुत्रगृद्धी न्यवर्तत

अनु दुर्योधनं चान्ये न्यवर्तन्त महारथाः

तं तेऽभिषिषिचुर्बाणैर्मेघा गिरिमिवाम्बुभिः

स च तान्प्रममाथैको विष्वग्वातो यथाम्बुदान्

पौत्रं तु तव दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम्

पितुः समीपे तिष्ठन्तं शूरमुद्यतकार्मुकम्

अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम्

आससाद रणे कार्ष्णिर्मत्तो मत्तमिव द्विपम्

लक्ष्मणेन तु संगम्य सौभद्रः परवीरहा

शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैर्बाह्वोरुरसि चार्पितः

संक्रुद्धो वै महाबाहुर्दण्डाहत इवोरगः

पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत

सुदृष्टः क्रियतां लोको अमुं लोकं गमिष्यसि

पश्यतां बान्धवानां त्वां नयामि यमसादनम्

एवमुक्त्वा ततो भल्लं सौभद्रः परवीरहा

उद्बबर्ह महाबाहुर्निर्मुक्तोरगसंनिभम्

स तस्य भुजनिर्मुक्तो लक्ष्मणस्य सुदर्शनम्

सुनसं सुभ्रु केशान्तं शिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम्

लक्ष्मणं निहतं दृष्ट्वा हा हेत्युच्चुक्रुशुर्जनाः

ततो दुर्योधनः क्रुद्धः प्रिये पुत्रे निपातिते

हतैनमिति चुक्रोश क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः

ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रोणपुत्रो बृहद्बलः

कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन्

स तान्विद्ध्वा शितैर्बाणैर्विमुखीकृत्य चार्जुनिः

वेगेनाभ्यपतत्क्रुद्धः सैन्धवस्य महद्बलम्

आवव्रुस्तस्य पन्थानं गजानीकेन दंशिताः

कलिङ्गाश्च निषादाश्च क्राथपुत्रश्च वीर्यवान्

तत्प्रसक्तमिवात्यर्थं युद्धमासीद्विशां पते

ततस्तत्कुञ्जरानीकं व्यधमद्धृष्टमार्जुनिः

यथा विवान्नित्यगतिर्जलदाञ्शतशोऽम्बरे

ततः क्राथः शरव्रातैरार्जुनिं समवाकिरत्

अथेतरे संनिवृत्ताः पुनर्द्रोणमुखा रथाः

परमास्त्राणि धुन्वानाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः

तान्निवार्यार्जुनिर्बाणैः क्राथपुत्रमथार्दयत्

शरौघेणाप्रमेयेण त्वरमाणो जिघांसया

सधनुर्बाणकेयूरौ बाहू समुकुटं शिरः

छत्रं ध्वजं नियन्तारमश्वांश्चास्य न्यपातयत्

कुलशीलश्रुतबलैः कीर्त्या चास्त्रबलेन च

युक्ते तस्मिन्हते वीराः प्रायशो विमुखाभवन्