Drona Parva, Adhyaya 18

दृष्ट्वा तु संनिवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः

वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत

चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति

नैते हास्यन्ति संग्रामं जीवन्त इति मे मतिः

पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च

अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव

ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा परिणन्द्य शिवेन तम्

प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्र यत्रैच्छदर्जुनः

बभ्राजे स रथोऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा

उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः

मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि च

यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा

अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः

छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनंजयम्

अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ

कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनंजयम्

क्रुद्धस्तु फल्गुनः संख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः

गाण्डीवमुपसंमृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे

बद्ध्वा च भृकुटीं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम्

देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः

अथास्त्रमरिसंघघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः

ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक्

आत्मनः प्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः

अन्योन्यमर्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे

अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ यादवपाण्डवौ

इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे

मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम्

अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः

ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात्

कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम्

अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि

माचेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः

ते वध्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः

व्यसृजञ्शरवर्षाणि पार्थे नानाविधानि च

ततो नैवार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः

प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः

ततस्ते लब्धलक्ष्यत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः

हतौ कृष्णाविति प्रीता वासांस्यादुधुवुस्तदा

भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः

सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष

ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत्

क्वासि पार्थ न पश्ये त्वां कच्चिज्जीवसि शत्रुहन्

तस्य तं मानुषं भावं भावज्ञोऽऽज्ञाय पाण्डवः

वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत्

ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान्

उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्णचयानिव

उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना

प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष

तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनंजयः

जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च

शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान्

हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत्

पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तिष्केक्षणाङ्गुलीन्

नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनंजयः

गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान्

शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान्

मुण्डतालवनानीव तत्र तत्र चकाशिरे

छिन्नध्वजरथव्राताः केचित्केचित्क्वचित्क्वचित्

सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशायुधाः

पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः