Drona Parva, Adhyaya 13

ततः स पाण्डवानीके जनयंस्तुमुलं महत्

व्यचरत्पाण्डवान्द्रोणो दहन्कक्षमिवानलः

निर्दहन्तमनीकानि साक्षादग्निमिवोत्थितम्

दृष्ट्वा रुक्मरथं युद्धे समकम्पन्त सृञ्जयाः

प्रततं चास्यमानस्य धनुषोऽस्याशुकारिणः

ज्याघोषः श्रूयतेऽत्यर्थं विस्फूर्जितमिवाशनेः

रथिनः सादिनश्चैव नागानश्वान्पदातिनः

रौद्रा हस्तवता मुक्ताः प्रमथ्नन्ति स्म सायकाः

नानद्यमानः पर्जन्यः सानिलः शुचिसंक्षये

अश्मवर्षमिवावर्षत्परेषामावहद्भयम्

व्यचरत्स तदा राजन्सेनां विक्षोभयन्प्रभुः

वर्धयामास संत्रासं शात्रवाणाममानुषम्

तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम्

भ्रमद्रथाम्बुदे तस्मिन्दृश्यते स्म पुनः पुनः

स वीरः सत्यवान्प्राज्ञो धर्मनित्यः सुदारुणः

युगान्तकाले यन्तेव रौद्रां प्रास्कन्दयन्नदीम्

अमर्षवेगप्रभवां क्रव्यादगणसंकुलाम्

बलौघैः सर्वतः पूर्णां वीरवृक्षापहारिणीम्

शोणितोदां रथावर्तां हस्त्यश्वकृतरोधसम्

कवचोडुपसंयुक्तां मांसपङ्कसमाकुलाम्

मेदोमज्जास्थिसिकतामुष्णीषवरफेनिलाम्

संग्रामजलदापूर्णां प्रासमत्स्यसमाकुलाम्

नरनागाश्वसंभूतां शरवेगौघवाहिनीम्

शरीरदारुशृङ्गाटां भुजनागसमाकुलाम्

उत्तमाङ्गोपलतलां निस्त्रिंशझषसेविताम्

रथनागह्रदोपेतां नानाभरणनीरजाम्

महारथशतावर्तां भूमिरेणूर्मिमालिनीम्

महावीर्यवतां संख्ये सुतरां भीरुदुस्तराम्

शूरव्यालसमाकीर्णां प्राणिवाणिजसेविताम्

छिन्नच्छत्रमहाहंसां मुकुटाण्डजसंकुलाम्

चक्रकूर्मां गदानक्रां शरक्षुद्रझषाकुलाम्

बडगृध्रसृगालानां घोरसंघैर्निषेविताम्

निहतान्प्राणिनः संख्ये द्रोणेन बलिना शरैः

वहन्तीं पितृलोकाय शतशो राजसत्तम

शरीरशतसंबाधां केशशैवलशाद्वलाम्

नदीं प्रावर्तयद्राजन्भीरूणां भयवर्धिनीम्

तं जयन्तमनीकानि तानि तान्येव भारत

सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं युधिष्ठिरपुरोगमाः

तानभिद्रवतः शूरांस्तावका दृढकार्मुकाः

सर्वतः प्रत्यगृह्णन्त तदभूल्लोमहर्षणम्

शतमायस्तु शकुनिः सहदेवं समाद्रवत्

सनियन्तृध्वजरथं विव्याध निशितैः शरैः

तस्य माद्रीसुतः केतुं धनुः सूतं हयानपि

नातिक्रुद्धः शरैश्छित्त्वा षष्ट्या विव्याध मातुलम्

सौबलस्तु गदां गृह्य प्रचस्कन्द रथोत्तमात्

स तस्य गदया राजन्रथात्सूतमपातयत्

ततस्तौ विरथौ राजन्गदाहस्तौ महाबलौ

चिक्रीडतू रणे शूरौ सशृङ्गाविव पर्वतौ

द्रोणः पाञ्चालराजानं विद्ध्वा दशभिराशुगैः

बहुभिस्तेन चाभ्यस्तस्तं विव्याध शताधिकैः

विविंशतिं भीमसेनो विंशत्या निशितैः शरैः

विद्ध्वा नाकम्पयद्वीरस्तदद्भुतमिवाभवत्

विविंशतिस्तु सहसा व्यश्वकेतुशरासनम्

भीमं चक्रे महाराज ततः सैन्यान्यपूजयन्

स तन्न ममृषे वीरः शत्रोर्विजयमाहवे

ततोऽस्य गदया दान्तान्हयान्सर्वानपातयत्

शल्यस्तु नकुलं वीरः स्वस्रीयं प्रियमात्मनः

विव्याध प्रहसन्बाणैर्लाडयन्कोपयन्निव

तस्याश्वानातपत्रं च ध्वजं सूतमथो धनुः

निपात्य नकुलः संख्ये शङ्खं दध्मौ प्रतापवान्