Drona Parva, Adhyaya 9

एवं पृष्ट्वा सूतपुत्रं हृच्छोकेनार्दितो भृशम्

जये निराशः पुत्राणां धृतराष्ट्रोऽपतत्क्षितौ

तं विसंज्ञं निपतितं सिषिचुः परिचारकाः

जलेनात्यर्थशीतेन वीजन्तः पुण्यगन्धिना

पतितं चैनमाज्ञाय समन्ताद्भरतस्त्रियः

परिवव्रुर्महाराजमस्पृशंश्चैव पाणिभिः

उत्थाप्य चैनं शनकै राजानं पृथिवीतलात्

आसनं प्रापयामासुर्बाष्पकण्ठ्यो वराङ्गनाः

आसनं प्राप्य राजा तु मूर्छयाभिपरिप्लुतः

निश्चेष्टोऽतिष्ठत तदा वीज्यमानः समन्ततः

स लब्ध्वा शनकैः संज्ञां वेपमानो महीपतिः

पुनर्गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद्यथातथम्

यत्तदुद्यन्निवादित्यो ज्योतिषा प्रणुदंस्तमः

आयादजातशत्रुर्वै कस्तं द्रोणादवारयत्

प्रभिन्नमिव मातङ्गं तथा क्रुद्धं तरस्विनम्

आसक्तमनसं दीप्तं प्रतिद्विरदघातिनम्

वाशितासंगमे यद्वदजय्यं प्रतियूथपैः

अति चान्यान्रणे योधान्वीरः पुरुषसत्तमः

यो ह्येको हि महाबाहुर्निर्दहेद्घोरचक्षुषा

कृत्स्नं दुर्योधनबलं धृतिमान्सत्यसंगरः

चक्षुर्हणं जये सक्तमिष्वासवररक्षितम्

दान्तं बहुमतं लोके के शूराः पर्यवारयन्

के दुष्प्रधर्षं राजानमिष्वासवरमच्युतम्

समासेदुर्नरव्याघ्रं कौन्तेयं तत्र मामकाः

तरसैवाभिपत्याथ यो वै द्रोणमुपाद्रवत्

तं भीमसेनमायान्तं के शूराः पर्यवारयन्

यदायाज्जलदप्रख्यो रथः परमवीर्यवान्

पर्जन्य इव बीभत्सुस्तुमुलामशनिं सृजन्

ववर्ष शरवर्षाणि वर्षाणि मघवानिव

इषुसंबाधमाकाशं कुर्वन्कपिवरध्वजः

अवस्फूर्जन्दिशः सर्वास्तलनेमिस्वनेन च

चापविद्युत्प्रभो घोरो रथगुल्मबलाहकः

रथनेमिघोषस्तनितः शरशब्दातिबन्धुरः

रोषनिर्जितजीमूतो मनोऽभिप्रायशीघ्रगः

मर्मातिगो बाणधारस्तुमुलः शोणितोदकः

संप्लावयन्महीं सर्वां मानवैरास्तरंस्तदा

गदानिष्टनितो रौद्रो दुर्योधनकृतोद्यमः

युद्धेऽभ्यषिञ्चद्विजयो गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः

गाण्डीवं धारयन्धीमान्कीदृशं वो मनस्तदा

कच्चिद्गाण्डीवशब्देन न प्रणश्यत वै बलम्

यद्वः स भैरवं कुर्वन्नर्जुनो भृशमभ्यगात्

कच्चिन्नापानुदद्द्रोणादिषुभिर्वो धनंजयः

वातो मेघानिवाविध्यन्प्रवाञ्शरवनानिलः

को हि गाण्डीवधन्वानं नरः सोढुं रणेऽर्हति

यत्सेनाः समकम्पन्त यद्वीरानस्पृशद्भयम्

के तत्र नाजहुर्द्रोणं के क्षुद्राः प्राद्रवन्भयात्

के वा तत्र तनूस्त्यक्त्वा प्रतीपं मृत्युमाव्रजन्

अमानुषाणां जेतारं युद्धेष्वपि धनंजयम्

न च वेगं सिताश्वस्य विशक्ष्यन्तीह मामकाः

गाण्डीवस्य च निर्घोषं प्रावृड्जलदनिस्वनम्

विष्वक्सेनो यस्य यन्ता योद्धा चैव धनंजयः

अशक्यः स रथो जेतुं मन्ये देवासुरैरपि

सुकुमारो युवा शूरो दर्शनीयश्च पाण्डवः

मेधावी निपुणो धीमान्युधि सत्यपराक्रमः

आरावं विपुलं कुर्वन्व्यथयन्सर्वकौरवान्

यदायान्नकुलो धीमान्के शूराः पर्यवारयन्

आशीविष इव क्रुद्धः सहदेवो यदाभ्ययात्

शत्रूणां कदनं कुर्वञ्जेतासौ दुर्जयो युधि

आर्यव्रतममोघेषुं ह्रीमन्तमपराजितम्

द्रोणायाभिमुखं यान्तं के शूराः पर्यवारयन्

यः स सौवीरराजस्य प्रमथ्य महतीं चमूम्

आदत्त महिषीं भोज्यां काम्यां सर्वाङ्गशोभनाम्

सत्यं धृतिश्च शौर्यं च ब्रह्मचर्यं च केवलम्

सर्वाणि युयुधानेऽस्मिन्नित्यानि पुरुषर्षभे