Bhishma Parva, Adhyaya 115

कथमासंस्तदा योधा हीना भीष्मेण संजय

बलिना देवकल्पेन गुर्वर्थे ब्रह्मचारिणा

तदैव निहतान्मन्ये कुरूनन्यांश्च पार्थिवान्

न प्राहरद्यदा भीष्मो घृणित्वाद्द्रुपदात्मजे

ततो दुःखतरं मन्ये किमन्यत्प्रभविष्यति

यदद्य पितरं श्रुत्वा निहतं मम दुर्मतेः

अश्मसारमयं नूनं हृदयं मम संजय

श्रुत्वा विनिहतं भीष्मं शतधा यन्न दीर्यते

पुनः पुनर्न मृष्यामि हतं देवव्रतं रणे

न हतो जामदग्न्येन दिव्यैरस्त्रैः स्म यः पुरा

यदद्य निहतेनाजौ भीष्मेण जयमिच्छता

चेष्टितं नरसिंहेन तन्मे कथय संजय

सायाह्ने न्यपतद्भूमौ धार्तराष्ट्रान्विषादयन्

पाञ्चालानां ददद्धर्षं कुरुवृद्धः पितामहः

स शेते शरतल्पस्थो मेदिनीमस्पृशंस्तदा

भीष्मो रथात्प्रपतितः प्रच्युतो धरणीतले

हा हेति तुमुलः शब्दो भूतानां समपद्यत

सीमावृक्षे निपतिते कुरूणां समितिक्षये

उभयोः सेनयो राजन्क्षत्रियान्भयमाविशत्

भीष्मं शंतनवं दृष्ट्वा विशीर्णकवचध्वजम्

कुरवः पर्यवर्तन्त पाण्डवाश्च विशां पते

खं तमोवृतमासीच्च नासीद्भानुमतः प्रभा

ररास पृथिवी चैव भीष्मे शांतनवे हते

अयं ब्रह्मविदां श्रेष्ठो अयं ब्रह्मविदां गतिः

इत्यभाषन्त भूतानि शयानं भरतर्षभम्

अयं पितरमाज्ञाय कामार्तं शंतनुं पुरा

ऊर्ध्वरेतसमात्मानं चकार पुरुषर्षभः

इति स्म शरतल्पस्थं भरतानाममध्यमम्

ऋषयः पर्यधावन्त सहिताः सिद्धचारणैः

हते शांतनवे भीष्मे भरतानां पितामहे

न किंचित्प्रत्यपद्यन्त पुत्रास्तव च भारत

विवर्णवदनाश्चासन्गतश्रीकाश्च भारत

अतिष्ठन्व्रीडिताश्चैव ह्रिया युक्ता ह्यधोमुखाः

पाण्डवाश्च जयं लब्ध्वा संग्रामशिरसि स्थिताः

सर्वे दध्मुर्महाशङ्खान्हेमजालपरिष्कृतान्

भृशं तूर्यनिनादेषु वाद्यमानेषु चानघ

अपश्याम रणे राजन्भीमसेनं महाबलम्

आक्रीडमानं कौन्तेयं हर्षेण महता युतम्

निहत्य समरे शत्रून्महाबलसमन्वितान्

संमोहश्चापि तुमुलः कुरूणामभवत्तदा

कर्णदुर्योधनौ चापि निःश्वसेतां मुहुर्मुहुः

तथा निपतिते भीष्मे कौरवाणां धुरंधरे

हाहाकारमभूत्सर्वं निर्मर्यादमवर्तत

दृष्ट्वा च पतितं भीष्मं पुत्रो दुःशासनस्तव

उत्तमं जवमास्थाय द्रोणानीकं समाद्रवत्

भ्रात्रा प्रस्थापितो वीरः स्वेनानीकेन दंशितः

प्रययौ पुरुषव्याघ्रः स्वसैन्यमभिचोदयन्

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य कुरवः पर्यवारयन्

दुःशासनं महाराज किमयं वक्ष्यतीति वै

ततो द्रोणाय निहतं भीष्ममाचष्ट कौरवः

द्रोणस्तदप्रियं श्रुत्वा सहसा न्यपतद्रथात्

स संज्ञामुपलभ्याथ भारद्वाजः प्रतापवान्

निवारयामास तदा स्वान्यनीकानि मारिष

विनिवृत्तान्कुरून्दृष्ट्वा पाण्डवापि स्वसैनिकान्

दूतैः शीघ्राश्वसंयुक्तैरवहारमकारयन्

विनिवृत्तेषु सैन्येषु पारंपर्येण सर्वशः

विमुक्तकवचाः सर्वे भीष्ममीयुर्नराधिपाः

व्युपारम्य ततो युद्धाद्योधाः शतसहस्रशः

उपतस्थुर्महात्मानं प्रजापतिमिवामराः

ते तु भीष्मं समासाद्य शयानं भरतर्षभम्

अभिवाद्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः कुरुभिः सह

अथ पाण्डून्कुरूंश्चैव प्रणिपत्याग्रतः स्थितान्

अभ्यभाषत धर्मात्मा भीष्मः शांतनवस्तदा