Bhishma Parva, Adhyaya 112

अभिमन्युर्महाराज तव पुत्रमयोधयत्

महत्या सेनया युक्तो भीष्महेतोः पराक्रमी

दुर्योधनो रणे कार्ष्णिं नवभिर्नतपर्वभिः

आजघान रणे क्रुद्धः पुनश्चैनं त्रिभिः शरैः

तस्य शक्तिं रणे कार्ष्णिर्मृत्योर्घोरामिव स्वसाम्

प्रेषयामास संक्रुद्धो दुर्योधनरथं प्रति

तामापतन्तीं सहसा घोररूपां विशां पते

द्विधा चिच्छेद ते पुत्रः क्षुरप्रेण महारथः

तां शक्तिं पतितां दृष्ट्वा कार्ष्णिः परमकोपनः

दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत्

पुनश्चैनं शरैर्घोरैराजघान स्तनान्तरे

दशभिर्भरतश्रेष्ठ दुर्योधनममर्षणम्

तद्युद्धमभवद्घोरं चित्ररूपं च भारत

ईक्षितृप्रीतिजननं सर्वपार्थिवपूजितम्

भीष्मस्य निधनार्थाय पार्थस्य विजयाय च

युयुधाते रणे वीरौ सौभद्रकुरुपुंगवौ

सात्यकिं रभसं युद्धे द्रौणिर्ब्राह्मणपुंगवः

आजघानोरसि क्रुद्धो नाराचेन परंतपः

शैनेयोऽपि गुरोः पुत्रं सर्वमर्मसु भारत

अताडयदमेयात्मा नवभिः कङ्कपत्रिभिः

अश्वत्थामा तु समरे सात्यकिं नवभिः शरैः

त्रिंशता च पुनस्तूर्णं बाह्वोरुरसि चार्पयत्

सोऽतिविद्धो महेष्वासो द्रोणपुत्रेण सात्वतः

द्रोणपुत्रं त्रिभिर्बाणैराजघान महायशाः

पौरवो धृष्टकेतुं च शरैरासाद्य संयुगे

बहुधा दारयां चक्रे महेष्वासं महारथम्

तथैव पौरवं युद्धे धृष्टकेतुर्महारथः

त्रिंशता निशितैर्बाणैर्विव्याध सुमहाबलः

पौरवस्तु धनुश्छित्त्वा धृष्टकेतोर्महारथः

ननाद बलवन्नादं विव्याध दशभिः शरैः

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पौरवं निशितैः शरैः

आजघान महाराज त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः

तौ तु तत्र महेष्वासौ महामात्रौ महारथौ

महता शरवर्षेण परस्परमवर्षताम्

अन्योन्यस्य धनुश्छित्त्वा हयान्हत्वा च भारत

विरथावसियुद्धाय संगतौ तौ महारथौ

आर्षभे चर्मणी चित्रे शतचन्द्रपरिष्कृते

तारकाशतचित्रौ च निस्त्रिंशौ सुमहाप्रभौ

प्रगृह्य विमलौ राजंस्तावन्योन्यमभिद्रुतौ

वाशितासंगमे यत्तौ सिंहाविव महावने

मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च

चेरतुर्दर्शयन्तौ च प्रार्थयन्तौ परस्परम्

पौरवो धृष्टकेतुं तु शङ्खदेशे महासिना

ताडयामास संक्रुद्धस्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्

चेदिराजोऽपि समरे पौरवं पुरुषर्षभम्

आजघान शिताग्रेण जत्रुदेशे महासिना

तावन्योन्यं महाराज समासाद्य महाहवे

अन्योन्यवेगाभिहतौ निपेततुररिंदमौ

ततः स्वरथमारोप्य पौरवं तनयस्तव

जयत्सेनो रथे राजन्नपोवाह रणाजिरात्

धृष्टकेतुं च समरे माद्रीपुत्रः परंतपः

अपोवाह रणे राजन्सहदेवः प्रतापवान्

चित्रसेनः सुशर्माणं विद्ध्वा नवभिराशुगैः

पुनर्विव्याध तं षष्ट्या पुनश्च नवभिः शरैः

सुशर्मा तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं विशां पते

दशभिर्दशभिश्चैव विव्याध निशितैः शरैः

चित्रसेनश्च तं राजंस्त्रिंशता नतपर्वणाम्

आजघान रणे क्रुद्धः स च तं प्रत्यविध्यत

भीष्मस्य समरे राजन्यशो मानं च वर्धयन्

सौभद्रो राजपुत्रं तु बृहद्बलमयोधयत्

आर्जुनिं कोसलेन्द्रस्तु विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः

पुनर्विव्याध विंशत्या शरैः संनतपर्वभिः