Bhishma Parva, Adhyaya 104

कथं शिखण्डी गाङ्गेयमभ्यवर्तत संयुगे

पाण्डवाश्च तथा भीष्मं तन्ममाचक्ष्व संजय

ततः प्रभाते विमले सूर्यस्योदयनं प्रति

वाद्यमानासु भेरीषु मृदङ्गेष्वानकेषु च

ध्मायत्सु दधिवर्णेषु जलजेषु समन्ततः

शिखण्डिनं पुरस्कृत्य निर्याताः पाण्डवा युधि

कृत्वा व्यूहं महाराज सर्वशत्रुनिबर्हणम्

शिखण्डी सर्वसैन्यानामग्र आसीद्विशां पते

चक्ररक्षौ ततस्तस्य भीमसेनधनंजयौ

पृष्ठतो द्रौपदेयाश्च सौभद्रश्चैव वीर्यवान्

सात्यकिश्चेकितानश्च तेषां गोप्ता महारथः

धृष्टद्युम्नस्ततः पश्चात्पाञ्चालैरभिरक्षितः

ततो युधिष्ठिरो राजा यमाभ्यां सहितः प्रभुः

प्रययौ सिंहनादेन नादयन्भरतर्षभ

विराटस्तु ततः पश्चात्स्वेन सैन्येन संवृतः

द्रुपदश्च महाराज ततः पश्चादुपाद्रवत्

केकया भ्रातरः पञ्च धृष्टकेतुश्च वीर्यवान्

जघनं पालयामास पाण्डुसैन्यस्य भारत

एवं व्यूह्य महत्सैन्यं पाण्डवास्तव वाहिनीम्

अभ्यद्रवन्त संग्रामे त्यक्त्वा जीवितमात्मनः

तथैव कुरवो राजन्भीष्मं कृत्वा महाबलम्

अग्रतः सर्वसैन्यानां प्रययुः पाण्डवान्प्रति

पुत्रैस्तव दुराधर्षै रक्षितः सुमहाबलैः

ततो द्रोणो महेष्वासः पुत्रश्चास्य महारथः

भगदत्तस्ततः पश्चाद्गजानीकेन संवृतः

कृपश्च कृतवर्मा च भगदत्तमनुव्रतौ

काम्बोजराजो बलवांस्ततः पश्चात्सुदक्षिणः

मागधश्च जयत्सेनः सौबलश्च बृहद्बलः

तथेतरे महेष्वासाः सुशर्मप्रमुखा नृपाः

जघनं पालयामासुस्तव सैन्यस्य भारत

दिवसे दिवसे प्राप्ते भीष्मः शांतनवो युधि

आसुरानकरोद्व्यूहान्पैशाचानथ राक्षसान्

ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत

अन्योन्यं निघ्नतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम्

अर्जुनप्रमुखाः पार्थाः पुरस्कृत्य शिखण्डिनम्

भीष्मं युद्धेऽभ्यवर्तन्त किरन्तो विविधाञ्शरान्

तत्र भारत भीमेन पीडितास्तावकाः शरैः

रुधिरौघपरिक्लिन्नाः परलोकं ययुस्तदा

नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः

तव सैन्यं समासाद्य पीडयामासुरोजसा

ते वध्यमानाः समरे तावका भरतर्षभ

नाशक्नुवन्वारयितुं पाण्डवानां महद्बलम्

ततस्तु तावकं सैन्यं वध्यमानं समन्ततः

संप्राद्रवद्दिशो राजन्काल्यमानं महारथैः

त्रातारं नाध्यगच्छन्त तावका भरतर्षभ

वध्यमानाः शितैर्बाणैः पाण्डवैः सहसृञ्जयैः

पीड्यमानं बलं पार्थैर्दृष्ट्वा भीष्मः पराक्रमी

यदकार्षीद्रणे क्रुद्धस्तन्ममाचक्ष्व संजय

कथं वा पाण्डवान्युद्धे प्रत्युद्यातः परंतपः

विनिघ्नन्सोमकान्वीरांस्तन्ममाचक्ष्व संजय

आचक्षे ते महाराज यदकार्षीत्पितामहः

पीडिते तव पुत्रस्य सैन्ये पाण्डवसृञ्जयैः

प्रहृष्टमनसः शूराः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज

अभ्यवर्तन्त निघ्नन्तस्तव पुत्रस्य वाहिनीम्

तं विनाशं मनुष्येन्द्र नरवारणवाजिनाम्

नामृष्यत तदा भीष्मः सैन्यघातं रणे परैः

स पाण्डवान्महेष्वासः पाञ्चालांश्च ससृञ्जयान्

अभ्यद्रवत दुर्धर्षस्त्यक्त्वा जीवितमात्मनः

स पाण्डवानां प्रवरान्पञ्च राजन्महारथान्

आत्तशस्त्रान्रणे यत्तान्वारयामास सायकैः

नाराचैर्वत्सदन्तैश्च शितैरञ्जलिकैस्तथा