Bhishma Parva, Adhyaya 102

ततः पिता तव क्रुद्धो निशितैः सायकोत्तमैः

आजघान रणे पार्थान्सहसेनान्समन्ततः

भीमं द्वादशभिर्विद्ध्वा सात्यकिं नवभिः शरैः

नकुलं च त्रिभिर्बाणैः सहदेवं च सप्तभिः

युधिष्ठिरं द्वादशभिर्बाह्वोरुरसि चार्पयत्

धृष्टद्युम्नं ततो विद्ध्वा विननाद महाबलः

तं द्वादशार्धैर्नकुलो माधवश्च त्रिभिः शरैः

धृष्टद्युम्नश्च सप्तत्या भीमसेनश्च पञ्चभिः

युधिष्ठिरो द्वादशभिः प्रत्यविध्यत्पितामहम्

द्रोणस्तु सात्यकिं विद्ध्वा भीमसेनमविध्यत

एकैकं पञ्चभिर्बाणैर्यमदण्डोपमैः शितैः

तौ च तं प्रत्यविध्येतां त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः

तोत्त्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुंगवम्

सौवीराः कितवाः प्राच्याः प्रतीच्योदीच्यमालवाः

अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः

संग्रामे नाजहुर्भीष्मं वध्यमानाः शितैः शरैः

तथैवान्ये वध्यमानाः पाण्डवेयैर्महात्मभिः

पाण्डवानभ्यवर्तन्त विविधायुधपाणयः

तथैव पाण्डवा राजन्परिवव्रुः पितामहम्

स समन्तात्परिवृतो रथौघैरपराजितः

गहनेऽग्निरिवोत्सृष्टः प्रजज्वाल दहन्परान्

रथाग्न्यगारश्चापार्चिरसिशक्तिगदेन्धनः

शरस्फुलिङ्गो भीष्माग्निर्ददाह क्षत्रियर्षभान्

सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्गार्ध्रपक्षैः सुतेजनैः

कर्णिनालीकनाराचैश्छादयामास तद्बलम्

अपातयद्ध्वजांश्चैव रथिनश्च शितैः शरैः

मुण्डतालवनानीव चकार स रथव्रजान्

निर्मनुष्यान्रथान्राजन्गजानश्वांश्च संयुगे

अकरोत्स महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः

तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः

निशम्य सर्वभूतानि समकम्पन्त भारत

अमोघा ह्यपतन्बाणाः पितुस्ते भरतर्षभ

नासज्जन्त तनुत्रेषु भीष्मचापच्युताः शराः

हतवीरान्रथान्राजन्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः

अपश्याम महाराज ह्रियमाणान्रणाजिरे

चेदिकाशिकरूषाणां सहस्राणि चतुर्दश

महारथाः समाख्याताः कुलपुत्रास्तनुत्यजः

अपरावर्तिनः सर्वे सुवर्णविकृतध्वजाः

संग्रामे भीष्ममासाद्य व्यादितास्यमिवान्तकम्

निमग्नाः परलोकाय सवाजिरथकुञ्जराः

भग्नाक्षोपस्करान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च सर्वशः

अपश्याम रथान्राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः

सवरूथै रथैर्भग्नै रथिभिश्च निपातितैः

शरैः सुकवचैश्छिन्नैः पट्टिशैश्च विशां पते

गदाभिर्मुसलैश्चैव निस्त्रिंशैश्च शिलीमुखैः

अनुकर्षैरुपासङ्गैश्चक्रैर्भग्नैश्च मारिष

बाहुभिः कार्मुकैः खड्गैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः

तलत्रैरङ्गुलित्रैश्च ध्वजैश्च विनिपातितैः

चापैश्च बहुधा छिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी

हतारोहा गजा राजन्हयाश्च हतसादिनः

परिपेतुर्द्रुतं तत्र शतशोऽथ सहस्रशः

यतमानाश्च ते वीरा द्रवमाणान्महारथान्

नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान्

महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः

अभज्यत महाराज न च द्वौ सह धावतः

आविद्धरथनागाश्वं पतितध्वजकूबरम्

अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम्

जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा

प्रियं सखायं चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः

विमुच्य कवचानन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः

प्रकीर्य केशान्धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त भारत

तद्गोकुलमिवोद्भ्रान्तमुद्भ्रान्तरथकुञ्जरम्

ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा

प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः

उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम्