Bhishma Parva, Adhyaya 98

कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनंजयः

समीयतू रणे शूरौ तन्ममाचक्ष्व संजय

प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः

आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य संजय

तावुभौ रथिनौ संख्ये दृप्तौ सिंहाविवोत्कटौ

कथं समीयतुर्युद्धे भारद्वाजधनंजयौ

न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः

क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे

न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम्

निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह

रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः

नाचिन्तयत तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि

शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे

प्रजज्वाल च रोषेण गहनेऽग्निरिवोत्थितः

ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः संनतपर्वभिः

वारयामास राजेन्द्र नचिरादिव भारत

ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत्

द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात्

त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम्

छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः

ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे

हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले

ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समस्ता विविशुः प्रभो

फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः

अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः

त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः

ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये

पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः

मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति

शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षेण पाण्डवः

प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः

तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम्

विमुक्तां बहुभिः शूरैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम्

यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव

कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः

अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत

मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे

प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम्

पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान्

ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम्

शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह

द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे महामृधे

प्रशशाम ततो वायुः प्रसन्नाश्चाभवन्दिशः

ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान्

निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान्

ततो दुर्योधनो राजा कृपश्च रथिनां वरः

अश्वत्थामा ततः शल्यः काम्बोजश्च सुदक्षिणः

विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकश्च सबाह्लिकः

महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः

तथैव भगदत्तश्च श्रुतायुश्च महाबलः

गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः

भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशां पते

शरौघैर्विविधैस्तूर्णं माद्रीपुत्राववारयन्

भीष्मस्तु सहितः सर्वैर्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकैः

युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत्

आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः

लेलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने

ततस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे

अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यमभीषयत्

तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः

परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः