Bhishma Parva, Adhyaya 93

ततो दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः

दुःशासनश्च पुत्रस्ते सूतपुत्रश्च दुर्जयः

समागम्य महाराज मन्त्रं चक्रूर्विवक्षितम्

कथं पाण्डुसुता युद्धे जेतव्याः सगणा इति

ततो दुर्योधनो राजा सर्वांस्तानाह मन्त्रिणः

सूतपुत्रं समाभाष्य सौबलं च महाबलम्

द्रोणो भीष्मः कृपः शल्यः सौमदत्तिश्च संयुगे

न पार्थान्प्रतिबाधन्ते न जाने तत्र कारणम्

अवध्यमानास्ते चापि क्षपयन्ति बलं मम

सोऽस्मि क्षीणबलः कर्ण क्षीणशस्त्रश्च संयुगे

निकृतः पाण्डवैः शूरैरवध्यैर्दैवतैरपि

सोऽहं संशयमापन्नः प्रकरिष्ये कथं रणम्

तमब्रवीन्महाराज सूतपुत्रो नराधिपम्

मा शुचो भरतश्रेष्ठ प्रकरिष्ये प्रियं तव

भीष्मः शांतनवस्तूर्णमपयातु महारणात्

निवृत्ते युधि गाङ्गेये न्यस्तशस्त्रे च भारत

अहं पार्थान्हनिष्यामि सहितान्सर्वसोमकैः

पश्यतो युधि भीष्मस्य शपे सत्येन ते नृप

पाण्डवेषु दयां राजन्सदा भीष्मः करोति वै

अशक्तश्च रणे भीष्मो जेतुमेतान्महारथान्

अभिमानी रणे भीष्मो नित्यं चापि रणप्रियः

स कथं पाण्डवान्युद्धे जेष्यते तात संगतान्

स त्वं शीघ्रमितो गत्वा भीष्मस्य शिबिरं प्रति

अनुमान्य रणे भीष्मं शस्त्रं न्यासय भारत

न्यस्तशस्त्रे ततो भीष्मे निहतान्पश्य पाण्डवान्

मयैकेन रणे राजन्ससुहृद्गणबान्धवान्

एवमुक्तस्तु कर्णेन पुत्रो दुर्योधनस्तव

अब्रवीद्भ्रातरं तत्र दुःशासनमिदं वचः

अनुयात्रं यथा सज्जं सर्वं भवति सर्वतः

दुःशासन तथा क्षिप्रं सर्वमेवोपपादय

एवमुक्त्वा ततो राजन्कर्णमाह जनेश्वरः

अनुमान्य रणे भीष्ममितोऽहं द्विपदां वरम्

आगमिष्ये ततः क्षिप्रं त्वत्सकाशमरिंदम

ततस्त्वं पुरुषव्याघ्र प्रकरिष्यसि संयुगम्

निष्पपात ततस्तूर्णं पुत्रस्तव विशां पते

सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्देवैरिव शतक्रतुः

ततस्तं नृपशार्दूलं शार्दूलसमविक्रमम्

आरोहयद्धयं तूर्णं भ्राता दुःशासनस्तदा

अङ्गदी बद्धमुकुटो हस्ताभरणवान्नृपः

धार्तराष्ट्रो महाराज विबभौ स महेन्द्रवत्

भाण्डीपुष्पनिकाशेन तपनीयनिभेन च

अनुलिप्तः परार्ध्येन चन्दनेन सुगन्धिना

अरजोम्बरसंवीतः सिंहखेलगतिर्नृपः

शुशुभे विमलार्चिष्मञ्शरदीव दिवाकरः

तं प्रयान्तं नरव्याघ्रं भीष्मस्य शिबिरं प्रति

अनुजग्मुर्महेष्वासाः सर्वलोकस्य धन्विनः

भ्रातरश्च महेष्वासास्त्रिदशा इव वासवम्

हयानन्ये समारुह्य गजानन्ये च भारत

रथैरन्ये नरश्रेष्ठाः परिवव्रुः समन्ततः

आत्तशस्त्राश्च सुहृदो रक्षणार्थं महीपतेः

प्रादुर्बभूवुः सहिताः शक्रस्येवामरा दिवि

संपूज्यमानः कुरुभिः कौरवाणां महारथः

प्रययौ सदनं राजन्गाङ्गेयस्य यशस्विनः

अन्वीयमानः सहितैः सोदरैः सर्वतो नृपः

दक्षिणं दक्षिणः काले संभृत्य स्वभुजं तदा

हस्तिहस्तोपमं शैक्षं सर्वशत्रुनिबर्हणम्

प्रगृह्णन्नञ्जलीन्नॄणामुद्यतान्सर्वतोदिशम्

शुश्राव मधुरा वाचो नानादेशनिवासिनाम्

संस्तूयमानः सूतैश्च मागधैश्च महायशाः

पूजयानश्च तान्सर्वान्सर्वलोकेश्वरेश्वरः

प्रदीपैः काञ्चनैस्तत्र गन्धतैलावसेचनैः

परिवव्रुर्महात्मानं प्रज्वलद्भिः समन्ततः