Bhishma Parva, Adhyaya 82

विरथं तं समासाद्य चित्रसेनं मनस्विनम्

रथमारोपयामास विकर्णस्तनयस्तव

तस्मिंस्तथा वर्तमाने तुमुले संकुले भृशम्

भीष्मः शांतनवस्तूर्णं युधिष्ठिरमुपाद्रवत्

ततः सरथनागाश्वाः समकम्पन्त सृञ्जयाः

मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मेनिरे च युधिष्ठिरम्

युधिष्ठिरोऽपि कौरव्यो यमाभ्यां सहितः प्रभुः

महेष्वासं नरव्याघ्रं भीष्मं शांतनवं ययौ

ततः शरसहस्राणि प्रमुञ्चन्पाण्डवो युधि

भीष्मं संछादयामास यथा मेघो दिवाकरम्

तेन सम्यक्प्रणीतानि शरजालानि भारत

प्रतिजग्राह गाङ्गेयः शतशोऽथ सहस्रशः

तथैव शरजालानि भीष्मेणास्तानि मारिष

आकाशे समदृश्यन्त खगमानां व्रजा इव

निमेषार्धाच्च कौन्तेयं भीष्मः शांतनवो युधि

अदृश्यं समरे चक्रे शरजालेन भागशः

ततो युधिष्ठिरो राजा कौरव्यस्य महात्मनः

नाराचं प्रेषयामास क्रुद्ध आशीविषोपमम्

असंप्राप्तं ततस्तं तु क्षुरप्रेण महारथः

चिच्छेद समरे राजन्भीष्मस्तस्य धनुश्च्युतम्

तं तु छित्त्वा रणे भीष्मो नाराचं कालसंमितम्

निजघ्ने कौरवेन्द्रस्य हयान्काञ्चनभूषणान्

हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

आरुरोह रथं तूर्णं नकुलस्य महात्मनः

यमावपि सुसंक्रुद्धः समासाद्य रणे तदा

शरैः संछादयामास भीष्मः परपुरंजयः

तौ तु दृष्ट्वा महाराज भीष्मबाणप्रपीडितौ

जगामाथ परां चिन्तां भीष्मस्य वधकाङ्क्षया

ततो युधिष्ठिरो वश्यान्राज्ञस्तान्समचोदयत्

भीष्मं शांतनवं सर्वे निहतेति सुहृद्गणान्

ततस्ते पार्थिवाः सर्वे श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्

महता रथवंशेन परिवव्रुः पितामहम्

स समन्तात्परिवृतः पिता देवव्रतस्तव

चिक्रीड धनुषा राजन्पातयानो महारथान्

तं चरन्तं रणे पार्था ददृशुः कौरवं युधि

मृगमध्यं प्रविश्येव यथा सिंहशिशुं वने

तर्जयानं रणे शूरांस्त्रासयानं च सायकैः

दृष्ट्वा त्रेसुर्महाराज सिंहं मृगगणा इव

रणे भरतसिंहस्य ददृशुः क्षत्रिया गतिम्

अग्नेर्वायुसहायस्य यथा कक्षं दिधक्षतः

शिरांसि रथिनां भीष्मः पातयामास संयुगे

तालेभ्य इव पक्वानि फलानि कुशलो नरः

पतद्भिश्च महाराज शिरोभिर्धरणीतले

बभूव तुमुलः शब्दः पततामश्मनामिव

तस्मिंस्तु तुमुले युद्धे वर्तमाने सुदारुणे

सर्वेषामेव सैन्यानामासीद्व्यतिकरो महान्

भिन्नेषु तेषु व्यूहेषु क्षत्रिया इतरेतरम्

एकमेकं समाहूय युद्धायैवोपतस्थिरे

शिखण्डी तु समासाद्य भरतानां पितामहम्

अभिदुद्राव वेगेन तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्

अनादृत्य ततो भीष्मस्तं शिखण्डिनमाहवे

प्रययौ सृञ्जयान्क्रुद्धः स्त्रीत्वं चिन्त्य शिखण्डिनः

सृञ्जयास्तु ततो हृष्टा दृष्ट्वा भीष्मं महारथम्

सिंहनादान्बहुविधांश्चक्रुः शङ्खविमिश्रितान्

ततः प्रववृते युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम्

अपरां दिशमास्थाय स्थिते सवितरि प्रभो

धृष्टद्युम्नोऽथ पाञ्चाल्यः सात्यकिश्च महारथः

पीडयन्तौ भृशं सैन्यं शक्तितोमरवृष्टिभिः

शस्त्रैश्च बहुभी राजञ्जघ्नतुस्तावकान्रणे

ते हन्यमानाः समरे तावकाः पुरुषर्षभ

आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा न त्यजन्ति स्म संयुगम्

यथोत्साहं च समरे जघ्नुर्लोकं महारथाः