Bhishma Parva, Adhyaya 80

ततो युधिष्ठिरो राजा मध्यं प्राप्ते दिवाकरे

श्रुतायुषमभिप्रेक्ष्य चोदयामास वाजिनः

अभ्यधावत्ततो राजा श्रुतायुषमरिंदमम्

विनिघ्नन्सायकैस्तीक्ष्णैर्नवभिर्नतपर्वभिः

स संवार्य रणे राजा प्रेषितान्धर्मसूनुना

शरान्सप्त महेष्वासः कौन्तेयाय समर्पयत्

ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे

असूनिव विचिन्वन्तो देहे तस्य महात्मनः

पाण्डवस्तु भृशं विद्धस्तेन राज्ञा महात्मना

रणे वराहकर्णेन राजानं हृदि विव्यधे

अथापरेण भल्लेन केतुं तस्य महात्मनः

रथश्रेष्ठो रथात्तूर्णं भूमौ पार्थो न्यपातयत्

केतुं निपतितं दृष्ट्वा श्रुतायुः स तु पार्थिवः

पाण्डवं विशिखैस्तीक्ष्णै राजन्विव्याध सप्तभिः

ततः क्रोधात्प्रजज्वाल धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

यथा युगान्ते भूतानि धक्ष्यन्निव हुताशनः

क्रुद्धं तु पाण्डवं दृष्ट्वा देवगन्धर्वराक्षसाः

प्रविव्यथुर्महाराज व्याकुलं चाप्यभूज्जगत्

सर्वेषां चैव भूतानामिदमासीन्मनोगतम्

त्रीँल्लोकानद्य संक्रुद्धो नृपोऽयं धक्ष्यतीति वै

ऋषयश्चैव देवाश्च चक्रुः स्वस्त्ययनं महत्

लोकानां नृप शान्त्यर्थं क्रोधिते पाण्डवे तदा

स च क्रोधसमाविष्टः सृक्किणी परिलेलिहन्

दधारात्मवपुर्घोरं युगान्तादित्यसंनिभम्

ततः सर्वाणि सैन्यानि तावकानि विशां पते

निराशान्यभवंस्तत्र जीवितं प्रति भारत

स तु धैर्येण तं कोपं संनिवार्य महायशाः

श्रुतायुषः प्रचिच्छेद मुष्टिदेशे महद्धनुः

अथैनं छिन्नधन्वानं नाराचेन स्तनान्तरे

निर्बिभेद रणे राजा सर्वसैन्यस्य पश्यतः

सत्वरं चरणे राजंस्तस्य वाहान्महात्मनः

निजघान शरैः क्षिप्रं सूतं च सुमहाबलः

हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दृष्ट्वा राज्ञस्तु पौरुषम्

विप्रदुद्राव वेगेन श्रुतायुः समरे तदा

तस्मिञ्जिते महेष्वासे धर्मपुत्रेण संयुगे

दुर्योधनबलं राजन्सर्वमासीत्पराङ्मुखम्

एतत्कृत्वा महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

व्यात्ताननो यथा कालस्तव सैन्यं जघान ह

चेकितानस्तु वार्ष्णेयो गौतमं रथिनां वरम्

प्रेक्षतां सर्वसैन्यानां छादयामास सायकैः

संनिवार्य शरांस्तांस्तु कृपः शारद्वतो युधि

चेकितानं रणे यत्तं राजन्विव्याध पत्रिभिः

अथापरेण भल्लेन धनुश्चिच्छेद मारिष

सारथिं चास्य समरे क्षिप्रहस्तो न्यपातयत्

हयांश्चास्यावधीद्राजन्नुभौ च पार्ष्णिसारथी

सोऽवप्लुत्य रथात्तूर्णं गदां जग्राह सात्वतः

स तया वीरघातिन्या गदया गदिनां वरः

गौतमस्य हयान्हत्वा सारथिं च न्यपातयत्

भूमिष्ठो गौतमस्तस्य शरांश्चिक्षेप षोडश

ते शराः सात्वतं भित्त्वा प्राविशन्त धरातलम्

चेकितानस्ततः क्रुद्धः पुनश्चिक्षेप तां गदाम्

गौतमस्य वधाकाङ्क्षी वृत्रस्येव पुरंदरः

तामापतन्तीं विमलामश्मगर्भां महागदाम्

शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास गौतमः

चेकितानस्ततः खड्गं कोशादुद्धृत्य भारत

लाघवं परमास्थाय गौतमं समुपाद्रवत्

गौतमोऽपि धनुस्त्यक्त्वा प्रगृह्यासिं सुसंशितम्

वेगेन महता राजंश्चेकितानमुपाद्रवत्

तावुभौ बलसंपन्नौ निस्त्रिंशवरधारिणौ

निस्त्रिंशाभ्यां सुतीक्ष्णाभ्यामन्योन्यं संततक्षतुः

निस्त्रिंशवेगाभिहतौ ततस्तौ पुरुषर्षभौ

धरणीं समनुप्राप्तौ सर्वभूतनिषेविताम्

मूर्छयाभिपरीताङ्गौ व्यायामेन च मोहितौ