Udyoga Parva, Adhyaya 178

ततस्तृतीये दिवसे समे देशे व्यवस्थितः

प्रेषयामास मे राजन्प्राप्तोऽस्मीति महाव्रतः

तमागतमहं श्रुत्वा विषयान्तं महाबलम्

अभ्यगच्छं जवेनाशु प्रीत्या तेजोनिधिं प्रभुम्

गां पुरस्कृत्य राजेन्द्र ब्राह्मणैः परिवारितः

ऋत्विग्भिर्देवकल्पैश्च तथैव च पुरोहितैः

स मामभिगतं दृष्ट्वा जामदग्न्यः प्रतापवान्

प्रतिजग्राह तां पूजां वचनं चेदमब्रवीत्

भीष्म कां बुद्धिमास्थाय काशिराजसुता त्वया

अकामेयमिहानीता पुनश्चैव विसर्जिता

विभ्रंशिता त्वया हीयं धर्मावाप्तेः परावरात्

परामृष्टां त्वया हीमां को हि गन्तुमिहार्हति

प्रत्याख्याता हि शाल्वेन त्वया नीतेति भारत

तस्मादिमां मन्नियोगात्प्रतिगृह्णीष्व भारत

स्वधर्मं पुरुषव्याघ्र राजपुत्री लभत्वियम्

न युक्तमवमानोऽयं कर्तुं राज्ञा त्वयानघ

ततस्तं नातिमनसं समुदीक्ष्याहमब्रुवम्

नाहमेनां पुनर्दद्यां भ्रात्रे ब्रह्मन्कथंचन

शाल्वस्याहमिति प्राह पुरा मामिह भार्गव

मया चैवाभ्यनुज्ञाता गता सौभपुरं प्रति

न भयान्नाप्यनुक्रोशान्न लोभान्नार्थकाम्यया

क्षत्रधर्ममहं जह्यामिति मे व्रतमाहितम्

अथ मामब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः

न करिष्यसि चेदेतद्वाक्यं मे कुरुपुंगव

हनिष्यामि सहामात्यं त्वामद्येति पुनः पुनः

संरम्भादब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः

तमहं गीर्भिरिष्टाभिः पुनः पुनररिंदमम्

अयाचं भृगुशार्दूलं न चैव प्रशशाम सः

तमहं प्रणम्य शिरसा भूयो ब्राह्मणसत्तमम्

अब्रुवं कारणं किं तद्यत्त्वं योद्धुमिहेच्छसि

इष्वस्त्रं मम बालस्य भवतैव चतुर्विधम्

उपदिष्टं महाबाहो शिष्योऽस्मि तव भार्गव

ततो मामब्रवीद्रामः क्रोधसंरक्तलोचनः

जानीषे मां गुरुं भीष्म न चेमां प्रतिगृह्णसे

सुतां काश्यस्य कौरव्य मत्प्रियार्थं महीपते

न हि ते विद्यते शान्तिरन्यथा कुरुनन्दन

गृहाणेमां महाबाहो रक्षस्व कुलमात्मनः

त्वया विभ्रंशिता हीयं भर्तारं नाभिगच्छति

तथा ब्रुवन्तं तमहं रामं परपुरंजयम्

नैतदेवं पुनर्भावि ब्रह्मर्षे किं श्रमेण ते

गुरुत्वं त्वयि संप्रेक्ष्य जामदग्न्य पुरातनम्

प्रसादये त्वां भगवंस्त्यक्तैषा हि पुरा मया

को जातु परभावां हि नारीं व्यालीमिव स्थिताम्

वासयेत गृहे जानन्स्त्रीणां दोषान्महात्ययान्

न भयाद्वासवस्यापि धर्मं जह्यां महाद्युते

प्रसीद मा वा यद्वा ते कार्यं तत्कुरु माचिरम्

अयं चापि विशुद्धात्मन्पुराणे श्रूयते विभो

मरुत्तेन महाबुद्धे गीतः श्लोको महात्मना

गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः

उत्पथप्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम्

स त्वं गुरुरिति प्रेम्णा मया संमानितो भृशम्

गुरुवृत्तं न जानीषे तस्माद्योत्स्याम्यहं त्वया

गुरुं न हन्यां समरे ब्राह्मणं च विशेषतः

विशेषतस्तपोवृद्धमेवं क्षान्तं मया तव

उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा ब्राह्मणं क्षत्रबन्धुवत्

यो हन्यात्समरे क्रुद्धो युध्यन्तमपलायिनम्

ब्रह्महत्या न तस्य स्यादिति धर्मेषु निश्चयः

क्षत्रियाणां स्थितो धर्मे क्षत्रियोऽस्मि तपोधन

यो यथा वर्तते यस्मिंस्तथा तस्मिन्प्रवर्तयन्

नाधर्मं समवाप्नोति नरः श्रेयश्च विन्दति

अर्थे वा यदि वा धर्मे समर्थो देशकालवित्

अनर्थसंशयापन्नः श्रेयान्निःसंशयेन च

यस्मात्संशयितेऽर्थेऽस्मिन्यथान्यायं प्रवर्तसे

तस्माद्योत्स्यामि सहितस्त्वया राम महाहवे

पश्य मे बाहुवीर्यं च विक्रमं चातिमानुषम्