Udyoga Parva, Adhyaya 155

एतस्मिन्नेव काले तु भीष्मकस्य महात्मनः

हिरण्यलोम्नो नृपतेः साक्षादिन्द्रसखस्य वै

आहृतीनामधिपतेर्भोजस्यातियशस्विनः

दाक्षिणात्यपतेः पुत्रो दिक्षु रुक्मीति विश्रुतः

यः किंपुरुषसिंहस्य गन्धमादनवासिनः

शिष्यः कृत्स्नं धनुर्वेदं चतुष्पादमवाप्तवान्

यो माहेन्द्रं धनुर्लेभे तुल्यं गाण्डीवतेजसा

शार्ङ्गेण च महाबाहुः संमितं दिव्यमक्षयम्

त्रीण्येवैतानि दिव्यानि धनूंषि दिविचारिणाम्

वारुणं गाण्डिवं तत्र माहेन्द्रं विजयं धनुः

शार्ङ्गं तु वैष्णवं प्राहुर्दिव्यं तेजोमयं धनुः

धारयामास यत्कृष्णः परसेनाभयावहम्

गाण्डीवं पावकाल्लेभे खाण्डवे पाकशासनिः

द्रुमाद्रुक्मी महातेजा विजयं प्रत्यपद्यत

संछिद्य मौरवान्पाशान्निहत्य मुरमोजसा

निर्जित्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले

षोडश स्त्रीसहस्राणि रत्नानि विविधानि च

प्रतिपेदे हृषीकेशः शार्ङ्गं च धनुरुत्तमम्

रुक्मी तु विजयं लब्ध्वा धनुर्मेघसमस्वनम्

विभीषयन्निव जगत्पाण्डवानभ्यवर्तत

नामृष्यत पुरा योऽसौ स्वबाहुबलदर्पितः

रुक्मिण्या हरणं वीरो वासुदेवेन धीमता

कृत्वा प्रतिज्ञां नाहत्वा निवर्तिष्यामि केशवम्

ततोऽन्वधावद्वार्ष्णेयं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

सेनया चतुरङ्गिण्या महत्या दूरपातया

विचित्रायुधवर्मिण्या गङ्गयेव प्रवृद्धया

स समासाद्य वार्ष्णेयं योगानामीश्वरं प्रभुम्

व्यंसितो व्रीडितो राजन्नाजगाम स कुण्डिनम्

यत्रैव कृष्णेन रणे निर्जितः परवीरहा

तत्र भोजकटं नाम चक्रे नगरमुत्तमम्

सैन्येन महता तेन प्रभूतगजवाजिना

पुरं तद्भुवि विख्यातं नाम्ना भोजकटं नृप

स भोजराजः सैन्येन महता परिवारितः

अक्षौहिण्या महावीर्यः पाण्डवान्समुपागमत्

ततः स कवची खड्गी शरी धन्वी तली रथी

ध्वजेनादित्यवर्णेन प्रविवेश महाचमूम्

विदितः पाण्डवेयानां वासुदेवप्रियेप्सया

युधिष्ठिरस्तु तं राजा प्रत्युद्गम्याभ्यपूजयत्

स पूजितः पाण्डुसुतैर्यथान्यायं सुसत्कृतः

प्रतिपूज्य च तान्सर्वान्विश्रान्तः सहसैनिकः

उवाच मध्ये वीराणां कुन्तीपुत्रं धनंजयम्

सहायोऽस्मि स्थितो युद्धे यदि भीतोऽसि पाण्डव

करिष्यामि रणे साह्यमसह्यं तव शत्रुभिः

न हि मे विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन

निहत्य समरे शत्रूंस्तव दास्यामि फल्गुन

इत्युक्तो धर्मराजस्य केशवस्य च संनिधौ

शृण्वतां पार्थिवेन्द्राणामन्येषां चैव सर्वशः

वासुदेवमभिप्रेक्ष्य धर्मराजं च पाण्डवम्

उवाच धीमान्कौन्तेयः प्रहस्य सखिपूर्वकम्

युध्यमानस्य मे वीर गन्धर्वैः सुमहाबलैः

सहायो घोषयात्रायां कस्तदासीत्सखा मम

तथा प्रतिभये तस्मिन्देवदानवसंकुले

खाण्डवे युध्यमानस्य कः सहायस्तदाभवत्

निवातकवचैर्युद्धे कालकेयैश्च दानवैः

तत्र मे युध्यमानस्य कः सहायस्तदाभवत्

तथा विराटनगरे कुरुभिः सह संगरे

युध्यतो बहुभिस्तात कः सहायोऽभवन्मम

उपजीव्य रणे रुद्रं शक्रं वैश्रवणं यमम्

वरुणं पावकं चैव कृपं द्रोणं च माधवम्

धारयन्गाण्डिवं दिव्यं धनुस्तेजोमयं दृढम्

अक्षय्यशरसंयुक्तो दिव्यास्त्रपरिबृंहितः