Udyoga Parva, Adhyaya 141

केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम्

अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं मधुनिषूदनम्

जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि

योऽयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः

निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा

दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत्

असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम्

पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम्

राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः

रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम्

स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन

निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः

पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे

शंसन्त इव वार्ष्णेय विविधा लोमहर्षणाः

प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः

शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम्

कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन

अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संशमयन्निव

नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम्

विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः

सोमस्य लक्ष्म व्यावृत्तं राहुरर्कमुपेष्यति

दिवश्चोल्काः पतन्त्येताः सनिर्घाताः सकम्पनाः

निष्टनन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः

पानीयं यवसं चापि नाभिनन्दन्ति माधव

प्रादुर्भूतेषु चैतेषु भयमाहुरुपस्थितम्

निमित्तेषु महाबाहो दारुणं प्राणिनाशनम्

अल्पे भुक्ते पुरीषं च प्रभूतमिह दृश्यते

वाजिनां वारणानां च मनुष्याणां च केशव

धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु सर्वेषु मधुसूदन

पराभवस्य तल्लिङ्गमिति प्राहुर्मनीषिणः

प्रहृष्टं वाहनं कृष्ण पाण्डवानां प्रचक्षते

प्रदक्षिणा मृगाश्चैव तत्तेषां जयलक्षणम्

अपसव्या मृगाः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य केशव

वाचश्चाप्यशरीरिण्यस्तत्पराभवलक्षणम्

मयूराः पुष्पशकुना हंसाः सारसचातकाः

जीवं जीवकसंघाश्चाप्यनुगच्छन्ति पाण्डवान्

गृध्राः काका बडाः श्येना यातुधानाः शलावृकाः

मक्षिकाणां च संघाता अनुगच्छन्ति कौरवान्

धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु भेरीणां नास्ति निस्वनः

अनाहताः पाण्डवानां नदन्ति पटहाः किल

उदपानाश्च नर्दन्ति यथा गोवृषभास्तथा

धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु तत्पराभवलक्षणम्

मांसशोणितवर्षं च वृष्टं देवेन माधव

तथा गन्धर्वनगरं भानुमन्तमुपस्थितम्

सप्राकारं सपरिखं सवप्रं चारुतोरणम्

कृष्णश्च परिघस्तत्र भानुमावृत्य तिष्ठति

उदयास्तमये संध्ये वेदयानो महद्भयम्

एका सृग्वाशते घोरं तत्पराभवलक्षणम्

कृष्णग्रीवाश्च शकुना लम्बमाना भयानकाः

संध्यामभिमुखा यान्ति तत्पराभवलक्षणम्

ब्राह्मणान्प्रथमं द्वेष्टि गुरूंश्च मधुसूदन

भृत्यान्भक्तिमतश्चापि तत्पराभवलक्षणम्

पूर्वा दिग्लोहिताकारा शस्त्रवर्णा च दक्षिणा

आमपात्रप्रतीकाशा पश्चिमा मधुसूदन

प्रदीप्ताश्च दिशः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य माधव

महद्भयं वेदयन्ति तस्मिन्नुत्पातलक्षणे

सहस्रपादं प्रासादं स्वप्नान्ते स्म युधिष्ठिरः

अधिरोहन्मया दृष्टः सह भ्रातृभिरच्युत

श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे ते शुक्लवाससः

आसनानि च शुभ्राणि सर्वेषामुपलक्षये

तव चापि मया कृष्ण स्वप्नान्ते रुधिराविला

आन्त्रेण पृथिवी दृष्टा परिक्षिप्ता जनार्दन

अस्थिसंचयमारूढश्चामितौजा युधिष्ठिरः

सुवर्णपात्र्यां संहृष्टो भुक्तवान्घृतपायसम्