Udyoga Parva, Adhyaya 100

इदं रसातलं नाम सप्तमं पृथिवीतलम्

यत्रास्ते सुरभिर्माता गवाममृतसंभवा

क्षरन्ती सततं क्षीरं पृथिवीसारसंभवम्

षण्णां रसानां सारेण रसमेकमनुत्तमम्

अमृतेनाभितृप्तस्य सारमुद्गिरतः पुरा

पितामहस्य वदनादुदतिष्ठदनिन्दिता

यस्याः क्षीरस्य धाराया निपतन्त्या महीतले

ह्रदः कृतः क्षीरनिधिः पवित्रं परमुत्तमम्

पुष्पितस्येव फेनस्य पर्यन्तमनुवेष्टितम्

पिबन्तो निवसन्त्यत्र फेनपा मुनिसत्तमाः

फेनपा नाम नाम्ना ते फेनाहाराश्च मातले

उग्रे तपसि वर्तन्ते येषां बिभ्यति देवताः

अस्याश्चतस्रो धेन्वोऽन्या दिक्षु सर्वासु मातले

निवसन्ति दिशापाल्यो धारयन्त्यो दिशः स्मृताः

पूर्वां दिशं धारयते सुरूपा नाम सौरभी

दक्षिणां हंसका नाम धारयत्यपरां दिशम्

पश्चिमा वारुणी दिक्च धार्यते वै सुभद्रया

महानुभावया नित्यं मातले विश्वरूपया

सर्वकामदुघा नाम धेनुर्धारयते दिशम्

उत्तरां मातले धर्म्यां तथैलविलसंज्ञिताम्

आसां तु पयसा मिश्रं पयो निर्मथ्य सागरे

मन्थानं मन्दरं कृत्वा देवैरसुरसंहितैः

उद्धृता वारुणी लक्ष्मीरमृतं चापि मातले

उच्चैःश्रवाश्चाश्वराजो मणिरत्नं च कौस्तुभम्

सुधाहारेषु च सुधां स्वधाभोजिषु च स्वधाम्

अमृतं चामृताशेषु सुरभिः क्षरते पयः

अत्र गाथा पुरा गीता रसातलनिवासिभिः

पौराणी श्रूयते लोके गीयते या मनीषिभिः

न नागलोके न स्वर्गे न विमाने त्रिविष्टपे

परिवासः सुखस्तादृग्रसातलतले यथा