Udyoga Parva, Adhyaya 91

यथा ब्रूयान्महाप्राज्ञो यथा ब्रूयाद्विचक्षणः

यथा वाच्यस्त्वद्विधेन सुहृदा मद्विधः सुहृत्

धर्मार्थयुक्तं तथ्यं च यथा त्वय्युपपद्यते

तथा वचनमुक्तोऽस्मि त्वयैतत्पितृमातृवत्

सत्यं प्राप्तं च युक्तं चाप्येवमेव यथात्थ माम्

शृणुष्वागमने हेतुं विदुरावहितो भव

दौरात्म्यं धार्तराष्ट्रस्य क्षत्रियाणां च वैरिताम्

सर्वमेतदहं जानन्क्षत्तः प्राप्तोऽद्य कौरवान्

पर्यस्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम्

यो मोचयेन्मृत्युपाशात्प्राप्नुयाद्धर्ममुत्तमम्

धर्मकार्यं यतञ्शक्त्या न चेच्छक्नोति मानवः

प्राप्तो भवति तत्पुण्यमत्र मे नास्ति संशयः

मनसा चिन्तयन्पापं कर्मणा नाभिरोचयन्

न प्राप्नोति फलं तस्य एवं धर्मविदो विदुः

सोऽहं यतिष्ये प्रशमं क्षत्तः कर्तुममायया

कुरूणां सृञ्जयानां च संग्रामे विनशिष्यताम्

सेयमापन्महाघोरा कुरुष्वेव समुत्थिता

कर्णदुर्योधनकृता सर्वे ह्येते तदन्वयाः

व्यसनैः क्लिश्यमानं हि यो मित्रं नाभिपद्यते

अनुनीय यथाशक्ति तं नृशंसं विदुर्बुधाः

आ केशग्रहणान्मित्रमकार्यात्संनिवर्तयन्

अवाच्यः कस्यचिद्भवति कृतयत्नो यथाबलम्

तत्समर्थं शुभं वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम्

धार्तराष्ट्रः सहामात्यो ग्रहीतुं विदुरार्हति

हितं हि धार्तराष्ट्राणां पाण्डवानां तथैव च

पृथिव्यां क्षत्रियाणां च यतिष्येऽहममायया

हिते प्रयतमानं मां शङ्केद्दुर्योधनो यदि

हृदयस्य च मे प्रीतिरानृण्यं च भविष्यति

ज्ञातीनां हि मिथो भेदे यन्मित्रं नाभिपद्यते

सर्वयत्नेन मध्यस्थं न तन्मित्रं विदुर्बुधाः

न मां ब्रूयुरधर्मज्ञा मूढा असुहृदस्तथा

शक्तो नावारयत्कृष्णः संरब्धान्कुरुपाण्डवान्

उभयोः साधयन्नर्थमहमागत इत्युत

तत्र यत्नमहं कृत्वा गच्छेयं नृष्ववाच्यताम्

मम धर्मार्थयुक्तं हि श्रुत्वा वाक्यमनामयम्

न चेदादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति

अहापयन्पाण्डवार्थं यथाव;च्छमं कुरूणां यदि चाचरेयम्

पुण्यं च मे स्याच्चरितं महार्थं; मुच्येरंश्च कुरवो मृत्युपाशात्

अपि वाचं भाषमाणस्य काव्यां; धर्मारामामर्थवतीमहिंस्राम्

अवेक्षेरन्धार्तराष्ट्राः समर्थां; मां च प्राप्तं कुरवः पूजयेयुः

न चापि मम पर्याप्ताः सहिताः सर्वपार्थिवाः

क्रुद्धस्य प्रमुखे स्थातुं सिंहस्येवेतरे मृगाः

इत्येवमुक्त्वा वचनं वृष्णीनामृषभस्तदा

शयने सुखसंस्पर्शे शिश्ये यदुसुखावहः