Udyoga Parva, Adhyaya 76

उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दन

तव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परंतप

नैव प्रशममत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभो

लोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात्

अफलं मन्यसे चापि पुरुषस्य पराक्रमम्

न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण फलोदयः

तदिदं भाषितं वाक्यं तथा च न तथैव च

न चैतदेवं द्रष्टव्यमसाध्यमिति किंचन

किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रमस्माकं पापमादितः

कुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः

संपाद्यमानं सम्यक्च स्यात्कर्म सफलं प्रभो

स तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः

पाण्डवानां कुरूणां च भवान्परमकः सुहृत्

सुराणामसुराणां च यथा वीर प्रजापतिः

कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम्

अस्मद्धितमनुष्ठातुं न मन्ये तव दुष्करम्

एवं चेत्कार्यतामेति कार्यं तव जनार्दन

गमनादेवमेव त्वं करिष्यसि न संशयः

चिकीर्षितमथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मनि

भविष्यति तथा सर्वं यथा तव चिकीर्षितम्

शर्म तैः सह वा नोऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम्

विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः

न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवः

येन धर्मसुते दृष्ट्वा न सा श्रीरुपमर्षिता

यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदन

उपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना

कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरः

समाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते

अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रव्रजितांस्तथा

वध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतोऽसौ सुयोधनः

न चैतदद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसि

क्रिया कथं नु मुख्या स्यान्मृदुना वेतरेण वा

अथ वा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषामनन्तरम्

तदेव क्रियतामाशु न विचार्यमतस्त्वया

जानासि हि यथा तेन द्रौपदी पापबुद्धिना

परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्यापि मर्षितम्

स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव

न मे संजायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे

तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां च यद्धितम्

तदाशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यमनन्तरम्