Udyoga Parva, Adhyaya 1

कृत्वा विवाहं तु कुरुप्रवीरा;स्तदाभिमन्योर्मुदितस्वपक्षाः

विश्रम्य चत्वार्युषसः प्रतीताः; सभां विराटस्य ततोऽभिजग्मुः

सभा तु सा मत्स्यपतेः समृद्धा; मणिप्रवेकोत्तमरत्नचित्रा

न्यस्तासना माल्यवती सुगन्धा; तामभ्ययुस्ते नरराजवर्याः

अथासनान्याविशतां पुरस्ता;दुभौ विराटद्रुपदौ नरेन्द्रौ

वृद्धश्च मान्यः पृथिवीपतीनां; पितामहो रामजनार्दनाभ्याम्

पाञ्चालराजस्य समीपतस्तु; शिनिप्रवीरः सहरौहिणेयः

मत्स्यस्य राज्ञस्तु सुसंनिकृष्टौ; जनार्दनश्चैव युधिष्ठिरश्च

सुताश्च सर्वे द्रुपदस्य राज्ञो; भीमार्जुनौ माद्रवतीसुतौ च

प्रद्युम्नसाम्बौ च युधि प्रवीरौ; विराटपुत्रश्च सहाभिमन्युः

सर्वे च शूराः पितृभिः समाना; वीर्येण रूपेण बलेन चैव

उपाविशन्द्रौपदेयाः कुमाराः; सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु

तथोपविष्टेषु महारथेषु; विभ्राजमानाम्बरभूषणेषु

रराज सा राजवती समृद्धा; ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता

ततः कथास्ते समवाययुक्ताः; कृत्वा विचित्राः पुरुषप्रवीराः

तस्थुर्मुहूर्तं परिचिन्तयन्तः; कृष्णं नृपास्ते समुदीक्षमाणाः

कथान्तमासाद्य च माधवेन; संघट्टिताः पाण्डवकार्यहेतोः

ते राजसिंहाः सहिता ह्यशृण्व;न्वाक्यं महार्थं च महोदयं च

सर्वैर्भवद्भिर्विदितं यथायं; युधिष्ठिरः सौबलेनाक्षवत्याम्

जितो निकृत्यापहृतं च राज्यं; पुनः प्रवासे समयः कृतश्च

शक्तैर्विजेतुं तरसा महीं च; सत्ये स्थितैस्तच्चरितं यथावत्

पाण्डोः सुतैस्तद्व्रतमुग्ररूपं; वर्षाणि षट्सप्त च भारताग्र्यैः

त्रयोदशश्चैव सुदुस्तरोऽय;मज्ञायमानैर्भवतां समीपे

क्लेशानसह्यांश्च तितिक्षमाणै;र्यथोषितं तद्विदितं च सर्वम्

एवं गते धर्मसुतस्य राज्ञो; दुर्योधनस्यापि च यद्धितं स्यात्

तच्चिन्तयध्वं कुरुपाण्डवानां; धर्म्यं च युक्तं च यशस्करं च

अधर्मयुक्तं च न कामयेत; राज्यं सुराणामपि धर्मराजः

धर्मार्थयुक्तं च महीपतित्वं; ग्रामेऽपि कस्मिंश्चिदयं बुभूषेत्

पित्र्यं हि राज्यं विदितं नृपाणां; यथापकृष्टं धृतराष्ट्रपुत्रैः

मिथ्योपचारेण तथाप्यनेन; कृच्छ्रं महत्प्राप्तमसह्यरूपम्

न चापि पार्थो विजितो रणे तैः; स्वतेजसा धृतराष्ट्रस्य पुत्रैः

तथापि राजा सहितः सुहृद्भि;रभीप्सतेऽनामयमेव तेषाम्

यत्तत्स्वयं पाण्डुसुतैर्विजित्य; समाहृतं भूमिपतीन्निपीड्य

तत्प्रार्थयन्ते पुरुषप्रवीराः; कुन्तीसुता माद्रवतीसुतौ च

बालास्त्विमे तैर्विविधैरुपायैः; संप्रार्थिता हन्तुममित्रसाहाः

राज्यं जिहीर्षद्भिरसद्भिरुग्रैः; सर्वं च तद्वो विदितं यथावत्

तेषां च लोभं प्रसमीक्ष्य वृद्धं; धर्मात्मतां चापि युधिष्ठिरस्य

संबन्धितां चापि समीक्ष्य तेषां; मतिं कुरुध्वं सहिताः पृथक्च

इमे च सत्येऽभिरताः सदैव; तं पारयित्वा समयं यथावत्

अतोऽन्यथा तैरुपचर्यमाणा; हन्युः समेतान्धृतराष्ट्रपुत्रान्

तैर्विप्रकारं च निशम्य राज्ञः; सुहृज्जनास्तान्परिवारयेयुः

युद्धेन बाधेयुरिमांस्तथैव; तैर्वध्यमाना युधि तांश्च हन्युः

तथापि नेमेऽल्पतया समर्था;स्तेषां जयायेति भवेन्मतं वः

समेत्य सर्वे सहिताः सुहृद्भि;स्तेषां विनाशाय यतेयुरेव

दुर्योधनस्यापि मतं यथाव;न्न ज्ञायते किं नु करिष्यतीति

अज्ञायमाने च मते परस्य; किं स्यात्समारभ्यतमं मतं वः

तस्मादितो गच्छतु धर्मशीलः; शुचिः कुलीनः पुरुषोऽप्रमत्तः

दूतः समर्थः प्रशमाय तेषां; राज्यार्धदानाय युधिष्ठिरस्य

निशम्य वाक्यं तु जनार्दनस्य; धर्मार्थयुक्तं मधुरं समं च

समाददे वाक्यमथाग्रजोऽस्य; संपूज्य वाक्यं तदतीव राजन्