Virata Parva, Adhyaya 59

ततः शांतनवो भीष्मो दुराधर्षः प्रतापवान्

वध्यमानेषु योधेषु धनंजयमुपाद्रवत्

प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठं जातरूपपरिष्कृतम्

शरानादाय तीक्ष्णाग्रान्मर्मभेदप्रमाथिनः

पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि

शुशुभे स नरव्याघ्रो गिरिः सूर्योदये यथा

प्रध्माय शङ्खं गाङ्गेयो धार्तराष्ट्रान्प्रहर्षयन्

प्रदक्षिणमुपावृत्य बीभत्सुं समवारयत्

तमुद्वीक्ष्य तथायान्तं कौन्तेयः परवीरहा

प्रत्यगृह्णात्प्रहृष्टात्मा धाराधरमिवाचलः

ततो भीष्मः शरानष्टौ ध्वजे पार्थस्य वीर्यवान्

समपर्यन्महावेगाञ्श्वसमानानिवोरगान्

ते ध्वजं पाण्डुपुत्रस्य समासाद्य पतत्रिणः

ज्वलन्तः कपिमाजघ्नुर्ध्वजाग्रनिलयांश्च तान्

ततो भल्लेन महता पृथुधारेण पाण्डवः

छत्रं चिच्छेद भीष्मस्य तूर्णं तदपतद्भुवि

ध्वजं चैवास्य कौन्तेयः शरैरभ्यहनद्दृढम्

शीघ्रकृद्रथवाहांश्च तथोभौ पार्ष्णिसारथी

तयोस्तदभवद्युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्

भीष्मस्य सह पार्थेन बलिवासवयोरिव

भल्लैर्भल्लाः समागम्य भीष्मपाण्डवयोर्युधि

अन्तरिक्षे व्यराजन्त खद्योताः प्रावृषीव हि

अग्निचक्रमिवाविद्धं सव्यदक्षिणमस्यतः

गाण्डीवमभवद्राजन्पार्थस्य सृजतः शरान्

स तैः संछादयामास भीष्मं शरशतैः शितैः

पर्वतं वारिधाराभिश्छादयन्निव तोयदः

तां स वेलामिवोद्धूतां शरवृष्टिं समुत्थिताम्

व्यधमत्सायकैर्भीष्मो अर्जुनं संनिवारयत्

ततस्तानि निकृत्तानि शरजालानि भागशः

समरेऽभिव्यशीर्यन्त फल्गुनस्य रथं प्रति

ततः कनकपुङ्खानां शरवृष्टिं समुत्थिताम्

पाण्डवस्य रथात्तूर्णं शलभानामिवायतिम्

व्यधमत्तां पुनस्तस्य भीष्मः शरशतैः शितैः

ततस्ते कुरवः सर्वे साधु साध्विति चाब्रुवन्

दुष्करं कृतवान्भीष्मो यदर्जुनमयोधयत्

बलवांस्तरुणो दक्षः क्षिप्रकारी च पाण्डवः

कोऽन्यः समर्थः पार्थस्य वेगं धारयितुं रणे

ऋते शांतनवाद्भीष्मात्कृष्णाद्वा देवकीसुतात्

आचार्यप्रवराद्वापि भारद्वाजान्महाबलात्

अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य क्रीडतः पुरुषर्षभौ

चक्षूंषि सर्वभूतानां मोहयन्तौ महाबलौ

प्राजापत्यं तथैवैन्द्रमाग्नेयं च सुदारुणम्

कौबेरं वारुणं चैव याम्यं वायव्यमेव च

प्रयुञ्जानौ महात्मानौ समरे तौ विचेरतुः

विस्मितान्यथ भूतानि तौ दृष्ट्वा संयुगे तदा

साधु पार्थ महाबाहो साधु भीष्मेति चाब्रुवन्

नेदं युक्तं मनुष्येषु योऽयं संदृश्यते महान्

महास्त्राणां संप्रयोगः समरे भीष्मपार्थयोः

एवं सर्वास्त्रविदुषोरस्त्रयुद्धमवर्तत

अथ जिष्णुरुपावृत्य पृथुधारेण कार्मुकम्

चकर्त भीष्मस्य तदा जातरूपपरिष्कृतम्

निमेषान्तरमात्रेण भीष्मोऽन्यत्कार्मुकं रणे

समादाय महाबाहुः सज्यं चक्रे महाबलः

शरांश्च सुबहून्क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये

अर्जुनोऽपि शरांश्चित्रान्भीष्माय निशितान्बहून्

चिक्षेप सुमहातेजास्तथा भीष्मश्च पाण्डवे

तयोर्दिव्यास्त्रविदुषोरस्यतोरनिशं शरान्

न विशेषस्तदा राजँल्लक्ष्यते स्म महात्मनोः

अथावृणोद्दश दिशः शरैरतिरथस्तदा

किरीटमाली कौन्तेयः शूरः शांतनवस्तथा

अतीव पाण्डवो भीष्मं भीष्मश्चातीव पाण्डवम्

बभूव तस्मिन्संग्रामे राजँल्लोके तदद्भुतम्

पाण्डवेन हताः शूरा भीष्मस्य रथरक्षिणः

शेरते स्म तदा राजन्कौन्तेयस्याभितो रथम्