Virata Parva, Adhyaya 50

अपयाते तु राधेये दुर्योधनपुरोगमाः

अनीकेन यथास्वेन शरैरार्च्छन्त पाण्डवम्

बहुधा तस्य सैन्यस्य व्यूढस्यापततः शरैः

अभियानीयमाज्ञाय वैराटिरिदमब्रवीत्

आस्थाय रुचिरं जिष्णो रथं सारथिना मया

कतमद्यास्यसेऽनीकमुक्तो यास्याम्यहं त्वया

लोहिताक्षमरिष्टं यं वैयाघ्रमनुपश्यसि

नीलां पताकामाश्रित्य रथे तिष्ठन्तमुत्तर

कृपस्यैतद्रथानीकं प्रापयस्वैतदेव माम्

एतस्य दर्शयिष्यामि शीघ्रास्त्रं दृढधन्विनः

कमण्डलुर्ध्वजे यस्य शातकुम्भमयः शुभः

आचार्य एष वै द्रोणः सर्वशस्त्रभृतां वरः

सुप्रसन्नमना वीर कुरुष्वैनं प्रदक्षिणम्

अत्रैव चाविरोधेन एष धर्मः सनातनः

यदि मे प्रथमं द्रोणः शरीरे प्रहरिष्यति

ततोऽस्य प्रहरिष्यामि नास्य कोपो भविष्यति

अस्याविदूरे तु धनुर्ध्वजाग्रे यस्य दृश्यते

आचार्यस्यैष पुत्रो वै अश्वत्थामा महारथः

सदा ममैष मान्यश्च सर्वशस्त्रभृतामपि

एतस्य त्वं रथं प्राप्य निवर्तेथाः पुनः पुनः

य एष तु रथानीके सुवर्णकवचावृतः

सेनाग्र्येण तृतीयेन व्यवहार्येण तिष्ठति

यस्य नागो ध्वजाग्रे वै हेमकेतनसंश्रितः

धृतराष्ट्रात्मजः श्रीमानेष राजा सुयोधनः

एतस्याभिमुखं वीर रथं पररथारुजः

प्रापयस्वैष तेजोभिप्रमाथी युद्धदुर्मदः

एष द्रोणस्य शिष्याणां शीघ्रास्त्रः प्रथमो मतः

एतस्य दर्शयिष्यामि शीघ्रास्त्रं विपुलं शरैः

नागकक्ष्या तु रुचिरा ध्वजाग्रे यस्य तिष्ठति

एष वैकर्तनः कर्णो विदितः पूर्वमेव ते

एतस्य रथमास्थाय राधेयस्य दुरात्मनः

यत्तो भवेथाः संग्रामे स्पर्धत्येष मया सदा

यस्तु नीलानुसारेण पञ्चतारेण केतुना

हस्तावापी बृहद्धन्वा रथे तिष्ठति वीर्यवान्

यस्य तारार्कचित्रोऽसौ रथे ध्वजवरः स्थितः

यस्यैतत्पाण्डुरं छत्रं विमलं मूर्ध्नि तिष्ठति

महतो रथवंशस्य नानाध्वजपताकिनः

बलाहकाग्रे सूर्यो वा य एष प्रमुखे स्थितः

हैमं चन्द्रार्कसंकाशं कवचं यस्य दृश्यते

जातरूपशिरस्त्राणस्त्रासयन्निव मे मनः

एष शांतनवो भीष्मः सर्वेषां नः पितामहः

राजश्रियावबद्धस्तु दुर्योधनवशानुगः

पश्चादेष प्रयातव्यो न मे विघ्नकरो भवेत्

एतेन युध्यमानस्य यत्तः संयच्छ मे हयान्

ततोऽभ्यवहदव्यग्रो वैराटिः सव्यसाचिनम्

यत्रातिष्ठत्कृपो राजन्योत्स्यमानो धनंजयम्