Virata Parva, Adhyaya 39

सुवर्णविकृतानीमान्यायुधानि महात्मनाम्

रुचिराणि प्रकाशन्ते पार्थानामाशुकारिणाम्

क्व नु स्विदर्जुनः पार्थः कौरव्यो वा युधिष्ठिरः

नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश्च पाण्डवः

सर्व एव महात्मानः सर्वामित्रविनाशनाः

राज्यमक्षैः पराकीर्य न श्रूयन्ते कदाचन

द्रौपदी क्व च पाञ्चाली स्त्रीरत्नमिति विश्रुता

जितानक्षैस्तदा कृष्णा तानेवान्वगमद्वनम्

अहमस्म्यर्जुनः पार्थः सभास्तारो युधिष्ठिरः

बल्लवो भीमसेनस्तु पितुस्ते रसपाचकः

अश्वबन्धोऽथ नकुलः सहदेवस्तु गोकुले

सैरन्ध्रीं द्रौपदीं विद्धि यत्कृते कीचका हताः

दश पार्थस्य नामानि यानि पूर्वं श्रुतानि मे

प्रब्रूयास्तानि यदि मे श्रद्दध्यां सर्वमेव ते

हन्त तेऽहं समाचक्षे दश नामानि यानि मे

अर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः किरीटी श्वेतवाहनः

बीभत्सुर्विजयः कृष्णः सव्यसाची धनंजयः

केनासि विजयो नाम केनासि श्वेतवाहनः

किरीटी नाम केनासि सव्यसाची कथं भवान्

अर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः कृष्णो बीभत्सुरेव च

धनंजयश्च केनासि प्रब्रूहि मम तत्त्वतः

श्रुता मे तस्य वीरस्य केवला नामहेतवः

सर्वाञ्जनपदाञ्जित्वा वित्तमाच्छिद्य केवलम्

मध्ये धनस्य तिष्ठामि तेनाहुर्मां धनंजयम्

अभिप्रयामि संग्रामे यदहं युद्धदुर्मदान्

नाजित्वा विनिवर्तामि तेन मां विजयं विदुः

श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्ति मे हयाः

संग्रामे युध्यमानस्य तेनाहं श्वेतवाहनः

उत्तराभ्यां च पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यामहं दिवा

जातो हिमवतः पृष्ठे तेन मां फल्गुनं विदुः

पुरा शक्रेण मे दत्तं युध्यतो दानवर्षभैः

किरीटं मूर्ध्नि सूर्याभं तेन माहुः किरीटिनम्

न कुर्यां कर्म बीभत्सं युध्यमानः कथंचन

तेन देवमनुष्येषु बीभत्सुरिति मां विदुः

उभौ मे दक्षिणौ पाणी गाण्डीवस्य विकर्षणे

तेन देवमनुष्येषु सव्यसाचीति मां विदुः

पृथिव्यां चतुरन्तायां वर्णो मे दुर्लभः समः

करोमि कर्म शुक्लं च तेन मामर्जुनं विदुः

अहं दुरापो दुर्धर्षो दमनः पाकशासनिः

तेन देवमनुष्येषु जिष्णुनामास्मि विश्रुतः

कृष्ण इत्येव दशमं नाम चक्रे पिता मम

कृष्णावदातस्य सतः प्रियत्वाद्बालकस्य वै

ततः पार्थं स वैराटिरभ्यवादयदन्तिकात्

अहं भूमिंजयो नाम नाम्नाहमपि चोत्तरः

दिष्ट्या त्वां पार्थ पश्यामि स्वागतं ते धनंजय

लोहिताक्ष महाबाहो नागराजकरोपम

यदज्ञानादवोचं त्वां क्षन्तुमर्हसि तन्मम

यतस्त्वया कृतं पूर्वं विचित्रं कर्म दुष्करम्

अतो भयं व्यतीतं मे प्रीतिश्च परमा त्वयि