Virata Parva, Adhyaya 34

अद्याहमनुगच्छेयं दृढधन्वा गवां पदम्

यदि मे सारथिः कश्चिद्भवेदश्वेषु कोविदः

तमेव नाधिगच्छामि यो मे यन्ता भवेन्नरः

पश्यध्वं सारथिं क्षिप्रं मम युक्तं प्रयास्यतः

अष्टाविंशतिरात्रं वा मासं वा नूनमन्ततः

यत्तदासीन्महद्युद्धं तत्र मे सारथिर्हतः

स लभेयं यदि त्वन्यं हययानविदं नरम्

त्वरावानद्य यात्वाहं समुच्छ्रितमहाध्वजम्

विगाह्य तत्परानीकं गजवाजिरथाकुलम्

शस्त्रप्रतापनिर्वीर्यान्कुरूञ्जित्वानये पशून्

दुर्योधनं शांतनवं कर्णं वैकर्तनं कृपम्

द्रोणं च सह पुत्रेण महेष्वासान्समागतान्

वित्रासयित्वा संग्रामे दानवानिव वज्रभृत्

अनेनैव मुहूर्तेन पुनः प्रत्यानये पशून्

शून्यमासाद्य कुरवः प्रयान्त्यादाय गोधनम्

किं नु शक्यं मया कर्तुं यदहं तत्र नाभवम्

पश्येयुरद्य मे वीर्यं कुरवस्ते समागताः

किं नु पार्थोऽर्जुनः साक्षादयमस्मान्प्रबाधते

तस्य तद्वचनं स्त्रीषु भाषतः स्म पुनः पुनः

नामर्षयत पाञ्चाली बीभत्सोः परिकीर्तनम्

अथैनमुपसंगम्य स्त्रीमध्यात्सा तपस्विनी

व्रीडमानेव शनकैरिदं वचनमब्रवीत्

योऽसौ बृहद्वारणाभो युवा सुप्रियदर्शनः

बृहन्नडेति विख्यातः पार्थस्यासीत्स सारथिः

धनुष्यनवरश्चासीत्तस्य शिष्यो महात्मनः

दृष्टपूर्वो मया वीर चरन्त्या पाण्डवान्प्रति

यदा तत्पावको दावमदहत्खाण्डवं महत्

अर्जुनस्य तदानेन संगृहीता हयोत्तमाः

तेन सारथिना पार्थः सर्वभूतानि सर्वशः

अजयत्खाण्डवप्रस्थे न हि यन्तास्ति तादृशः

येयं कुमारी सुश्रोणी भगिनी ते यवीयसी

अस्याः स वचनं वीर करिष्यति न संशयः

यदि वै सारथिः स स्यात्कुरून्सर्वानसंशयम्

जित्वा गाश्च समादाय ध्रुवमागमनं भवेत्

एवमुक्तः स सैरन्ध्र्या भगिनीं प्रत्यभाषत

गच्छ त्वमनवद्याङ्गि तामानय बृहन्नडाम्

सा भ्रात्रा प्रेषिता शीघ्रमगच्छन्नर्तनागृहम्

यत्रास्ते स महाबाहुश्छन्नः सत्रेण पाण्डवः