Virata Parva, Adhyaya 20

धिगस्तु मे बाहुबलं गाण्डीवं फल्गुनस्य च

यत्ते रक्तौ पुरा भूत्वा पाणी कृतकिणावुभौ

सभायां स्म विराटस्य करोमि कदनं महत्

तत्र मां धर्मराजस्तु कटाक्षेण न्यवारयत्

तदहं तस्य विज्ञाय स्थित एवास्मि भामिनि

यच्च राष्ट्रात्प्रच्यवनं कुरूणामवधश्च यः

सुयोधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च

दुःशासनस्य पापस्य यन्मया न हृतं शिरः

तन्मे दहति कल्याणि हृदि शल्यमिवार्पितम्

मा धर्मं जहि सुश्रोणि क्रोधं जहि महामते

इमं च समुपालम्भं त्वत्तो राजा युधिष्ठिरः

शृणुयाद्यदि कल्याणि कृत्स्नं जह्यात्स जीवितम्

धनंजयो वा सुश्रोणि यमौ वा तनुमध्यमे

लोकान्तरगतेष्वेषु नाहं शक्ष्यामि जीवितुम्

सुकन्या नाम शार्याती भार्गवं च्यवनं वने

वल्मीकभूतं शाम्यन्तमन्वपद्यत भामिनी

नाडायनी चेन्द्रसेना रूपेण यदि ते श्रुता

पतिमन्वचरद्वृद्धं पुरा वर्षसहस्रिणम्

दुहिता जनकस्यापि वैदेही यदि ते श्रुता

पतिमन्वचरत्सीता महारण्यनिवासिनम्

रक्षसा निग्रहं प्राप्य रामस्य महिषी प्रिया

क्लिश्यमानापि सुश्रोणी राममेवान्वपद्यत

लोपामुद्रा तथा भीरु वयोरूपसमन्विता

अगस्त्यमन्वयाद्धित्वा कामान्सर्वानमानुषान्

यथैताः कीर्तिता नार्यो रूपवत्यः पतिव्रताः

तथा त्वमपि कल्याणि सर्वैः समुदिता गुणैः

मादीर्घं क्षम कालं त्वं मासमध्यर्धसंमितम्

पूर्णे त्रयोदशे वर्षे राज्ञो राज्ञी भविष्यसि

आर्तयैतन्मया भीम कृतं बाष्पविमोक्षणम्

अपारयन्त्या दुःखानि न राजानमुपालभे

विमुक्तेन व्यतीतेन भीमसेन महाबल

प्रत्युपस्थितकालस्य कार्यस्यानन्तरो भव

ममेह भीम कैकेयी रूपाभिभवशङ्कया

नित्यमुद्विजते राजा कथं नेयादिमामिति

तस्या विदित्वा तं भावं स्वयं चानृतदर्शनः

कीचकोऽयं सुदुष्टात्मा सदा प्रार्थयते हि माम्

तमहं कुपिता भीम पुनः कोपं नियम्य च

अब्रुवं कामसंमूढमात्मानं रक्ष कीचक

गन्धर्वाणामहं भार्या पञ्चानां महिषी प्रिया

ते त्वां निहन्युर्दुर्धर्षाः शूराः साहसकारिणः

एवमुक्तः स दुष्टात्मा कीचकः प्रत्युवाच ह

नाहं बिभेमि सैरन्ध्रि गन्धर्वाणां शुचिस्मिते

शतं सहस्रमपि वा गन्धर्वाणामहं रणे

समागतं हनिष्यामि त्वं भीरु कुरु मे क्षणम्

इत्युक्ते चाब्रुवं सूतं कामातुरमहं पुनः

न त्वं प्रतिबलस्तेषां गन्धर्वाणां यशस्विनाम्

धर्मे स्थितास्मि सततं कुलशीलसमन्विता

नेच्छामि कंचिद्वध्यन्तं तेन जीवसि कीचक

एवमुक्तः स दुष्टात्मा प्रहस्य स्वनवत्तदा

न तिष्ठति स्म सन्मार्गे न च धर्मं बुभूषति

पापात्मा पापभावश्च कामरागवशानुगः

अविनीतश्च दुष्टात्मा प्रत्याख्यातः पुनः पुनः

दर्शने दर्शने हन्यात्तथा जह्यां च जीवितम्

तद्धर्मे यतमानानां महान्धर्मो नशिष्यति

समयं रक्षमाणानां भार्या वो न भविष्यति

भार्यायां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता

प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः

वदतां वर्णधर्मांश्च ब्राह्मणानां हि मे श्रुतम्

क्षत्रियस्य सदा धर्मो नान्यः शत्रुनिबर्हणात्

पश्यतो धर्मराजस्य कीचको मां पदावधीत्

तव चैव समक्षं वै भीमसेन महाबल

त्वया ह्यहं परित्राता तस्माद्घोराज्जटासुरात्

जयद्रथं तथैव त्वमजैषीर्भ्रातृभिः सह