Virata Parva, Adhyaya 11

अथापरोऽदृश्यत पाण्डवः प्रभु;र्विराटराज्ञस्तुरगान्समीक्षतः

तमापतन्तं ददृशे पृथग्जनो; विमुक्तमभ्रादिव सूर्यमण्डलम्

स वै हयानैक्षत तांस्ततस्ततः; समीक्षमाणं च ददर्श मत्स्यराट्

ततोऽब्रवीत्ताननुगानमित्रहा; कुतोऽयमायाति नरोऽमरप्रभः

अयं हयान्वीक्षति मामकान्दृढं; ध्रुवं हयज्ञो भविता विचक्षणः

प्रवेश्यतामेष समीपमाशु मे; विभाति वीरो हि यथामरस्तथा

अभ्येत्य राजानममित्रहाब्रवी;ज्जयोऽस्तु ते पार्थिव भद्रमस्तु च

हयेषु युक्तो नृप संमतः सदा; तवाश्वसूतो निपुणो भवाम्यहम्

ददामि यानानि धनं निवेशनं; ममाश्वसूतो भवितुं त्वमर्हसि

कुतोऽसि कस्यासि कथं त्वमागतः; प्रब्रूहि शिल्पं तव विद्यते च यत्

पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः

तेनाहमश्वेषु पुरा प्रकृतः शत्रुकर्शन

अश्वानां प्रकृतिं वेद्मि विनयं चापि सर्वशः

दुष्टानां प्रतिपत्तिं च कृत्स्नं चैव चिकित्सितम्

न कातरं स्यान्मम जातु वाहनं; न मेऽस्ति दुष्टा वडवा कुतो हयाः

जनस्तु मामाह स चापि पाण्डवो; युधिष्ठिरो ग्रन्थिकमेव नामतः

यदस्ति किंचिन्मम वाजिवाहनं; तदस्तु सर्वं त्वदधीनमद्य वै

ये चापि केचिन्मम वाजियोजका;स्त्वदाश्रयाः सारथयश्च सन्तु मे

इदं तवेष्टं यदि वै सुरोपम; ब्रवीहि यत्ते प्रसमीक्षितं वसु

न तेऽनुरूपं हयकर्म विद्यते; प्रभासि राजेव हि संमतो मम

युधिष्ठिरस्येव हि दर्शनेन मे; समं तवेदं प्रियदर्श दर्शनम्

कथं तु भृत्यैः स विनाकृतो वने; वसत्यनिन्द्यो रमते च पाण्डवः

तथा स गन्धर्ववरोपमो युवा; विराटराज्ञा मुदितेन पूजितः

न चैनमन्येऽपि विदुः कथंचन; प्रियाभिरामं विचरन्तमन्तरा

एवं हि मत्स्ये न्यवसन्त पाण्डवा; यथाप्रतिज्ञाभिरमोघदर्शनाः

अज्ञातचर्यां व्यचरन्समाहिताः; समुद्रनेमीपतयोऽतिदुःखिताः