Vana Parva, Adhyaya 255

संतिष्ठत प्रहरत तूर्णं विपरिधावत

इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपान्

ततो घोरतरः शब्दो रणे समभवत्तदा

भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान्

शिबिसिन्धुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत

तान्दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान्

हेमचित्रसमुत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम्

प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम्

तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत्

महता रथवंशेन परिवार्य वृकोदरम्

शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः

कीर्यमाणोऽपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत

गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश

जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजिनीमुखे

पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान्

परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे

राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम्

निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा

ददृशे नकुलस्तत्र रथात्प्रस्कन्द्य खड्गधृक्

शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः

सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः

पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः

ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात्

गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस्य तदावधीत्

तमभ्याशगतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः

अर्धचन्द्रेण बाणेन विव्याधोरसि धर्मराट्

स भिन्नहृदयो वीरो वक्त्राच्छोणितमुद्वमन्

पपाताभिमुखः पार्थं छिन्नमूल इव द्रुमः

इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट्

हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम्

नकुलं त्वभिसंधाय क्षेमंकरमहामुखौ

उभावुभयतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम्

तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ

एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः

त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ रथधूर्गतः

रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित्

नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान्

उद्भ्रान्तं स्थानमास्थाय तस्थौ गिरिरिवाचलः

सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु

प्रेषयामास सक्रोधमभ्युच्छ्रितकरं ततः

नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः

सविषाणं भुजं मूले खड्गेन निरकृन्तत

स विनद्य महानादं गजः कङ्कणभूषणः

पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहानपोथयत्

स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः

भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः

भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस्य संगरे

सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः

न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना

तस्याश्वा व्यद्रवन्संख्ये हतसूतास्ततस्ततः

विमुखं हतसूतं तं भीमः प्रहरतां वरः

जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः

द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः

चकर्त निषितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च

शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि

जघानातिरथः संख्ये बाणगोचरमागतान्

सादिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना

सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः

प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति

शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च