Vana Parva, Adhyaya 195

धुन्धुर्नाम महातेजास्तयोः पुत्रो महाद्युतिः

स तपोऽतप्यत महन्महावीर्यपराक्रमः

अतिष्ठदेकपादेन कृशो धमनिसंततः

तस्मै ब्रह्मा ददौ प्रीतो वरं वव्रे स च प्रभो

देवदानवयक्षाणां सर्पगन्धर्वरक्षसाम्

अवध्योऽहं भवेयं वै वर एष वृतो मया

एवं भवतु गच्छेति तमुवाच पितामहः

स एवमुक्तस्तत्पादौ मूर्ध्ना स्पृश्य जगाम ह

स तु धुन्धुर्वरं लब्ध्वा महावीर्यपराक्रमः

अनुस्मरन्पितृवधं ततो विष्णुमुपाद्रवत्

स तु देवान्सगन्धर्वाञ्जित्वा धुन्धुरमर्षणः

बबाध सर्वानसकृद्देवान्विष्णुं च वै भृशम्

समुद्रो वालुकापूर्ण उज्जानक इति स्मृतः

आगम्य च स दुष्टात्मा तं देशं भरतर्षभ

बाधते स्म परं शक्त्या तमुत्तङ्काश्रमं प्रभो

अन्तर्भूमिगतस्तत्र वालुकान्तर्हितस्तदा

मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्भीमपराक्रमः

शेते लोकविनाशाय तपोबलसमाश्रितः

उत्तङ्कस्याश्रमाभ्याशे निःश्वसन्पावकार्चिषः

एतस्मिन्नेव काले तु सभृत्यबलवाहनः

कुवलाश्वो नरपतिरन्वितो बलशालिनाम्

सहस्रैरेकविंशत्या पुत्राणामरिमर्दनः

प्रायादुत्तङ्कसहितो धुन्धोस्तस्य निवेशनम्

तमाविशत्ततो विष्णुर्भगवांस्तेजसा प्रभुः

उत्तङ्कस्य नियोगेन लोकानां हितकाम्यया

तस्मिन्प्रयाते दुर्धर्षे दिवि शब्दो महानभूत्

एष श्रीमान्नृपसुतो धुन्धुमारो भविष्यति

दिव्यैश्च पुष्पैस्तं देवाः समन्तात्पर्यवाकिरन्

देवदुन्दुभयश्चैव नेदुः स्वयमुदीरिताः

शीतश्च वायुः प्रववौ प्रयाणे तस्य धीमतः

विपांसुलां महीं कुर्वन्ववर्ष च सुरेश्वरः

अन्तरिक्षे विमानानि देवतानां युधिष्ठिर

तत्रैव समदृश्यन्त धुन्धुर्यत्र महासुरः

कुवलाश्वस्य धुन्धोश्च युद्धकौतूहलान्विताः

देवगन्धर्वसहिताः समवैक्षन्महर्षयः

नारायणेन कौरव्य तेजसाप्यायितस्तदा

स गतो नृपतिः क्षिप्रं पुत्रैस्तैः सर्वतोदिशम्

अर्णवं खानयामास कुवलाश्वो महीपतिः

कुवलाश्वस्य पुत्रैस्तु तस्मिन्वै वालुकार्णवे

सप्तभिर्दिवसैः खात्वा दृष्टो धुन्धुर्महाबलः

आसीद्घोरं वपुस्तस्य वालुकान्तर्हितं महत्

दीप्यमानं यथा सूर्यस्तेजसा भरतर्षभ

ततो धुन्धुर्महाराज दिशमाश्रित्य पश्चिमाम्

सुप्तोऽभूद्राजशार्दूल कालानलसमद्युतिः

कुवलाश्वस्य पुत्रैस्तु सर्वतः परिवारितः

अभिद्रुतः शरैस्तीक्ष्णैर्गदाभिर्मुसलैरपि

पट्टिशैः परिघैः प्रासैः खड्गैश्च विमलैः शितैः

स वध्यमानः संक्रुद्धः समुत्तस्थौ महाबलः

क्रुद्धश्चाभक्षयत्तेषां शस्त्राणि विविधानि च

आस्याद्वमन्पावकं स संवर्तकसमं तदा

तान्सर्वान्नृपतेः पुत्रानदहत्स्वेन तेजसा

मुखजेनाग्निना क्रुद्धो लोकानुद्वर्तयन्निव

क्षणेन राजशार्दूल पुरेव कपिलः प्रभुः

सगरस्यात्मजान्क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत्

तेषु क्रोधाग्निदग्धेषु तदा भरतसत्तम

तं प्रबुद्धं महात्मानं कुम्भकर्णमिवापरम्

आससाद महातेजाः कुवलाश्वो महीपतिः

तस्य वारि महाराज सुस्राव बहु देहतः

तदापीयत तत्तेजो राजा वारिमयं नृप

योगी योगेन वह्निं च शमयामास वारिणा

ब्रह्मास्त्रेण तदा राजा दैत्यं क्रूरपराक्रमम्

ददाह भरतश्रेष्ठ सर्वलोकाभयाय वै

सोऽस्त्रेण दग्ध्वा राजर्षिः कुवलाश्वो महासुरम्

सुरशत्रुममित्रघ्नस्त्रिलोकेश इवापरः

धुन्धुमार इति ख्यातो नाम्ना समभवत्ततः

प्रीतैश्च त्रिदशैः सर्वैर्महर्षिसहितैस्तदा

वरं वृणीष्वेत्युक्तः स प्राञ्जलिः प्रणतस्तदा

अतीव मुदितो राजन्निदं वचनमब्रवीत्