Vana Parva, Adhyaya 188

एवमुक्तास्तु ते पार्था यमौ च पुरुषर्षभौ

द्रौपद्या कृष्णया सार्धं नमश्चक्रुर्जनार्दनम्

स चैतान्पुरुषव्याघ्र साम्ना परमवल्गुना

सान्त्वयामास मानार्हान्मन्यमानो यथाविधि

युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो मार्कण्डेयं महामुनिम्

पुनः पप्रच्छ साम्राज्ये भविष्यां जगतो गतिम्

आश्चर्यभूतं भवतः श्रुतं नो वदतां वर

मुने भार्गव यद्वृत्तं युगादौ प्रभवाप्ययौ

अस्मिन्कलियुगेऽप्यस्ति पुनः कौतूहलं मम

समाकुलेषु धर्मेषु किं नु शेषं भविष्यति

किंवीर्या मानवास्तत्र किमाहारविहारिणः

किमायुषः किंवसना भविष्यन्ति युगक्षये

कां च काष्ठां समासाद्य पुनः संपत्स्यते कृतम्

विस्तरेण मुने ब्रूहि विचित्राणीह भाषसे

इत्युक्तः स मुनिश्रेष्ठः पुनरेवाभ्यभाषत

रमयन्वृष्णिशार्दूलं पाण्डवांश्च महामुनिः

भविष्यं सर्वलोकस्य वृत्तान्तं भरतर्षभ

कलुषं कालमासाद्य कथ्यमानं निबोध मे

कृते चतुष्पात्सकलो निर्व्याजोपाधिवर्जितः

वृषः प्रतिष्ठितो धर्मो मनुष्येष्वभवत्पुरा

अधर्मपादविद्धस्तु त्रिभिरंशैः प्रतिष्ठितः

त्रेतायां द्वापरेऽर्धेन व्यामिश्रो धर्म उच्यते

त्रिभिरंशैरधर्मस्तु लोकानाक्रम्य तिष्ठति

चतुर्थांशेन धर्मस्तु मनुष्यानुपतिष्ठति

आयुर्वीर्यमथो बुद्धिर्बलं तेजश्च पाण्डव

मनुष्याणामनुयुगं ह्रसतीति निबोध मे

राजानो ब्राह्मणा वैश्याः शूद्राश्चैव युधिष्ठिर

व्याजैर्धर्मं चरिष्यन्ति धर्मवैतंसिका नराः

सत्यं संक्षेप्स्यते लोके नरैः पण्डितमानिभिः

सत्यहान्या ततस्तेषामायुरल्पं भविष्यति

आयुषः प्रक्षयाद्विद्यां न शक्ष्यन्त्युपशिक्षितुम्

विद्याहीनानविज्ञानाल्लोभोऽप्यभिभविष्यति

लोभक्रोधपरा मूढाः कामसक्ताश्च मानवाः

वैरबद्धा भविष्यन्ति परस्परवधेप्सवः

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः संकीर्यन्तः परस्परम्

शूद्रतुल्या भविष्यन्ति तपःसत्यविवर्जिताः

अन्त्या मध्या भविष्यन्ति मध्याश्चान्तावसायिनः

ईदृशो भविता लोको युगान्ते पर्युपस्थिते

वस्त्राणां प्रवरा शाणी धान्यानां कोरदूषकाः

भार्यामित्राश्च पुरुषा भविष्यन्ति युगक्षये

मत्स्यामिषेण जीवन्तो दुहन्तश्चाप्यजैडकम्

गोषु नष्टासु पुरुषा भविष्यन्ति युगक्षये

अन्योन्यं परिमुष्णन्तो हिंसयन्तश्च मानवाः

अजपा नास्तिकाः स्तेना भविष्यन्ति युगक्षये

सरित्तीरेषु कुद्दालैर्वापयिष्यन्ति चौषधीः

ताश्चाप्यल्पफलास्तेषां भविष्यन्ति युगक्षये

श्राद्धे दैवे च पुरुषा ये च नित्यं धृतव्रताः

तेऽपि लोभसमायुक्ता भोक्ष्यन्तीह परस्परम्

पिता पुत्रस्य भोक्ता च पितुः पुत्रस्तथैव च

अतिक्रान्तानि भोज्यानि भविष्यन्ति युगक्षये

न व्रतानि चरिष्यन्ति ब्राह्मणा वेदनिन्दकाः

न यक्ष्यन्ति न होष्यन्ति हेतुवादविलोभिताः

निम्ने कृषिं करिष्यन्ति योक्ष्यन्ति धुरि धेनुकाः

एकहायनवत्सांश्च वाहयिष्यन्ति मानवाः

पुत्रः पितृवधं कृत्वा पिता पुत्रवधं तथा

निरुद्वेगो बृहद्वादी न निन्दामुपलप्स्यते

म्लेच्छभूतं जगत्सर्वं निष्क्रियं यज्ञवर्जितम्

भविष्यति निरानन्दमनुत्सवमथो तथा

प्रायशः कृपणानां हि तथा बन्धुमतामपि

विधवानां च वित्तानि हरिष्यन्तीह मानवाः