Vana Parva, Adhyaya 187

कामं देवापि मां विप्र न विजानन्ति तत्त्वतः

त्वत्प्रीत्या तु प्रवक्ष्यामि यथेदं विसृजाम्यहम्

पितृभक्तोऽसि विप्रर्षे मां चैव शरणं गतः

अतो दृष्टोऽस्मि ते साक्षाद्ब्रह्मचर्यं च ते महत्

आपो नारा इति प्रोक्ताः संज्ञानाम कृतं मया

तेन नारायणोऽस्म्युक्तो मम तद्ध्ययनं सदा

अहं नारायणो नाम प्रभवः शाश्वतोऽव्ययः

विधाता सर्वभूतानां संहर्ता च द्विजोत्तम

अहं विष्णुरहं ब्रह्मा शक्रश्चाहं सुराधिपः

अहं वैश्रवणो राजा यमः प्रेताधिपस्तथा

अहं शिवश्च सोमश्च कश्यपश्च प्रजापतिः

अहं धाता विधाता च यज्ञश्चाहं द्विजोत्तम

अग्निरास्यं क्षितिः पादौ चन्द्रादित्यौ च लोचने

सदिशं च नभः कायो वायुर्मनसि मे स्थितः

मया क्रतुशतैरिष्टं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः

यजन्ते वेदविदुषो मां देवयजने स्थितम्

पृथिव्यां क्षत्रियेन्द्राश्च पार्थिवाः स्वर्गकाङ्क्षिणः

यजन्ते मां तथा वैश्याः स्वर्गलोकजिगीषवः

चतुःसमुद्रपर्यन्तां मेरुमन्दरभूषणाम्

शेषो भूत्वाहमेवैतां धारयामि वसुंधराम्

वाराहं रूपमास्थाय मयेयं जगती पुरा

मज्जमाना जले विप्र वीर्येणासीत्समुद्धृता

अग्निश्च वडवावक्त्रो भूत्वाहं द्विजसत्तम

पिबाम्यपः समाविद्धास्ताश्चैव विसृजाम्यहम्

ब्रह्म वक्त्रं भुजौ क्षत्रमूरू मे संश्रिता विशः

पादौ शूद्रा भजन्ते मे विक्रमेण क्रमेण च

ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदोऽप्यथर्वणः

मत्तः प्रादुर्भवन्त्येते मामेव प्रविशन्ति च

यतयः शान्तिपरमा यतात्मानो मुमुक्षवः

कामक्रोधद्वेषमुक्ता निःसङ्गा वीतकल्मषाः

सत्त्वस्था निरहंकारा नित्यमध्यात्मकोविदाः

मामेव सततं विप्राश्चिन्तयन्त उपासते

अहं संवर्तको ज्योतिरहं संवर्तको यमः

अहं संवर्तकः सूर्यो अहं संवर्तकोऽनिलः

तारारूपाणि दृश्यन्ते यान्येतानि नभस्तले

मम रूपाण्यथैतानि विद्धि त्वं द्विजसत्तम

रत्नाकराः समुद्राश्च सर्व एव चतुर्दिशम्

वसनं शयनं चैव निलयं चैव विद्धि मे

कामं क्रोधं च हर्षं च भयं मोहं तथैव च

ममैव विद्धि रूपाणि सर्वाण्येतानि सत्तम

प्राप्नुवन्ति नरा विप्र यत्कृत्वा कर्मशोभनम्

सत्यं दानं तपश्चोग्रमहिंसा चैव जन्तुषु

मद्विधानेन विहिता मम देहविहारिणः

मयाभिभूतविज्ञाना विचेष्टन्ते न कामतः

सम्यग्वेदमधीयाना यजन्तो विविधैर्मखैः

शान्तात्मानो जितक्रोधाः प्राप्नुवन्ति द्विजातयः

प्राप्तुं न शक्यो यो विद्वन्नरैर्दुष्कृतकर्मभिः

लोभाभिभूतैः कृपणैरनार्यैरकृतात्मभिः

तं मां महाफलं विद्धि पदं सुकृतकर्मणः

दुष्प्रापं विप्रमूढानां मार्गं योगैर्निषेवितम्

यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम

अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्

दैत्या हिंसानुरक्ताश्च अवध्याः सुरसत्तमैः

राक्षसाश्चापि लोकेऽस्मिन्यदोत्पत्स्यन्ति दारुणाः

तदाहं संप्रसूयामि गृहेषु शुभकर्मणाम्

प्रविष्टो मानुषं देहं सर्वं प्रशमयाम्यहम्

सृष्ट्वा देवमनुष्यांश्च गन्धर्वोरगराक्षसान्

स्थावराणि च भूतानि संहराम्यात्ममायया

कर्मकाले पुनर्देहमनुचिन्त्य सृजाम्यहम्

प्रविश्य मानुषं देहं मर्यादाबन्धकारणात्