Vana Parva, Adhyaya 174

नगोत्तमं प्रस्रवणैरुपेतं; दिशां गजैः किंनरपक्षिभिश्च

सुखं निवासं जहतां हि तेषां; न प्रीतिरासीद्भरतर्षभाणाम्

ततस्तु तेषां पुनरेव हर्षः; कैलासमालोक्य महान्बभूव

कुबेरकान्तं भरतर्षभाणां; महीधरं वारिधरप्रकाशम्

समुच्छ्रयान्पर्वतसंनिरोधा;न्गोष्ठान्गिरीणां गिरिसेतुमालाः

बहून्प्रपातांश्च समीक्ष्य वीराः; स्थलानि निम्नानि च तत्र तत्र

तथैव चान्यानि महावनानि; मृगद्विजानेकपसेवितानि

आलोकयन्तोऽभिययुः प्रतीता;स्ते धन्विनः खड्गधरा नराग्र्याः

वनानि रम्याणि सरांसि नद्यो; गुहा गिरीणां गिरिगह्वराणि

एते निवासाः सततं बभूवु;र्निशानिशं प्राप्य नरर्षभाणाम्

ते दुर्गवासं बहुधा निरुष्य; व्यतीत्य कैलासमचिन्त्यरूपम्

आसेदुरत्यर्थमनोरमं वै; तमाश्रमाग्र्यं वृषपर्वणस्ते

समेत्य राज्ञा वृषपर्वणस्ते; प्रत्यर्चितास्तेन च वीतमोहाः

शशंसिरे विस्तरशः प्रवासं; शिवं यथावद्वृषपर्वणस्ते

सुखोषितास्तत्र त एकरात्रं; पुण्याश्रमे देवमहर्षिजुष्टे

अभ्याययुस्ते बदरीं विशालां; सुखेन वीराः पुनरेव वासम्

ऊषुस्ततस्तत्र महानुभावा; नारायणस्थानगता नराग्र्याः

कुबेरकान्तां नलिनीं विशोकाः; संपश्यमानाः सुरसिद्धजुष्टाम्

तां चाथ दृष्ट्वा नलिनीं विशोकाः; पाण्डोः सुताः सर्वनरप्रवीराः

ते रेमिरे नन्दनवासमेत्य; द्विजर्षयो वीतभया यथैव

ततः क्रमेणोपययुर्नृवीरा; यथागतेनैव पथा समग्राः

विहृत्य मासं सुखिनो बदर्यां; किरातराज्ञो विषयं सुबाहोः

चीनांस्तुखारान्दरदान्सदार्वा;न्देशान्कुणिन्दस्य च भूरिरत्नान्

अतीत्य दुर्गं हिमवत्प्रदेशं; पुरं सुबाहोर्ददृशुर्नृवीराः

श्रुत्वा च तान्पार्थिवपुत्रपौत्रा;न्प्राप्तान्सुबाहुर्विषये समग्रान्

प्रत्युद्ययौ प्रीतियुतः स राजा; तं चाभ्यनन्दन्वृषभाः कुरूणाम्

समेत्य राज्ञा तु सुबाहुना ते; सूतैर्विशोकप्रमुखैश्च सर्वैः

सहेन्द्रसेनैः परिचारकैश्च; पौरोगवैर्ये च महानसस्थाः

सुखोषितास्तत्र त एकरात्रं; सूतानुपादाय रथांश्च सर्वान्

घटोत्कचं सानुचरं विसृज्य; ततोऽभ्ययुर्यामुनमद्रिराजम्

तस्मिन्गिरौ प्रस्रवणोपपन्ने; हिमोत्तरीयारुणपाण्डुसानौ

विशाखयूपं समुपेत्य चक्रु;स्तदा निवासं पुरुषप्रवीराः

वराहनानामृगपक्षिजुष्टं; महद्वनं चैत्ररथप्रकाशम्

शिवेन यात्वा मृगयाप्रधानाः; संवत्सरं तत्र वने विजह्रुः

तत्राससादातिबलं भुजंगं; क्षुधार्दितं मृत्युमिवोग्ररूपम्

वृकोदरः पर्वतकन्दरायां; विषादमोहव्यथितान्तरात्मा

द्वीपोऽभवद्यत्र वृकोदरस्य; युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः

अमोक्षयद्यस्तमनन्ततेजा; ग्राहेण संवेष्टितसर्वगात्रम्

ते द्वादशं वर्षमथोपयान्तं; वने विहर्तुं कुरवः प्रतीताः

तस्माद्वनाच्चैत्ररथप्रकाशा;च्छ्रिया ज्वलन्तस्तपसा च युक्ताः

ततश्च यात्वा मरुधन्वपार्श्वं; सदा धनुर्वेदरतिप्रधानाः

सरस्वतीमेत्य निवासकामाः; सरस्ततो द्वैतवनं प्रतीयुः

समीक्ष्य तान्द्वैतवने निविष्टा;न्निवासिनस्तत्र ततोऽभिजग्मुः

तपोदमाचारसमाधियुक्ता;स्तृणोदपात्राहरणाश्मकुट्टाः

प्लक्षाक्षरौहीतकवेतसाश्च; स्नुहा बदर्यः खदिराः शिरीषाः

बिल्वेङ्गुदाः पीलुशमीकरीराः; सरस्वतीतीररुहा बभूवुः

तां यक्षगन्धर्वमहर्षिकान्ता;मायागभूतामिव देवतानाम्

सरस्वतीं प्रीतियुताश्चरन्तः; सुखं विजह्रुर्नरदेवपुत्राः